Κώστας Λουλές: "Ορθοστατών και ορθοβαδίζων" Ηταν τόσο έντονη η παρουσία του σε πολλούς τομείς της κομματικής, αλλά και της δημόσιας ζωής, τόσο πολύπλευρη η δράση του, τόσο άμεση και ανυπόκριτη η...

Πλήρες Κείμενο:

Κώστας Λουλές: "Ορθοστατών και ορθοβαδίζων" Ηταν τόσο έντονη η παρουσία του σε πολλούς τομείς της κομματικής, αλλά και της δημόσιας ζωής, τόσο πολύπλευρη η δράση του, τόσο άμεση και ανυπόκριτη η επαφή του με τους ανθρώπους και τόσο αυθόρμητη και χαρακτηριστική η λαϊκή θυμοσοφία, ώστε άφησε βαθιά ίχνη στο πέρασμα του χρόνου.

Ως την τελευταία στιγμή της υπερογδοντάχρονης ζωής του, δε σταμάτησε την πολύτιμη προσφορά του στο Κόμμα, στο ΚΚΕ, και στο λαϊκό κίνημα.

Ως το "έσχατον γήρας", όπως συνήθιζε να λέει, έμεινε πιστός και αφοσιωμένος, ολόψυχα δοσμένος στην υπόθεση του Κόμματός μας.

Ηταν τίμιος, σεμνός, ευθύς και ανιδιοτελής κομμουνιστής.

Σταθερός και ασυμβίβαστος επαναστάτης.

Αταλάντευτος και ανυποχώρητος μαρξιστής - λενινιστής.

Συνεπής και ακούραστος αγωνιστής για τα συμφέροντα των ανθρώπων της δουλιάς και του μόχθου, για την ειρήνη, τη δημοκρατία, την εθνική ανεξαρτησία, την κοινωνική πρόοδο και το θρίαμβο του σοσιαλισμού.

Φλογερός πατριώτης, αλλά και αλύγιστος διεθνιστής. «Δεν υποχώρησε ποτέ, δε λοξοδρόμησε πουθενά, άντεξε και στις πιο σκληρές δοκιμασίες, τα 'βγαλε πέρα και στις πιο δύσκολες στιγμές. "Ο κομμουνιστής - έλεγε ο ίδιος - πρέπει να αγρυπνά συνεχώς.

Εδώ δεν έχει "χαϊμαλί" να σε φυλάει.

Εδώ "χαϊμαλί" είναι η πολιτική σου συνείδηση"». Η ζωή του, στο μεγαλύτερο μέρος της, ήταν φοβερά δύσκολη και τρικυμιώδης.

Αλλά και γεμάτη επαναστατική φλόγα, ακατανίκητη δύναμη, παραδειγματική πίστη και ανεξάντλητη αισιοδοξία.

Από τα 82 του χρόνια και τα 63 χρόνια της ακατάβλητης κομματικής δράσης του, τα 28 τα έζησε στις φυλακές και τις εξορίες, 12 στην παρανομία και 8 στην αναγκαστική πολιτική προσφυγιά.

Γέννημα της μικρής επαρχιακής πόλης του Τυρνάβου, του Τούρναβου, όπως με ανυπόκριτη χαρά και αγάπη αποκαλούσε, αν και προερχόταν από πλούσια οικογένεια, επηρεάστηκε πολύ νωρίς από τις επαναστατικές ιδέες και προσχώρησε στο κομμουνιστικό κίνημα, που τότε έκανε ακόμα τα πρώτα βήματα στη χώρα μας, κάτω από τη ζωοδότρα επίδραση της Μεγάλης Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης.

Οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ το 1924.

Πρώτος και καλύτερος ανάμεσά τους ο μπάρμπα - Κώστας, που από τις 17 Ιούλη του 1924, όταν, 18χρονο παλικαρόπουλο, εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ, μέχρι τις 28 Γενάρη του 1988, που ο θάνατός του συγκλόνισε όλη την Ελλάδα, έμεινε πιστός και αφοσιωμένος, ολόψυχα δεμένος, στην υπόθεση του ΚΚΕ.

Από τα 63 χρόνια κομματικής του δράσης, τα 28 τα πέρασε στις φυλακές και στις εξορίες, τα 12 στην παρανομία και τα 8 στην αναγκαστική προσφυγιά.

Από το 1945 ήταν μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και από το 1970 μέχρι το 1982, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος.

Το 1977 και το 1981 εκλέχτηκε βουλευτής Λάρισας του ΚΚΕ και ήταν ο πρώτος ευρωβουλευτής του Κόμματος.

Από τότε, αψηφώντας τις απερίγραπτες δυσκολίες και τους μεγάλους κινδύνους που αντιμετώπιζαν οι πρωτομάρτυρες του κομμουνισμού, ρίχτηκε στα μανιασμένα κύματα της σκληρής και αδυσώπητης επαναστατικής πάλης.

Από την πλούσια και άνετη ατομική και οικογενειακή ζωή, από την εύκολη σταδιοδρομία και το σκαρφάλωμα σε πλουσιοπάροχες θέσεις, προτίμησε το δύσβατο, τον ακανθώδη, τον επικίνδυνο δρόμο του αγώνα, για το καλό του λαού και του τόπου, για να ανατείλει και στη χώρα μας ο ήλιος της κοινωνικής ισότητας και δικαιοσύνης, για να καταργηθεί η εκμετάλλευση και η καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο και να οικοδομηθεί η νέα, η σοσιαλιστική κοινωνία.

Σ' αυτό το δρόμο, το δρόμο της τιμής και του αγώνα, του αλτρουισμού, της αυταπάρνησης και της αυτοθυσίας, βάδισε από τα νεανικά του χρόνια ο γνωστός μπάρμπα - Κώστας.

Και έμεινε στητός και αψηλομέτωπος. "Ορθοστατών και ορθοβαδίζων", όπως πολύ χαρακτηριστικά και παραστατικά έλεγε.

Δε λύγισε μπροστά στις ακατάπαυστες διώξεις, θύελλες και κακοδρομές, στις κακουχίες και τις πολύχρονες ταλαιπωρίες και στερήσεις.

Δεν κάμφθηκε ούτε μπροστά στην απειλή της εκτέλεσής του με τη βρώμικη κατηγορία της κατασκοπίας.

Δεν υποχώρησε και δε λοξοδρόμησε.

Σφυρηλατημένος μέσα στο καμίνι της σκληρής επαναστατικής πάλης με το πιο ανθεκτικό ατσάλι, το ατσάλι του πραγματικού κομμουνιστή και επαναστάτη, γαλουχημένος και εξοπλισμένος με τη διδασκαλία του μαρξισμού - λενινισμού, άντεξε και στις πιο δύσκολες δοκιμασίες.

Τα 'βγαλε πέρα και στις πιο δύσκολες καμπές του αγώνα.

Και αναδείχτηκε, με το σπαθί του, σε ηγετική μορφή του Κόμματός μας.

Σε όποιον τομέα και αν δούλεψε, εντυπωσίασε με την κοχλάζουσα ενεργητικότητα και την εκπληκτική εργατικότητά του, την πραγματικά νεανική αντοχή του, την ανησυχία για τα προβλήματα του λαού και ιδιαίτερα της αγροτιάς, την απαιτητικότητα πρώτ' απ' όλα από τον εαυτό του και μετά και από τους συνεργάτες του, την αυστηρή στάση του απέναντι στις ελλείψεις και αδυναμίες, την απόλυτη συνέπεια λόγων και έργων, την προθυμία του να βοηθάει και να συμβουλεύει τα νεαρά στελέχη, τη σεμνότητα και την ανθρωπιά του, το ήθος, την κομματικότητα και τη μαχητικότητά του στην υπεράσπιση των αρχών του Κόμματος. Ο Κώστας Λουλές ενσάρκωσε τις καλύτερες ιδιότητες του κομμουνιστή και του κομμουνιστή ηγέτη.

Ξεχώρισε σαν μια ακόμη ηθική μορφή επαναστάτη, που κέρδισε την αναγνώριση και το σεβασμό, όχι μόνο των κομμουνιστών, παλαιών και νέων, αλλά και πολιτικών του αντιπάλων.

Σαν βουλευτής του Κόμματος, ο μπάρμπα - Κώστας πρόβαλε επίμονα τα αιτήματα και τα προβλήματα των εργαζομένων και υπεράσπισε με σθένος τα συμφέροντά τους.

Οπως εύστοχα έγραψε ο "Ριζοσπάστης", ο μπάρμπα - Κώστας "άφησε και στη Βουλή εποχή.

Εδινε μάχες, φώναζε, παθιαζόταν και για τα μεγάλα και για τα μικρά ζητήματα.

Ολοι έβλεπαν σ' αυτόν - κι ας ήταν αντίπαλοι και διαφωνούσαν ριζικά μαζί του - την προσωποποίηση της εντιμότητας, της αφοσίωσης, της αυταπάρνησης". Ιστορική έμεινε η προφητική ρήση του στη Βουλή στις 4 Απρίλη 1978, απαντώντας στον τότε υπουργό Αμυνας Ευάγγελο Αβέρωφ, ότι "η Εθνική Αντίσταση θ' αναγνωριστεί και θα 'ναι ντάλα μεσημέρι". Ιστορική είναι και η αποστομωτική απάντηση που έδωσε σ' όλους εκείνους, που σκόπιμα προσπαθούν, διαστρεβλώνοντας αυθαίρετα την ιστορική αλήθεια, να διαγράψουν τον πρωτοπόρο και αποφασιστικό ρόλο του ΚΚΕ στην ΕΑΜική Αντίσταση και να εμφανιστούν σφετεριστές και κληρονόμοι της. "Οπως δεν μπορείς να μιλάς για χάνι της Γραβιάς χωρίς Ανδρούτσο - βροντοφώναξε ο μπάρμπα - Κώστας - δεν μπορείς να μιλάς και για ΕΑΜ - ΕΛΑΣ χωρίς το ΚΚΕ"! Ο Κώστας Λουλές αναδείχθηκε με τη στάση και τη δράση του σε γνήσιο λαϊκό ηγέτη, που έκλεινε μέσα του τον εργάτη και τον ξωμάχο του θεσσαλικού κάμπου.

Εζησε και πέθανε σαν κομμουνιστής.

Δηλαδή σαν άνθρωπος με υψηλά και ευγενικά ιδανικά.

Υπηρέτησε με όλες τις δυνάμεις και τις ικανότητές του τη μεγάλη υπόθεση του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού.

Κράτησε ψηλά τον τιμημένο τίτλο του κομμουνιστή και του έδωσε μεγαλύτερο κύρος, μεγαλύτερη δύναμη.

Πολλά έχουμε να θυμόμαστε και να διδασκόμαστε από την πολύχρονη ζωή και δράση του, όπως και από τις αμέτρητες άλλες ηρωικές μορφές του Κόμματός μας.

Ιδιαίτερα πρέπει να το επιδιώξουν, με την ευκαιρία και των 80χρονων του Κόμματος, οι νέοι και οι νέες και πριν απ' όλα οι Κνίτες και οι Κνίτισσες.

Να αντλούν δύναμη και θάρρος από το πρωτοποριακό τους παράδειγμα. Ο Χ. Φλωράκης έλεγε για τον Κώστα Λουλέ : «Τι τον ξεχωρίζει; Οτι είναι άνθρωπος, που, αν και καταγόταν από εύπορη οικογένεια πλουσίων χωρικών, δηλαδή, από κοινωνικό στρώμα αντίποδα της εργατικής τάξης, έγκαιρα κατάλαβε πως το δίκιο και το μέλλον βρίσκεται με το μέρος του εργάτη και, γενικά, του εκμεταλλευόμενου λαού, όπως το συλλάβανε οι μεγάλοι του επιστημονικού σοσιαλισμού, Μαρξ, Ενγκελς, Λένιν.

Και δεύτερο, όλη η ζωή και η αυτοθυσία του στάθηκε υπόδειγμα συνέπειας λόγων και έργων». Ο συμπατριώτης και συναγωνιστής του Γιώργος Χατζηρεπάνης αφηγούνταν: «Θυμάμαι την πρώτη ομιλία που έκανε ποτέ κομμουνιστής στον Τύρναβο.

Ηταν το 1928 και ο Λουλές, νεολαίος κομμουνιστής τότε, μίλησε, ντάλα μεσημέρι, στις 12 η ώρα, στο καφενείο του Παντούλη.

Ξεσήκωσε τον ενθουσιασμό σε όλους μας». Ιστορικό ντοκουμέντο η απολογία του στο Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών, στις 26 Απρίλη του 1960, στη δίκη των 42 που κατηγορούνταν «επί κατασκοπία»: «Κύριοι στρατοδίκαι, οι κομμουνιστές δεν μπαίνουν στο κόμμα για οφέλη.

Μπαίνουν για να παλέψουν για τα ιδανικά του κομμουνισμού.

Για τους εχθρούς μας δεν μπορεί να εξηγηθεί αυτό το πράγμα.

Οι λαοί, όμως, ξέρουν πού είναι η πηγή της δύναμης των κομμουνιστών.

Ξέρουν ότι οι κομμουνιστές εμπνέονται από τις ευγενικές ιδέες της απελευθέρωσης των λαών από το ζυγό του κεφαλαίου, από τις ιδέες της εξυπηρέτησης του γενικού καλού της ανθρωπότητας». Συγκλονιστική η αφήγηση της συντρόφισσάς του στη ζωή και στον αγώνα, Μαρίας, του περιστατικού που αναφέρεται στο γάμο τους, στις 18 Μάρτη του 1945. «Ο γάμος μας θα γινόταν στο σπίτι μας στη Λάρισα.

Στο πατρικό μου, στην Αγιά.

Αποβραδίς με ρώτησε: "Τι ώρα θα παντρευτούμε;". Στις 12 και μισή, του λέω.

Είχαμε ειδοποιήσει να έρθει ο παπάς, οι γονείς του, τα αδέλφια του και οι δικοί μου. "Ομως εγώ έχω αύριο συνεδρίαση στο Τοπουζλάρι", μου λέει.

Το πρωί, ντύθηκε, κοστούμι, γραβάτα, σωστός γαμπρός.

Μου λέει: "Κοίταξε, Μαρία, άμα καθυστερήσω λίγο, βάλε κανένα τσίπουρο και έρχομαι και εγώ". Ηρθαν οι δικοί μου, ήρθαν δυο, παρακαλώ, παπάδες.

Ομως, πού ο γαμπρός; Αρχίζω εγώ να προσφέρω τσίπουρα.

Οπότε, όταν ήρθε ο Κώστας, μέσα στο χώμα, οι παπάδες είχαν μεθύσει. Αυτός ήταν ο Κώστας, πάνω από όλα το Κόμμα».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους