Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«ΕΛΑΤΕ ΡΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΠΟΛΕΜΑΕΙ Ο ΑΡΜΕΝΗΣ!» Ο Παρσέχ Πιπεριάν — ο άγνωστος ήρωας της ΕΛΔΥΚ που πέρασε στην αιωνιότητα 16 Αυγούστου 1974.

Στα ματωμένα χώματα της Κύπρου, μέσα στις πιο σκοτεινές ημέρες της τουρκικής εισβολής, ένας νέος άνθρωπος έγραψε με το αίμα του μια σελίδα ανδρείας και θυσίας.Ήταν ο Παρσέχ Πιπεριάν, ο Ελληνοαρμένιος στρατιώτης του Μηχανικού της ΕΛΔΥΚ, που έπεσε ηρωικά μαχόμενος κοντά στη Λευκωσία.Δεν έγινε γνωστός μέσα από αξιώματα ή μεγάλες τιμές.

Δεν αναζήτησε δόξα.

Όπως πολλοί πραγματικοί ήρωες, έφυγε αθόρυβα, αφήνοντας πίσω του μόνο το μεγαλείο της πράξης του.Ήταν ο «Αρμένης» του Μηχανικού του Λόχου Διοικήσεως.Ένας άνθρωπος που έφερε μέσα του δύο ιστορικές μνήμες την αρμενική του καταγωγή και την ελληνική πατρίδα που υπερασπίστηκε μέχρι την τελευταία του πνοή. Στο Ύψωμα Β΄, μαζί με τους συμπολεμιστές του και υπό τη διοίκηση του ηρωικού Λοχαγού Σωτήρη Σταυριανάκου, στάθηκε απέναντι σε έναν άνισο αγώνα.

Εκεί όπου οι συνθήκες έμοιαζαν αδύνατες, οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ απέδειξαν πως η δύναμη ενός στρατού δεν μετριέται μόνο σε αριθμούς και όπλα, αλλά κυρίως στο φρόνημα των ανθρώπων του.

Μέσα στη φωτιά 🔥 της μάχης, η φωνή του Παρσέχ ακούστηκε σαν πολεμικός όρκος: «ΕΛΑΤΕ ΡΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΠΟΛΕΜΑΕΙ Ο ΑΡΜΕΝΗΣ!» Ήταν η κραυγή ενός ανθρώπου που είχε αποφασίσει πως η θέση του ήταν εκεί.

Δίπλα στους συναδέλφους του.

Δίπλα στη σημαία του.

Δίπλα στην τιμή του στρατιώτη.

Στις 16 Αυγούστου 1974, ο Παρσέχ Πιπεριάν έπεσε μαχόμενος.

Η ζωή του σταμάτησε στο πεδίο της μάχης, όμως η μνήμη του πέρασε στην αιωνιότητα.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 24 Αυγούστου, η οικογένειά του πληροφορήθηκε τον θάνατό του.

Η είδηση ήταν σκληρή, όμως η ιστορία του έμεινε ως παράδειγμα πίστης και αυταπάρνησης: «Έπεσε μαχόμενος υπέρ πίστεως και πατρίδος». Ο Παρσέχ Πιπεριάν δεν ήταν μόνο ένας στρατιώτης της ΕΛΔΥΚ.

Ήταν η απόδειξη πως ο ηρωισμός δεν γνωρίζει σύνορα και πως η αγάπη για μια πατρίδα μπορεί να γίνει γέφυρα ανάμεσα σε λαούς και γενιές.

Αρμένιος στην καταγωγή.

Έλληνας στην ψυχή.

Υπερασπιστής της Κύπρου στην ιστορία.

Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες η μνήμη επιστρέφει εκεί όπου έπεσε.. Στο ύψωμα της τιμής!! Εκεί όπου ακόμη αντηχεί η φωνή του: «ΕΛΑΤΕ ΡΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΠΟΛΕΜΑΕΙ Ο ΑΡΜΕΝΗΣ!» Αιωνία η μνήμη του Παρσέχ Πιπεριάν.

Τιμή και δόξα στους πεσόντες της ΕΛΔΥΚ. ✍ Στυλ. Καβάζης Υ.Γ Οι δεσμοί Ελλήνων και Αρμενίων δεν γεννήθηκαν στη σύγχρονη εποχή.

Οι ρίζες τους χάνονται στους αιώνες της ελληνιστικής Ανατολής και της Ρωμανίας.

Από τα χρόνια των ελληνιστικών βασιλείων μέχρι το Βυζάντιο, Έλληνες και Αρμένιοι συναντήθηκαν σε πεδία μάχης, σε εμπορικούς δρόμους, σε μοναστήρια και σε πολιτισμούς που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της Ανατολής.

Στη νεότερη εποχή, η συνεργασία συνεχίζεται ζωντανή,Αρμένιοι αξιωματικοί εκπαιδεύονται στις ελληνικές στρατιωτικές σχολές μέχρι και σήμερα, δείχνοντας πως οι σχέσεις μας δεν είναι μόνο ιστορικές, αλλά και αδελφικές.

Δύο αρχαίοι λαοί, με βαθιά χριστιανική παράδοση και κοινές μνήμες διωγμών και αγώνων, βρέθηκαν πολλές φορές ο ένας δίπλα στον άλλο.

Η θυσία του Παρσέχ Πιπεριάν στην Κύπρο αποτελεί ίσως το πιο συγκλονιστικό σύμβολο αυτής της σχέσης ένας Αρμένιος στην καταγωγή, που έδωσε το αίμα του για την Ελλάδα και την Κύπρο.

Γιατί η τιμή, η ανδρεία και η αγάπη για την πατρίδα δεν γνωρίζουν σύνορα. Γράφονται με πράξεις. Και ο Παρσέχ Πιπεριάν έγραψε τη δική του σελίδα με το υπέρτατο τίμημα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους