Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΤΗ TV Η μεγάλη έκπληξη: ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΣΑΜΑΡΑ ΠΡΩΤΟ στους νέους έως 35 ετών

——————————————— Ερχόμαστε τώρα στο πιο απρόσμενο δημοσιευμένο εύρημα !!! Στην έρευνα της Data Consultants στην Αχαΐα, το υψηλότερο ποσοστό του υποθετικού κόμματος Σαμαρά καταγράφεται στους πολίτες ηλικίας έως 35 ετών: 16,3%. Στις ηλικίες 36 έως 47 ετών καταγράφεται στο 9,4%. Στις ηλικίες 48 έως 59 ετών στο 5,5%. Στις ηλικίες 60 έως 70 ετών στο 8%. Και στους άνω των 71 ετών στο 7,9%. Χρειάζεται, επαναλαμβάνω, προσοχή.

Πρόκειται για επιμέρους ηλικιακές κατηγορίες μιας τοπικής δημοσκόπησης, συνεπώς δεν πρέπει να αντιμετωπιστούν ως ασφαλής πανελλαδική πρόβλεψη.

Αλλά ως πολιτική ένδειξη το εύρημα είναι πολύ ισχυρό.

Καταρρίπτει το στερεότυπο ότι ένα κόμμα Σαμαρά θα είναι αποκλειστικά κόμμα ηλικιωμένων, νοσταλγών και παλαιών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας.

Γιατί μπορεί να προσελκύει νέους; Όχι επειδή οι νέοι θυμούνται καλύτερα τη διακυβέρνησή του.

Πολλοί ήταν παιδιά ή έφηβοι όταν ήταν πρωθυπουργός.

Τον αντιμετωπίζουν περισσότερο ως σημερινό πολιτικό σύμβολο παρά ως ανάμνηση του παρελθόντος.

Οι νέοι είναι η πιο πολιτικά κινητική ομάδα.

Έχουν ασθενέστερες κομματικές ταυτίσεις.

Δεν αισθάνονται δεσμευμένοι από τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ ή την Αριστερά επειδή τα ψήφιζε η οικογένειά τους.

Κρίνουν περισσότερο με βάση το παρόν.

Και ποιο είναι το παρόν ενός νέου ανθρώπου; Υψηλό κόστος κατοικίας.

Δυσκολία δημιουργίας οικογένειας.

Χαμηλοί αρχικοί μισθοί.

Αβεβαιότητα στην εργασία.

Αίσθηση ότι οι σπουδές δεν εξασφαλίζουν κοινωνική άνοδο.

Απόσταση από ένα πολιτικό σύστημα που τους θυμάται προεκλογικά, αλλά δεν τους προσφέρει πραγματική προοπτική.

Σε αυτό το περιβάλλον, ένας καθαρός και συγκρουσιακός πολιτικός λόγος μπορεί να αποκτήσει απήχηση, ακόμη και όταν εκφέρεται από έναν πολιτικό παλαιότερης γενιάς.

Οι νέοι δεν αναζητούν πάντοτε νεότερο ηλικιακά αρχηγό.

Αναζητούν κάποιον που θα τους πείσει ότι συγκρούεται με το σύστημα το οποίο θεωρούν υπεύθυνο για το αδιέξοδό τους. Ο Αντώνης Σαμαράς, λόγω της σύγκρουσής του με το σημερινό Μέγαρο Μαξίμου, μπορεί να εμφανίζεται στα μάτια ενός τμήματος της νεολαίας όχι ως εκπρόσωπος της σημερινής εξουσίας, αλλά ως αντίπαλός της.

Αυτό είναι πολιτικά παράδοξο.

Αλλά δεν είναι πρωτοφανές.

Στην πολιτική, η ηλικία του προσώπου δεν ταυτίζεται πάντοτε με την ηλικία του πολιτικού μηνύματος.

Ένας μεγαλύτερος πολιτικός μπορεί να μεταφέρει μήνυμα ρήξης.

Και ένας νεότερος μπορεί να εκπροσωπεί τη διατήρηση του συστήματος.

Τι ακριβώς ζητούν αυτοί οι νέοι Δεν πρέπει, όμως, να βιαστούμε να συμπεράνουμε ότι όλοι οι νέοι που δηλώνουν θετικοί στον Σαμαρά μετατρέπονται σε παραδοσιακούς δεξιούς ψηφοφόρους.

Η νεότερη γενιά είναι σύνθετη.

Μπορεί να είναι συντηρητική στα θέματα ταυτότητας και ταυτόχρονα απαιτητική στα κοινωνικά ζητήματα.

Μπορεί να ζητά αυστηρή φύλαξη των συνόρων, αλλά και φθηνή κατοικία.

Να δίνει έμφαση στην πατρίδα και ταυτόχρονα να απαιτεί διαφάνεια, αξιοκρατία και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.

Να στηρίζει την οικογένεια, αλλά να απορρίπτει το πελατειακό κράτος.

Να θέλει ισχυρή εθνική άμυνα, αλλά να μην ανέχεται διαφθορά, προνόμια και ατιμωρησία.

Εδώ θα κριθεί η δυνατότητα του Αντώνη Σαμαρά να μετατρέψει το 16,3% της τοπικής ηλικιακής μέτρησης σε πραγματική πολιτική σχέση.

Δεν αρκεί να μιλήσει για την Τουρκία, τη Μακεδονία, τη μετανάστευση και την εθνική ταυτότητα.

Πρέπει να απαντήσει και στο ερώτημα: Πώς θα ζήσει ο νέος Έλληνας; Πώς θα πληρώσει το ενοίκιο; Πώς θα αποκτήσει σπίτι; Πώς θα δημιουργήσει οικογένεια; Πώς θα παραμείνει στην περιφέρεια; Πώς θα αμείβεται αξιοπρεπώς; Πώς θα σταματήσει να αισθάνεται ότι η κοινωνική άνοδος εξαρτάται από γνωριμίες, οικογενειακή περιουσία και κομματικές προσβάσεις; Η νέα γενιά δεν θα συγκινηθεί για μεγάλο διάστημα μόνο από τα σύμβολα.

Θα ζητήσει αποτελέσματα.

Ιδεολογικό προφίλ: σαφώς δεξιό, όχι όμως επαρκώς ευρύ Η δημοσκόπηση της Αχαΐας δίνει καθαρή εικόνα και για την ιδεολογική αυτοτοποθέτηση.

Μεταξύ όσων δηλώνουν ότι ανήκουν στη Δεξιά, η απήχηση του υποθετικού κόμματος Σαμαρά φθάνει το 27%. Στην Κεντροδεξιά είναι 10,5%. Στο Κέντρο 9,4%. Στην Αριστερά 5,6%. Και στην Κεντροαριστερά 5,2%. Το συμπέρασμα είναι προφανές: Το πιθανό εγχείρημα διαθέτει σαφή δεξιά και πατριωτική ταυτότητα.

Αυτό είναι η δύναμή του, αλλά και το όριό του.

Η δύναμη βρίσκεται στην ιδεολογική καθαρότητα.

Ένας κόσμος που αισθάνεται ότι η Νέα Δημοκρατία μετακινήθηκε προς έναν τεχνοκρατικό, διαχειριστικό και ιδεολογικά άχρωμο χώρο μπορεί να βρει εκεί καθαρότερη εκπροσώπηση.

Το όριο είναι ότι για να εξελιχθεί ένα κόμμα από δύναμη διαμαρτυρίας σε δύναμη διακυβέρνησης, πρέπει να απευθυνθεί πέρα από τον σκληρό πυρήνα της Δεξιάς.

Πρέπει να μιλήσει στο πατριωτικό Κέντρο.

Στους κοινωνικά συντηρητικούς πρώην ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ.

Στους μικρομεσαίους που δεν ανήκουν ιδεολογικά στη Δεξιά, αλλά αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι.

Στους νέους που δεν αυτοτοποθετούνται εύκολα σε παλαιές κομματικές κατηγορίες.

Ένα κόμμα που θα περιοριστεί στη διαμαρτυρία για τη «μετάλλαξη της ΝΔ» μπορεί να καταγράψει ένα αξιόλογο ποσοστό.

Ένα κόμμα που θα συνδυάσει πατριωτισμό, κοινωνική δικαιοσύνη, παραγωγική ανασυγκρότηση και κράτος δικαίου μπορεί να διεκδικήσει πολύ ευρύτερο ρόλο. ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΚΛΙΚ ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους