Vikings > Γλαύκωψ Στέφανος | Glaufx Garland 4/2026 Είδος hard sci-fi βασισμένο σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα / nonsense / surrealism Το βιβλίο κυκλοφορεί από την Καλύβα εκδόσεων CAPP-Glaufx SVK...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κεφάλαιο 1: Οι «Μεγάλοι Ήρωες» και οι Εξωγήινοι Σύμβουλοί τους – Μια Αποκάλυψη με Γέλιο και Πλιάτσικο Καλημέρα σε όλους.

Άντε, πάμε να επανορθώσουμε την ιστορία με το σωστό στυλ: μπόλικο χιούμορ, λίγο sci-fi και μια δόση αλήθειας που καίει περισσότερο από δρακάρ σε φωτιά μοναστηριού.

Φαντάσου το σκηνικό.

Χρόνος: 793 μ.Χ. Τοποθεσία: Λιντισφάρν, ένα ήσυχο νησάκι με μοναστήρι γεμάτο χρυσά κειμήλια, βιβλία και μοναχούς που προσεύχονταν ήσυχα.

Ξαφνικά, από τον ορίζοντα εμφανίζονται τα δρακάρ.

Οι «θρυλικοί πολεμιστές» κατεβαίνουν σαν κοπάδι κατσίκια που μυρίστηκαν φρέσκο χόρτο. «Γιατί να επιτεθούν εδώ; Σε αυτό το ήσυχο μέρος.» ρωτάς εσύ, ο σύγχρονος άνθρωπος που έχει δει υπερβολικά πολλές ταινίες με ηρωικούς και ηθικούς Βίκινγκς.

Να γιατί: Οι μοναχοί είχαν μαζέψει πλούτη χωρίς να σπάνε πλάτες με τσεκούρια στα χωράφια, ενώ οι Βίκινγκς... ε, ας πούμε ότι προτιμούσαν το «γρήγορο και εύκολο» business model.

Ο αρχηγός, ας τον πούμε Γκουθφρίντ ο Κατσικοκλέφτης (γιατί ναι, έκλεβαν και κατσίκες όταν τελείωναν τα καλύτερα), φωνάζει: «Σήμερα λεηλατούμε για τη δόξα του Όντιν!» Και μέσα τους, οι εξωγήινοι σύμβουλοι γελάνε πνιχτά μέσα στα κράνη τους με κεραία.

Ναι, φίλε.

Οι θεοί της Νορβηγικής μυθολογίας; Δεν ήταν θεοί.

Ήταν εξωγήινοι από κάποιο πλανήτη με πρόβλημα ενέργειας, που έψαχναν νέους «πόρους». Ο Όντιν, με το ένα μάτι (το άλλο το έχασε σε διαπραγμάτευση με γίγαντες-εταιρείες), έστελνε μηνύματα μέσω corvid-drones: «Πήγαινε εκεί, πάρ’ τα όλα, μην αφήσεις τίποτα για τους ντόπιους τεμπέληδες». Ο Θορ; Με το σφυρί του που έκανε κεραυνούς; Μπα, αυτό ήταν φορητό laser-drill για να ανοίγουν θησαυροφυλάκια μοναστηριών.

Οι κατσίκες που έσερναν το άρμα του; Ενεργειακές μπαταρίες μεταμφιεσμένες.

Οι μοναχοί στο Λιντισφάρν δεν είχαν ιδέα.

Ένας γέρος μοναχός βλέπει το δρακάρ και λέει: «Αδελφοί, έρχονται ειρηνικοί έμποροι!» Λάθος.

Δέκα λεπτά αργότερα, ο ναός είναι λεηλατημένος, ιερά λείψανα πεταμένα σαν άχρηστα souvenirs, και μερικοί μοναχοί κολυμπάνε αναγκαστικά στη θάλασσα (style: «free swimming lessons από Βίκινγκς»). Οι υπόλοιποι; Σκλάβοι ή «καινούργιοι συνεργάτες» στο διαστημικό εμπόριο των εξωγήινων.

Και εδώ έρχεται το γέλιο: Οι σημερινοί ρομαντικοί λένε «ήρωες, εξερευνητές, πολεμιστές της τιμής!». Ρε φίλε, αυτοί ήταν οι πρωταθλητές του easy mode.

Αντί να σπάνε πλάτες να φτιάξουν δικά τους πλούτη (όπως έκαναν και οι καλοί τους γείτονες που ήταν αγρότες, ψαράδες και έμποροι), προτιμούσαν το «visit, loot, repeat». Έκαναν άνω κάτω τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων – γυναικόπαιδα, χωριά, εκκλησίες – μόνο και μόνο γιατί το «work from home» δεν είχε ακόμα εφευρεθεί και το «κλέψ’ το από τον διπλανό» ακουγόταν πιο cool.

Φυσικά, δεν ήταν όλοι έτσι. Πολλοί Βίκινγκς ήταν απλοί αγρότες που έσπερναν, μάζευαν, έφτιαχναν σπίτια και δυσαρεστημένοι παρίσταναν τούς «Βίκινγκ» μόνο όταν ο αρχηγός έλεγε «παιδιά, λεφτά τελείωσαν, πάμε διακοπές-λεηλασία, αλλιώς σας κόβω τα κεφάλια». Αλλά οι ρομαντικοί σήμερα έχουν μετατρέψει τους πλιατσικολόγους σε Marvel ήρωες. Ο Μπάτμαν κλέβει από πλούσιους; Οι Βίκινγκς κλέβανε από όλους, και μετά έλεγαν «το έκανε για τον Όντιν, είναι θρησκευτική υποχρέωση». Οι εξωγήινοι σύμβουλοι, βλέποντας το χάος, έστελναν update: «Καλά πας Γκουθφρίντ.

Τώρα πάρε και τις κατσίκες, έχουμε ανάγκη για γάλα πρωτεΐνης στο αστρικό ταξίδι». Και ο Θορ; «Μην ξεχάσεις το σφυρί, είναι και καλό για selfies με τα λάφυρα». Έτσι ξεκίνησε η Εποχή των Βίκινγκς: όχι με ηρωισμό, αλλά με ένα μεγάλο, υγρό «oops» για την Ευρώπη και ένα «jackpot!» για τους Σκανδιναβούς που βαρέθηκαν τα χωράφια.

Στην συνέχεια θέλεις θα μπούμε πιο βαθιά στα ψέματα.

Θα ανακαλύψουμε τους βιασμούς, τις δολοφονίες και άλλα και θα δούμε πώς οι ίδιοι οι Βίκινγκς άρχισαν να «συμμορφώνονται» όταν βαρέθηκαν να τρέχουν και να σφάζουν και άρχισαν να χτίζουν πόλεις.

Συνεχίζουμε το intergalactic roast! Κεφάλαιο 2: Το WiFi των Θεών και τα «Special Mushrooms» με τους Δρουίδες Ωραία, πάμε παρακάτω.

Μετά το Λιντισφάρν, οι εξωγήινοι σύμβουλοι έπρεπε να αναβαθμίσουν το δίκτυο. Ο Όντιν, καθισμένος στο θρόνο του στο Άσγκαρντ (που στην πραγματικότητα ήταν ένας διαστημικός σταθμός με προβλήματα σήματος), παραπονιόταν: «Το quantum entanglement χάλασε πάλι! Πώς θα στέλνω οράματα στους Βίκινγκς μου;» Λύση; Το WiFi των Θεών – ένα υβριδικό σύστημα από αστρικές κεραίες και... παραισθησιογόνα.

Γιατί τίποτα δεν λέει «θεϊκή επικοινωνία» καλύτερα από έναν πολεμιστή που έχει φάει χαλασμένα σάπια ψάρια, μανιτάρια με μύκητες και κάτι πράσινα φύλλα που βρήκε κάτω από ένα δέντρο στη Βρετανία.

Φαντάσου τον τυπικό Βίκινγκ, τον Σίγκουρντ τον Μυξιάρη.

Μετά από μια επιτυχημένη λεηλασία σε ιρλανδικό μοναστήρι, αντί να γυρίσει σπίτι με το λάφυρο, μαζεύει ό,τι μυρίζει σιχαμερώς ωραία για αυτόν: ψάρια που έχουν μείνει τρεις μέρες στον ήλιο, μανιτάρια που λάμπουν στο σκοτάδι και κάτι «ιερά βότανα» που του πρόσφερε ένας ντόπιος με ύποπτο χαμόγελο. «Για τον Όντιν!» φωνάζει και τα καταπίνει όλα μαζί με μια γουλιά μέλι-μπίρα.

Δέκα λεπτά αργότερα, ξεκινάει το ** livestream**. Τα μάτια του γυρίζουν ανάποδα, βλέπει τον Όντιν να του μιλάει σαν Zoom call με κακή σύνδεση: «Σίγκουρντ, άκου... πήγαινε δυτικά... εκεί έχει περισσότερο χρυσό... και πρόσεχε τους Δρουίδες, έχουν καλύτερο σήμα από εμάς». Στην πραγματικότητα, ο «Όντιν» ήταν ο εξωγήινος τεχνικός που έτρωγε τα ίδια μανιτάρια στο διαστημόπλοιο για να μην βαριέται τη βάρδια. Οι Δρουίδες, αυτοί οι Κέλτες μάγοι με τα λευκά ράσα και τις βελανιδιές, ήταν οι top users του ίδιου δικτύου.

Είχαν αναπτύξει την τεχνολογία εδώ και αιώνες: τελετουργικά με αμανίτες, σάπια φυτά, και ό,τι άλλο έκανε τον εγκέφαλο να χορεύει χορό του πολέμου.

Όταν συναντιούνταν Βίκινγκς και Δρουίδες (συνήθως μετά από λεηλασία που πήγε «στραβά»), γινόταν το απόλυτο cross-cultural event. «Εσείς κλέβετε κατσίκες, εμείς μιλάμε με δέντρα», έλεγε ένας Δρουίδης. «Εσείς μιλάτε με δέντρα, εμείς τα κόβουμε και κάνουμε πλοία», απαντούσε ο Βίκινγκς.

Μετά έτρωγαν μαζί το «ιερό μείγμα» και ξεκινούσε η ομαδική παραισθησιογόνος διάσκεψη.

Σε μια τέτοια συνάντηση στην Ιρλανδία, ο Βίκινγκς Χάραλντ ο Τρωγλοδύτης βλέπει ξαφνικά τον Θορ να του δίνει εντολές: «Χτύπα τους μοναχούς, αλλά άσε τον Δρουίδη – αυτός έχει καλό dealer». Στην πραγματικότητα, ο Θορ ήταν ο εξωγήινος μηχανικός που είχε λάβει update firmware και προσπαθούσε να συντονίσει τις δύο φυλές για μεγαλύτερο πλιάτσικο. Αποτέλεσμα; Συμμαχίες που κρατούσαν όσο κρατούσε και το trip.

Μετά ξυπνούσαν με πονοκέφαλο, άδειες τσέπες (γιατί είχαν μοιράσει ξανά τα λάφυρα σε «όραμα») και νέα σχέδια για την επόμενη λεηλασία.

Το καλύτερο; Οι ίδιοι οι Βίκινγκς πίστευαν ότι αυτά τα «δώρα των θεών» τους έκαναν αήττητους.

Στην πραγματικότητα, έκαναν απλά πιο τολμηρούς (και λιγότερο συνετούς). Ένας πολεμιστής με 3 κιλά σάπια ψάρια στο στομάχι δεν φοβάται τίποτα – ούτε τον θάνατο, ούτε την επόμενη μέρα.

Γι’ αυτό και οι ιστορίες λένε για «berserkers» που πολεμούσαν γυμνοί και ουρλιάζοντας.

Δεν ήταν γενναιότητα.

Ήταν bad trip με έξτρα αδρεναλίνη.

Εν τω μεταξύ, οι εξωγήινοι στο Άσγκαρντ-σταθμό παρακολουθούσαν τα πάντα σαν reality show: «Κοίτα αυτόν τον Σίγκουρντ, πάλι μίλησε με δέντρο! Αύξησε το σήμα, θέλουμε περισσότερα δεδομένα για την επόμενη αποστολή λεηλασίας». Και έτσι, μέσω WiFi, μανιταριών και σάπιων ψαριών, οι «θεοί» καθοδηγούσαν τους θνητούς να κάνουν ό,τι καλύτερο ξέρουν: να χαλάσουν τη ζωή των άλλων αντί να φτιάξουν τη δική τους.

Στο επόμενο Κεφάλαιο θα πάμε σε Ράγκναροκ ως διαστημική αποτυχία, σε γυναικόπαιδα και «ηρωικές» πράξεις και πώς οι Βίκινγκς τελικά βαρέθηκαν και άρχισαν να γίνονται έμποροι-normal άνθρωποι.

Συνεχίζουμε το cosmic roast! Κεφάλαιο 3: Ράγκναροκ, Αετοί, Τσεκούρια & το Viking OnlyFans Ωραία, πάμε βαθιά στο λαγούμι.

Οι εξωγήινοι σύμβουλοι είχαν πλέον upgrade το σύστημα: full 5G-Aesir με direct neural link μέσω μανιταριών.

Και οι Βίκινγκς; Αποφάσισαν ότι η λεηλασία από μόνη της είναι βαρετή.

Ώρα για πολιτική, δίκαιο, τέχνες, μουσική και… ερωτικές περιπτύξεις με τσεκούρια.

Ας ξεκινήσουμε από το πολιτικό σύστημα. Οι Βίκινγκς είχαν το Thing – μια συγκέντρωση ελεύθερων ανδρών όπου συζητούσαν νόμους, διαφωνίες και ποιος θα πάει επόμενος για πλιάτσικο.

Φαντάσου κοινοβούλιο αλλά με τσεκούρια αντί για μικρόφωνα.

Διαφωνείς με την απόφαση; Μπες στη μέση και πες τη γνώμη σου.

Αν δεν σε σφάξουν επιτόπου, η πρότασή σου περνάει.

Το δίκαιο ήταν απλό: «Όποιος έχει μεγαλύτερο τσεκούρι και λιγότερους φίλους του αντιπάλου, έχει δίκιο». Και οι ποινές; Α, εδώ γίνεται θρύλος.

Η διάσημη «Φτερά του Αετού» (Blood Eagle) – πιθανότατα μύθος, αλλά οι εξωγήινοι το λάτρευαν γιατί έβγαζε ωραία data για ανθρώπινη αντοχή.

Άνοιγαν την πλάτη του θύματος, έβγαζαν τα πλευρά σαν φτερά και τράβαγαν τους πνεύμονες έξω. «Δες, μοιάζει με αετό!» έλεγαν περήφανα. Ο Ράγκναρ Λοθμπρόκ (ή όποιος ήταν αυτός ο ημίθεος-ημίψαρας) λέγεται ότι το υπέστη ή το έκανε – ανάλογα με το ποιος διηγείται την ιστορία μετά τα μανιτάρια.

Οι εξωγήινοι στο control room: «Ωραίο marketing.

Βάλτε το στο lore για να φοβούνται οι εχθροί». Τέχνες και Μουσική. Οι Βίκινγκς δεν ήταν μόνο κλέφτες κατσικιών.

Είχαν σκαλίσματα σε ξύλο και πέτρα που έκαναν τον Ντα Βίντσι να ζηλέψει (αν και τα περισσότερα ήταν «δράκοι που τρώνε μοναχούς»). Και η μουσική; Σκληρά χάλκινα κέρατα, τύμπανα από δέρμα εχθρών και οι berserkers που ούρλιαζαν σαν death metal συγκρότημα πριν το mosh pit.

Οι σκαλδοί (ποιητές) τραγουδούσαν έπη για ηρωικές λεηλασίες.

Στίχος τύπου: «Και τότε ο Σίγκουρντ έσφαξε δέκα μοναχούς και πήρε το χρυσό… και μετά έφαγε μανιτάρια και είδε τον Όντιν να χορεύει». Billboard No.1 για αιώνες.

Και τώρα το spicy μέρος – γιατί βλέπω πως το ζητάει η ψυχούλα σου. Οι Βίκινγκς δεν ήταν μόνο βρώμικοι (κυριολεκτικώς: πολλοί δεν έπλεναν ούτε τα χέρια τους μετά τη λεηλασία), αλλά και αρκετά… δημιουργικοί στα ερωτικά.

Φαντάσου παιχνίδια με τσεκούρια σε περιστρεφόμενες επιφάνειες (ξύλινα τραπέζια ή ακόμα και ασπίδες που γύριζαν σαν τουρνουά). «Strip Axe Twirl» το έλεγαν.

Περιστρέφεις το τσεκούρι, όπου σταματήσει, εκεί πρέπει να βγάλεις ρούχο ή να κάνεις… κάτι δημιουργικό.

Η απλυσιά πρόσθετε extra άρωμα – «φυσικό Viking musk» που έκανε τις σκλάβες και τις ελεύθερες γυναίκες να λιποθυμούν (από αηδία ή από κάτι άλλο, ποτέ δεν μάθαμε). Οι εξωγήινοι παρακολουθούσαν τρώγοντας popcorn (από αυτούς τα πήραμε): «Αυτοί οι θνητοί έχουν εξελίξει το reproduction σε extreme sport.

Σημείωσε για μελλοντική γενετική μηχανική». Υπήρχαν και ομαδικές περιπτύξεις μετά τις νίκες, με μέλι, μπύρα και περιστασιακά αίμα από μικροτραυματισμούς τσεκουριού.

Οι γυναίκες Βίκινγκς (που είχαν περισσότερα δικαιώματα από ό,τι νομίζουμε) συχνά έπαιρναν ενεργό ρόλο – άλλες φορές ως shield-maidens που έσπαγαν κεφάλια, άλλες ως διαχειρίστριες του «μετά τη μάχη» party.

Όλα υπό την ευλογία του Φρέιρ, του θεού της γονιμότητας, που στην πραγματικότητα ήταν ο εξωγήινος βιολόγος που ήθελε περισσότερους υβριδικούς απογόνους για πειράματα.

Και κάπου εκεί, εν μέσω πολιτικής σφαγής, ερωτικών τσεκουριών και επικών σκαλδικών ύμνων, οι εξωγήινοι αποφάσισαν να ανεβάσουν το επίπεδο δυσκολίας: Ράγκναροκ.

Το τέλος του κόσμου.

Όχι ως μύθος, αλλά ως διαστημική αποτυχία. Ο Φενρίρ ο λύκος.

Ένα γενετικά τροποποιημένο πειραματόζωο που ξέφυγε. Ο Γιόρμουνγκαντρ το φίδι.

Ένα διαστημικό σκουλήκι-τερμίτης που έτρωγε πλανήτες. Ο Θορ με το σφυρί του εναντίον του.

Τελικός boss fight που πήγε στραβά λόγω lag στο WiFi.

Οι εξωγήινοι ήθελαν reset του server για να ξεκινήσουν νέο playthrough με λιγότερους «buggy» Βίκινγκς.

Το αποτέλεσμα; Πανικός, ηρωικές (και ημι-ηρωικές) μάχες, και πολλά τσεκούρια που περιστρέφονταν όχι μόνο σε ερωτικά παιχνίδια αλλά και σε πραγματικές σφαγές. Τέλος Κεφαλαίου 3 Οι Βίκινγκς συνέχισαν να συνδυάζουν το ωραίο με το… αιματηρό, το πολιτικό με το σεξουαλικό και το καλλιτεχνικό με το «ας σφάξουμε κανέναν για έμπνευση». Κεφάλαιο 4; Ας δούμε επιτέλους πώς βαρέθηκαν το game over και άρχισαν να γίνονται «πολιτισμένοι» (δηλαδή να κλέβουν με συμβόλαια και φόρους). Και άλλα πιο σκοτεινά/αστεία.

Κεφάλαιο 4: Από Κατσικοκλέφτες σε «Ευρωπαίους Επιχειρηματίες» – Το Μεγάλο Rebranding Λύσσαξα πράγματι, γιατί εδώ είναι που η ιστορία γίνεται πραγματικά κωμικοτραγική.

Οι εξωγήινοι σύμβουλοι στο Άσγκαρντ-σταθμό κοίταξαν τα στατιστικά και είπαν: «Παιδιά, το raid-only mode έχει φτάσει σε diminishing returns.

Οι μοναχοί τελείωσαν, οι χωρικοί έχουν αρχίσει να φτιάχνουν τείχη και τα μανιτάρια δεν καλύπτουν πια τα έξοδα καυσίμων.

Ώρα για DLC: Civilization Mode». Και έτσι ξεκίνησε η μεγάλη συμμόρφωση.

Πρώτα απ’ όλα, οι Βίκινγκς συνειδητοποίησαν ότι το «κλέβω και φεύγω» είναι καλό για short term, αλλά το «κλέβω, μένω και φορολογώ» είναι sustainable business.

Πήγαν στη Γαλλία, πήραν τη Νορμανδία (με επίσημη άδεια από τον βασιλιά που τρόμαξε), και σε λίγες γενιές έγιναν Νορμανδοί – αυτοί που μετά κατέκτησαν την Αγγλία το 1066. Ο Ρολφ ο Περιπατητής (ή Γουλιέλμος ο Κατακτητής αργότερα) από «βάρβαρος πειρατής» έγινε «σεβάσμιος δούκας». Οι εξωγήινοι: «Μπράβο, παιδιά.

Τώρα κλέβετε με συμβόλαια και γάμους αντί για τσεκούρια». Στην Αγγλία έφτιαξαν το Danelaw – μισή χώρα δική τους, με νόμους, αγορές και… λιγότερα σφαγιάσματα (σχετικά). Αντί να καίνε μοναστήρια, άρχισαν να τα χρησιμοποιούν ως τραπεζικούς κόμβους. «Αδελφέ μοναχέ, αντί να σε πνίξω, καλύτερα να μου δανείσεις χρυσό με 12% τόκο;» Ο μοναχός, βλέποντας το τσεκούρι δίπλα, συμφωνούσε αμέσως. Στην Ιρλανδία ίδρυσαν το Δουβλίνο ως εμπορικό κέντρο.

Από «έλα να σας λεηλατήσουμε» πέρασαν σε «έλα να σας πουλήσουμε δούλους, γούνα και ξύλο από τον Βορρά». Οι Δρουίδες; Έγιναν business partners. «Εσείς τα μανιτάρια, εμείς τα δρομολόγια – win-win». Στη Ρωσία (ως Βάραγγοι) έγιναν φρουρά αυτοκράτορα στο Βυζάντιο.

Φαντάσου: ο ίδιος τύπος που πριν έκαιγε χωριά, τώρα στέκεται με περικεφαλαία μπροστά στον αυτοκράτορα και λέει «Ναι, Μεγαλειότατε» ενώ μέσα του σκέφτεται «αυτός ο χρυσός θα ήταν ωραίος στα σεντούκια μου». Οι εξωγήινοι αναβάθμισαν το WiFi σε «Byzantine Patch»: «Περισσότερο trading, λιγότερο burning.

Κερδίζουμε και εμείς ποσοστά». Η θρησκεία ήταν το masterstroke. Ο Όντιν και ο Θορ άρχισαν να χάνουν σήμα (οι εξωγήινοι έκαναν «maintenance» στο σύστημα) και ξαφνικά εμφανίστηκε ο Λευκός Χριστός. «Βαφτιστείτε ρε, είναι πιο εύκολο να μπείτε σε ευρωπαϊκές συμμαχίες». Πολλοί Βίκινγκς βάφτίστηκαν… πέντε-έξι φορές, γιατί κάθε βάπτιση ερχόταν με δώρα και συγχώρεση προηγούμενων πλιατσικών. Ο Χάραλντ ο Σκληρός (Hardrada) από berserker έγινε βασιλιάς που πολεμούσε για «χριστιανική Ευρώπη». Φυσικά, οι σκελετοί στα ντουλάπια έμειναν.

Στα υπόγεια των νέων κάστρων τους υπήρχαν ακόμα κεφάλια παλιών εχθρών, λάφυρα από Λιντισφάρν και εκείνα τα ημερολόγια με «Πόσες κατσίκες κλέψαμε το 794». Αλλά τώρα τα παρουσίαζαν ως «πολιτιστική κληρονομιά» και «συμβολισμό ανδρείας». Το rebranding πέτυχε: από «τρομεροί βάρβαροι» έγιναν «γενναίοι πρόγονοι των Νορμανδών, των Άγγλων βασιλέων και των Ρώσων Βαράγγων». Οι εξωγήινοι, βλέποντας το επιτυχημένο transition, έκλεισαν το project: «Mission accomplished.

Από cave dwellers σε empire builders.

Επόμενο πείραμα: οι Μογγόλοι;» Και άφησαν τους Βίκινγκς να παίζουν μόνοι τους το grand strategy game που λεγόταν Μεσαίωνας.

Έτσι, αγαπητέ μου, οι πλιατσικολόγοι δεν εξαφανίστηκαν.

Απλώς έβαλαν κοστούμι, έμαθαν πολιτικά και συνέχισαν να παίρνουν ό,τι δεν τους άξιζε – μόνο που τώρα το έκαναν με γάμους, συνθήκες και εκκλησιαστικές ευλογίες.

Πολύ πιο πολιτισμένο.

Πολύ πιο… γελοίο.

Τέλος (προς το παρόν) της Σειράς.

Θέλεις epilogue με σύγχρονους απογόνους (Βρετανοί, Σκανδιναβοί, Αμερικανοί με Viking DNA που κάνουν cosplay), ή να ανοίξουμε άλλη εποχή/λαό για παρόμοιο roast; Πες μου τι σκελετό θες να βγάλουμε από την ντουλάπα τώρα! Επίλογος / Επιμύθιον Οι Βίκινγκς στο Today’s Episode Και φτάσαμε στο φινάλε φιλαράκι μου.

Οι εξωγήινοι σύμβουλοι έκλεισαν τα tabs, έσβησαν τα monitors και άφησαν τους απογόνους να παίξουν μόνοι τους το expansion pack «Σύγχρονη Σκανδιναβία». Σήμερα, η Νορβηγία παράγει βαρύ ύδωρ (για πυρηνικά, όχι για μπύρα), αλλά και μπακαλιάρο που μερικές φορές μυρίζει… ιστορικά.

Τα πυρηνικά υποβρύχια ατυχήματα έδωσαν μια ιδιαίτερη γεύση στον κώδικα τού μπακαλιάρου – σαν να λέμε «Viking radiation special». Οι κακόμοιρες οι φάλαινες και τα δελφίνια πληρώνουν ακόμα το τίμημα της παράδοσης: «Οι πρόγονοί μας κυνηγούσαν, άρα και εμείς». Οι εξωγήινοι από ψηλά: «Αυτοί ακόμα δεν κατάλαβαν το sustainability update που στείλαμε το 1200;». Στα μουσικά, το Norwegian Black Metal πήρε κρατική επιχορήγηση (έμμεσα ή άμεσα) ενώ οι ίδιοι οι μουσικοί έκαιγαν εκκλησίες τη δεκαετία του ’90. Φαντάσου: «Πληρώνουμε φόρους για να τις κτίσουμε και για να τις καιμε οι ίδιοι τις εκκλησίες που έχτισαν οι πρόγονοί μας όταν βαφτίστηκαν». Οι σκελετοί στα ντουλάπια βγήκαν έξω και έκαναν stage diving. Ο Varg Vikernes και η παρέα του έπαιζαν «true Norwegian sound» ενώ φορούσαν corpsepaint και μιλούσαν για παγανιστική καθαρότητα.

Οι εξωγήινοι γελούσαν: «Τελικά το WiFi μας δούλεψε.

Το μίσος έγινε τέχνη». Στο πολιτιστικό κομμάτι έχουμε το απόλυτο cosplay.

Σήμερα όλοι είναι «υψηλής νοημοσύνης, εφευρετικοί, πολιτικοί ιδιοφυΐες, καλλιτέχνες και τίμιοι πολεμιστές». Τα μουσεία παρουσιάζουν τους Βίκινγκς σαν Σκανδιναβούς da Vinci με τσεκούρια. «Κοίτα πόσο προχωρημένοι ήταν στην ναυπηγική!» Ναι ρε φίλε, για να φτάσουν πιο γρήγορα στα ξένα λάφυρα.

Συγκρίνουν με Σπαρτιάτες και γελάω δυνατά: οι Σπαρτιάτες πέθαιναν για την πόλη τους χωρίς να φύγουν για πλιάτσικο στη Γαλλία. Οι Βίκινγκς πέθαιναν για… ό,τι έβρισκαν μπροστά τους.

Και η ιστορική αναθεώρηση είναι μαγική: «Δεν ήμασταν πλιατσικολόγοι, ήμασταν εξερευνητές!» Ναι, σαν τον Κολόμβο που «ανακάλυψε» την Αμερική ενώ υπήρχαν ήδη άνθρωποι εκεί. «Δεν βιάζαμε, είχαμε δυναμικές σχέσεις!» «Δεν σφάζαμε, κάναμε performance art με αίμα». Οι ίδιοι που έκαιγαν εκκλησίες το ’93, τώρα κάνουν Viking festivals με κέρατα (που ποτέ δεν φορούσαν) και πλαστικά τσεκούρια.

Αλλά, για να μην τους αδικήσουμε: Αυτά ήξεραν, αυτά έκαναν.

Ήταν σκληροί, άπλυτοι, δημιουργικοί, βίαιοι, ποιητικοί, κλέφτες, έμποροι, καλλιτέχνες και επιζήσαντες ενός σκληρού περιβάλλοντος.

Έκαναν ό,τι χρειαζόταν για να επιβιώσουν και να μεγαλώσουν.

Λεηλάτησαν, σκότωσαν, βίασαν, έκλεψαν, αλλά μετά ίδρυσαν πόλεις, έγραψαν σάγκες, διέπλευσαν τον Ατλαντικό, έγιναν Νορμανδοί, Βάραγγοι, Ρώσοι πρίγκιπες και πρόγονοι πολλών Ευρωπαίων.

Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Από τρωγλοδύτες-κατσικοκλέφτες με σάπια ψάρια και μανιτάρια, πέρασαν σε κοινωνίες με υψηλό βιοτικό επίπεδο, φόρους, κράτος πρόνοιας και black metal subventions.

Οι εξωγήινοι, αν υπάρχουν ακόμα, κοιτάνε και λένε: «Τελικά το πείραμα πέτυχε.

Από raid mode σε welfare state mode.

Next level unlocked». Και εμείς; Συνεχίζουμε να ρομαντικοποιούμε τους ήρωές μας – είτε Βίκινγκς, είτε Σπαρτιάτες, είτε ό,τι άλλο μας βολεύει.

Γιατί στο τέλος, η ιστορία δεν είναι παρά το καλύτερο cosplay που έχει φτιάξει ποτέ η ανθρωπότητα. The End. (Μέχρι το επόμενο roast, όταν θα πιάσουμε Μογγόλους, Οθωμανούς ή Αμερικανούς cowboys.

Πες μου ποιο ντουλάπι θες να ανοίξουμε επόμενο! Για να δείς την ιστορία με τελείως άλλο τρόπο.

ΥΓ (Post-Credit Scene) Και επειδή ξεχάσαμε το cherry στην τούρτα της ιστορικής συνέχειας: Πολλοί «καθαροί» Σκανδιναβοί απόγονοι εκείνων των Βίκινγκς βρέθηκαν τον 20ό αιώνα να υπηρετούν ως αξιωματικοί και εθελοντές στα Waffen-SS (Νορβηγική Λεγεώνα, Δανία, Σουηδία κλπ.). Ο Quisling δεν βγήκε τυχαία από τη Νορβηγία.

Το «καθαρό αίμα», η πολεμική μυθολογία και το μίσος για «τους αδύναμους» βρήκαν ξανά πρόσφορο έδαφος.

Οι εξωγήινοι, αν παρακολουθούσαν, μάλλον έκαναν copy-paste από το παλιό save file: «Same energy, νέο skin». Και σήμερα; Οι απόγονοι αυτών (και όχι μόνο) έχουν παγκόσμιες πολυεθνικές επιχειρήσεις – πετρέλαιο, ναυτιλία, τεχνολογία, εξόρυξη.

Δεν χρειάζεται πια δρακάρ και τσεκούρι.

Αρκεί ένα καλό lobby, offshore εταιρείες, και νομικά τρικ.

Το πλιάτσικο συνεχίζεται, μόνο που τώρα λέγεται «παγκόσμια αγορά», «ανταγωνιστικότητα» και «βιώσιμη ανάπτυξη». Κλέβουν πόρους από Αφρική και Λατινική Αμερική, ρυπαίνουν θάλασσες, και μετά κάνουν διαφημίσεις με πράσινα λογότυπα και Viking-inspired minimal design.

Από κατσικοκλέφτες σε corporate raiders.

Εξέλιξη, λένε.

Οι εξωγήινοι κλείνουν το laptop και ψιθυρίζουν: «Τελικά δεν άλλαξαν και πολύ.

Απλώς έμαθαν να φοράνε κοστούμι Armani αντί για δέρματα.» Και η ιστορία γυρίζει… σαν τσεκούρι σε περιστρεφόμενη ασπίδα. Τέλος.

Και για να κλείσουμε την πινακίδα: ΜΗΝ ΚΑΤΟΥΡΑΤΡΕ ΚΑΙ ΑΦΟΔΕΥΤΕΤΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ (Οι Βίκινγκς το έκαναν έξω από το Λιντισφάρν και μετά έγιναν «πολιτισμός». Μην επαναλάβετε το λάθος.) (Σημαντική σημείωση: Η λέξη Druid δεν είναι ελληνική αλλά προέρχεται από την λατινική Druidae και την συναντάμε πρώτη φορά στο βιβλίο τού Ιούλιου Καίσαρα και η σωστή γραφή κσι προφορά με ελληνικά γράμματα είναι με την προφορά Δρουίδης.

Αλλά δεν είναι σίγουρο αν προέρχεται από την ονομασία Δρύς ή από την λέξη που συνδέεται με την κελτική ρίζα dru- (δυνατός) και το ρήμα vid- (γνωρίζω / βλέπω). Έτσι, η ερμηνεία μεταφράζεται ως ο «γνώστης των δυνατών πραγμάτων». Όπως και αν έχουν τα πράγματα η λέξη δεν έχει καμία σχέση με Δρυ και στην ελληνική γλώσσα ή γράφεται Ντρουίδες ή Δρουίδες αλλά όχι Δρυίδες.

Η λέξη Δρυίδες είναι θηλυκού γένους και για τις νύμφες της Δρυάδες που δεν έχουν καμία σχέση με Druids.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία οι Δρυάδες (ενικός: η Δρυάς) ήταν Νύμφες των δασών.

Το όνομά τους προέρχεται από την Δρυν (Η Δρυς της Δρυός την Δρυν). Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν νύμφες των δέντρων, ειδικά των βελανιδιών, κάτω από τις οποίες ζούσαν, Οι αρχαίοι τις διέκριναν από τις Αμαδρυάδες, οι οποίες ήταν οι ψυχές των φυτών και ζούσαν όσο και αυτά, ενώ οi Δρυάδες ήταν αθάνατες. Συμπέρασμα: Καμμία σχέση με Druids.)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους