Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Όσσο λέει τα μισά πράγματα σωστά και στα άλλα μισά κάνει λάθος.

Όταν τον διαβάζεις σαν ποιητή είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος, αν τον διαβάζεις "σοβαρά" και "πεζά" είναι δηλητήριο.

Το δηλητήριο του Ντοστογιέφσκι έχει πικρή γεύση και σερβίρεται σε κηδεία, του Όσσο το δηλητήριο είναι γλυκό και σερβίρεται σε γιορτή.

Τα βάσανα μπορούν να σε οδηγήσουν στην ευτυχία όταν καταφέρεις, τις στιγμές που τα βιώνεις να γίνεις ο παρατηρητής του εαυτού σου, τότε αγγίζεις την θεϊκότητα.

Η "θέαση" του πόνου σε κάνει θεό, όχι ο πόνος που νιώθεις.

Όταν μπορείς να παρατηρείς τον εαυτό σου υπό την επίδραση του πόνου φτάνεις στη "θέωση." Με την ηδονή είναι ίσως πιό δύσκολο να φτάσεις στη θέωση και στη φώτιση, ίσως και για αυτό ο Βούδας παράτησε το παλάτι, τις απολαύσεις και τις ηδονές αναζητώντας τα βάσανα και τον πόνο.

Στο τέλος ανακάλυψε τη "μέση οδό", ότι ευτυχία είναι μιά ζωή "χορδή" που πρέπει να είναι σωστά "κουρδισμένη" ούτε πολύ χαλαρή ούτε πολύ τεντωμένη.

Από τη θέ( )ση (α) στη θέ( )ση (ω). αβγδεζηθικλ(ΜΝ)ξοπρστυφχψω "Αγγίζω τα άκρα αγκαλιάζω το κέντρο." Τότε η θεϊκότητα γιορτάζει, βαδίζοντας στη μέση οδό, όταν είσαι και "θεός" και άνθρωπος, θεάνθρωπος! "Ο σώζων εαυτόν σωθήτω" Ιησούς Χριστός

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους