Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μιας μουσικής τέκνα Στον Μπάμπη Βαρθακούρη Στο γιαλό της μνήμης σου έχουν γίνει όλα χοχλίδια και μιλούν συνεχώς με τη θάλασσα γυαλίζοντας με σπάνιες λέξεις τη θλίψη σου.

Ο δρόμος που πήρες και σ’ έχασε και ο άλλος της ερήμου που σου ‘καψε τα πόδια και ο τρίτος που δεν μπόρεσες.

Μιας μουσικής τέκνα είμαστε όλοι, μιας οδύσσειας ήρωες, δεν ξέρω τι θα έχουν να θυμούνται οι άλλοι ερχόμενοι, ποια λόγια θα μείνουν ζωντανά στους αιώνες απ’ τα όσα τραβήξαμε.

Κάθε βήμα αγάπης, κάθε σαγήνη ομορφιάς γύρεψαν πολύ απ’ το αίμα μας να στεριώσουν, ν’ αφήσουν το ίχνος τους.

Ίσως δώσουν μια ιδέα για πιο σίγουρους δρόμους, ίσως χαράξουν πορεία για άλλες αποκοτιές και τολμήματα.

Μίλα και συ με τη θάλασσα, μπορεί με τον καιρό να μπεις στα πιο βαθιά της μουσικής, μπορεί να σε ταξιδέψουν τα κύματα εκεί που δεν θα σε βουλιάζει το βάρος σου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους