Original Post

Πλήρες Κείμενο:

😞 Το τραύμα του τοκετού δεν το βιώνει μόνο η γυναίκα που γεννά.

Το βιώνουν και οι σύντροφοι, οι πατέρες. 😞 Νομίζω πως αυτό είναι κάτι που πολύ συχνά ξεχνάμε.

Πρόσφατα συζήτησα με έναν υπέροχο πατέρα για το τι μπορεί να συμβεί αν το μωρό γεννηθεί πριν προλάβει να φτάσει η μαία ή αν προκύψει κάποιο επείγον περιστατικό στον τοκετό.

Για ακόμη μία φορά έγινε ξεκάθαρο πως, όταν ένας τοκετός είναι δύσκολος ή τραυματικός – είτε σωματικά είτε συναισθηματικά – το τραύμα δεν αφορά μόνο τη μητέρα.

Το κουβαλούν και οι σύντροφοι, οι πατέρες.

Καθώς μιλούσαμε, ξέσπασε σε κλάματα για πρώτη φορά θυμούμενος τη γέννηση του γιου του.

Είχαν περάσει πάνω από δέκα χρόνια, κι όμως ο πόνος ήταν ακόμη εκεί. 😞 Ξεχνάμε ότι και οι σύντροφοι και οι πατέρες τραυματίζονται. 😞 Πολλοί περνούν αυτόν τον πόνο σιωπηλά, προσπαθώντας να σταθούν δυνατοί για όλους τους άλλους. 😞 Αρκετοί δεν αντιλαμβάνονται καν ότι έχουν βιώσει ψυχικό τραύμα.

Σκέφτονται πως «δεν συνέβη σε μένα» και θεωρούν ότι οφείλουν απλώς να συνεχίσουν. 😞 Σπάνια κάποιος θα τους ρωτήσει πώς είναι οι ίδιοι μετά τη γέννηση του παιδιού τους. 😞 Την ώρα που συμβαίνουν όλα, βρίσκονται συχνά στο περιθώριο.

Παρακολουθούν όσα εκτυλίσσονται χωρίς να μπορούν να κάνουν κάτι ουσιαστικό και, πολλές φορές, χωρίς κανείς να τους δίνει σημασία. 😞 Αυτό το αίσθημα ανημπόριας είναι από μόνο του βαθιά τραυματικό.

Θέλουν να προστατεύσουν τη σύντροφό τους και το μωρό τους, όμως δεν μπορούν. 😞 Και οι ενοχές μπορεί να τους συνοδεύουν για χρόνια.

Αναρωτιούνται αν θα μπορούσαν να είχαν αντιδράσει διαφορετικά ή να είχαν αποτρέψει ό,τι συνέβη – ιδιαίτερα όταν υπήρξε μαιευτική βία.

Κι όμως, τις περισσότερες φορές, δεν υπήρχε πραγματικά τίποτα που θα μπορούσαν να είχαν κάνει. 😞 Ως επαγγελματίες υγείας, τους οφείλουμε περισσότερα.

Αν θέλουμε οι σύντροφοι και οι πατέρες να μπορούν να στηρίζουν ουσιαστικά τη μητέρα και το παιδί τους, τότε χρειάζεται να στηρίζουμε και τη δική τους ψυχική υγεία με την ίδια φροντίδα που δείχνουμε στη γυναίκα που γέννησε. 😞 Ας τους ρωτάμε πώς νιώθουν.

Ας αναγνωρίζουμε ότι κι εκείνοι μπορεί να δυσκολεύονται.

Ας μην προσπερνάμε τον δικό τους πόνο. 😞 Το ψυχικό τραύμα δεν εκδηλώνεται πάντα με τον ίδιο τρόπο.

Μπορεί να εμφανιστεί ως κατάθλιψη, θυμός, επιθετικότητα, ευερεθιστότητα, απομάκρυνση από τους άλλους ή με πολλούς ακόμη τρόπους.

Είναι σημαντικό οι οικογένειες να γνωρίζουν ότι αυτές οι αντιδράσεις είναι πιθανές. 😞 Όταν χρειάζεται, ας τους καθοδηγούμε προς τις κατάλληλες υπηρεσίες και δομές υποστήριξης. ♥️ Και πάνω απ' όλα, ας είμαστε εκεί.

Να τους ακούσουμε πραγματικά.

Να αναγνωρίσουμε την εμπειρία τους.

Να τους υπενθυμίσουμε ότι δεν είναι μόνοι και ότι ο πόνος τους αξίζει να ακουστεί. ♥️ Πηγή:Deborah Neiger Μετάφραση και επιμέλεια:Χανιά: Φίλοι και Υποστηρικτές Μητρικού Θηλασμού #τραύματοκετού #πατέρας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους