Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποιες σκέψεις δεν με αφήνουν ήσυχο εδώ και πολλά χρόνια. Ειμαι σιγουρος..ούτε εσάς.

Μία από αυτές είναι η σχέση του ανθρώπου με τον θάνατο.

Δεν με απασχολεί τόσο τι πιστεύει ο καθένας.

Με απασχολεί περισσότερο γιατί, από τότε που υπάρχει ιστορία, σχεδόν όλοι οι λαοί της γης ένιωσαν ότι ο θάνατος δεν μπορεί να είναι το τέλος.

Άλλοι μίλησαν για αθανασία της ψυχής, άλλοι για έναν άλλο κόσμο, άλλοι για μετενσάρκωση.

Διαφορετικές αντιλήψεις, διαφορετικές θρησκείες, διαφορετικοί πολιτισμοί...Κι όμως, το ίδιο ερωτημα.

Αν αυτό ήταν απλώς ένας φόβος, θα περίμενε κανείς κάποια στιγμή να χαθεί.

Να εμφανιστεί ένας ολόκληρος πολιτισμός που να λέει «Όχι.

Τελειώνουν όλα εδώ και δεν μας απασχολεί περισσότερο». Δεν συνέβη ποτέ! Η επιστήμη μάς έχει βοηθήσει να κατανοήσουμε όσο ποτέ άλλοτε το ανθρώπινο σώμα.

Ξέρουμε πολλά για τη ζωή και ακόμη περισσότερα για τον θάνατο.

Αυτό όμως δεν απαντά στο γιατί ο άνθρωπος δεν παύει να αναζητά κάτι πέρα από αυτόν.

Δεν ξέρω αν υπάρχει απάντηση.

Και δεν είμαι από εκείνους που θεωρούν ότι όλα αποδεικνύονται.

Ξέρω όμως ότι υπάρχουν ερωτήματα που αξίζουν περισσότερο από τις εύκολες βεβαιότητες.

Γιατί ο άνθρωπος δεν αρκείται ποτέ στον χρόνο που του δίνεται; Γιατί δυσκολεύεται να δεχθεί ότι η αγάπη, η μνήμη, η δικαιοσύνη και όλα όσα έζησε μπορούν να σβήσουν μέσα σε μια στιγμή; Γιατί αυτή η ανάγκη εμφανίζεται παντού, ακόμη και σε ανθρώπους που δεν γνώρισαν ποτέ ο ένας τον άλλον; Δεν έχω σκοπό να πείσω κανέναν.

Απλώς πιστεύω ότι οταν ένα ερώτημα συνοδεύει τον άνθρωπο χιλιάδες χρόνια, ίσως αξίζει να το αντιμετωπίζουμε με λίγη περισσότερη ταπεινότητα και λίγη λιγότερη βεβαιότητα... Οι πιο σημαντικές απαντήσεις .. αρχίζουν από μια ειλικρινή απορία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους