Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πρωί Ιουλίου Ας ήταν θάλασσα, ας ήταν ο στεναγμός κάποιου κύματος, το αλύχτισμα μακριά του σκύλου, το κρώξιμο του γλάρου πάνω απ’ το σπίτι μας ξημερώματα και όχι αυτή η σιωπή που τσακίζει κόκαλα.

Ας ήταν ένας κέδρος μόνος να κοιτάζει το πέλαγος και όχι αυτή η απαντοχή που πληγώνει.

Κι όμως άλλοτε αρκούσε η χαρά ολοστρόγγυλη, τα τζιτζίκια και τα τριζόνια τη νύχτα κι όσα προλάβαινες αστέρια να δεις να σου γνέφουν νομίζοντας πως όλος ο ουρανός ήταν δικός σου.

Όλο το καλοκαίρι μόνο για σένα! Δεν έχουν τι να πουν οι άνθρωποι ή νομίζουν πως μίλησαν, πως απάντησαν, τα βρίσκουν όλοι καλύτερα με τη λησμονιά και κάθε πρωί τα κοκόρια θυμίζουν εκείνο της στοργής που αφήσαμε.

Περισσεύει το βάρος, πιο πολλά δεν θέλω να λέω. Ας ήταν μια μόνο λέξη σαν πρωί Ιουλίου στο ρυθμό της καρδιάς μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους