Ο μην Εκατομβαιών και η θεά και εποχή Οπώρα Με το καλωσόρισμα του Εκατομβαιώνος και του νέου πολιτειακού Έτους στην πόλη των Αθηναίων αποχαιρετούμε το θέρος και καλωσορίζουμε την εποχή της Οπώρας που...

Πλήρες Κείμενο:

Ο μην Εκατομβαιών και η θεά και εποχή Οπώρα Με το καλωσόρισμα του Εκατομβαιώνος και του νέου πολιτειακού Έτους στην πόλη των Αθηναίων αποχαιρετούμε το θέρος και καλωσορίζουμε την εποχή της Οπώρας που τελείται στο πρώτο δεκαήμερο του Εκατομβαιώνος για φέτος λόγω του εμβόλιμου μηνός Ποσιδεώνος β΄που είχαμε πέρισυ.

Υποδεχόμαστε την Οπώρα συνήθως τον Μεταγειτνιώνα σε έτη χωρίς εμβόλιμο μήνα.

Ο όρος ὀπώρα χρησιμοποιείται από εμάς τους Έλληνες κατά τα πάτρια για τους φθινοπωρινούς καρπούς, όπως τα σταφύλια και τα σύκα, ενώ στην Ελληνική Λατρεία η θεά Οπώρα είναι η θεότητα προστάτιδα των φρούτων και καρπών και συνοδεύει τη θεά Ειρήνη στα θυόμενα αυτή την εποχή.

Στο αθηναϊκό (αττικό) Έτος, η οπώρα είναι μια ξεχωριστή γεωργική εποχή (που σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού και την περίοδο της ωρίμανσης των φρούτων) αρχίζει φέτος τον Εκατομβαιώνα στο πρώτο δεκαήμερο αλλά συνήθως κατά τον μήνα Μεταγειτνιώνα και τελειώνει κατά τον μήνα Βοηδρομιώνα.

Το διάστημα αυτό αντιστοιχεί από τα μέσα Ιουλίου έως μέσα Αυγούστου.

Είναι φέτος ο πρώτος μήνας και ο δεύτερος μήνας του αττικού έτους.

Στις αρχαίες ανάγλυφες αναπαραστάσεις (όπως στο αρχαίο ημερολόγιο του χριστιανικού κτηρίου της Παναγίας Γοργοεπικόου στην Αθήνα), η προσωποποιημένη θεότητα Οπώρα εμφανίζεται να προσφέρει τα πρώτα ώριμα φρούτα της εποχής ανάμεσα στον Εκατόμβαιο και στον Μεταγείτνιο Απόλλωνα.

Η εποχή της Οπώρας τελειώνει στο διάστημα από μέσα Αυγούστου έως μέσα Σεπτεμβρίου, ανάλογα με τη σελήνη , τον Βοηδρομιώνα.

Είναι ο τρίτος μήνας του έτους, κατά τον οποίο η οπώρα παραδίδει τη σκυτάλη στο «Μετόπωρον» των προγόνων (το κυρίως φθινόπωρο), τη μετα-οπώρα εποχή όπου πλέον τα φρούτα αρχίζουν και λιγοστεύουν. Στην Αθήνα των προγόνων μας, η υποδοχή της Οπώρας (του τέλους του καλοκαιριού και της συγκομιδής των οπωρικών) δεν αποτελούσε μία μεμονωμένη, απομονωμένη κρατική εορτή, αλλά ένα πλέγμα λατρευτικών εκδηλώσεων και θυομένων που εκτείνονταν από τα τέλη του μηνός Εκατομβαιώνος έως τις αρχές και τα μέσα του μηνός Μεταγειτνιώνος.

Οι εορτασμοί αυτοί συνδυάζουν την ευγνωμοσύνη για την ωρίμανση των φρούτων (σύκα, σταφύλια, ρόδια) με τη λατρεία των θεών που προστατεύουν την αγροτική παραγωγή από την καλοκαιρινή ξηρασία.

Οι θεοί που λατρεύουμε στην Οπώρα Η υποδοχή της Οπώρας επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες θεότητες που συνδέονται με τη γονιμότητα της γης, τον ήλιο και την ευλογία των καρπών: Πρώτος από όλους ο Απόλλων με την επίκληση, πρώτα Εκατόμβαιος μετά Μεταγείτνιος και Προστατήριος, Ο Απόλλων αυτή την εποχή είναι ο θεός του φωτός και της ωρίμανσης, ο Απόλλων βρίσκεται στο επίκεντρο όλων των λατειών του. Η Οπώρα είναι η Ώρα της καρποφορίας και θεωρείται νύμφη και ακόλουθος του Απόλλωνος.

Λατρεύεται στην κοινότητα για την προστασία των ώριμων καρπών. Ο Δίας Κτήσιος και Τέλειος είναι ο προστάτης του οίκου μας, του μόχθου και της αποθήκευσης των αγαθών μας. Οι Αθηναίοι τον ευχαριστούν γιατί επιτρέπει στη σοδειά μας να φτάσει στο τελικό, «τέλειον» στάδιο της. Ο Διόνυσος είναι ο Προστάτης των Οπωρών). Αν και τις μεγάλες εορτές του κρασιού τις τελούμε τον χειμώνα και την άνοιξη, στα τέλη του καλοκαιριού όπως τώρα, λατρεύουμε τον Διόνυσο για τα πρώτα ώριμα τσαμπιά σταφύλια. Ο Ηρακλής (εν Κυνοσάργει) είναι ο ήρωας-θεός για εμάς τους Έλληνες κατά τα πάτρια που συνδέεται με τη δύναμη της φύσης και του ήλιου, του οποίου η μεγάλη εορτή, τα Ηράκλεια, τελούνται ακριβώς κατά τον μήνα Μεταγειτνιώνα.

Τι προσφέρουμε στην Οπώρα; (θυόμενα και προσφορές) Οι θυσίες για την υποδοχή της Οπώρας χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, τις επίσημες πολιτειακές και τις οικιακές/αγροτικές.

Αναίμακτα θυόμενα και Απαρχές Προσφέρουμε Πελανό.

Ένα παχύρρευστο μείγμα από αλεύρι κριθαριού, μέλι και λάδι, το οποίο χύνουμε πάνω στους βωμούς της Ακρόπολης και των οικιών. Προσφέρουμε Κανά Φρούτων, δηλαδή Πανέρια γεμάτα με τα πρώτα, πιο εκλεκτά σύκα της χρονιάς, τα οποία θεωρούνται ιερά στην Αττική, σταφύλια και ρόδια. Κανένας Αθηναίος δεν τρώει από τη νέα σοδειά αν δεν προσφέρει πρώτα ένα μέρος της στους θεούς. Προσφέρουμε Σπονδές με το πρώιμο φως του ήλιου και Χοές (εγχύσεις) μετά την δύση του ήλιου από νερό, μέλι και γάλα (αποφεύγοντας το δυνατό κρασί στις πρώτες τελετές ωρίμανσης.

Στις δημόσιες τελετές (Κρατικές & Δημώδεις) και προσφορές της πολιτείας προσφέρονταν Κριοί και Τράγοι.

Στις δημόσιες τελετές προς τιμήν του Απόλλωνα και του Ηρακλή τελούνται θυόμενα με αρσενικά ζώα (κριοί ή νεαροί τράγοι). Το κρέας μοιράζεται σε ιερό πανήγυρι πολιτών στα εστιατόρια των ιερών του Απόλλωνος και του Ηρακλέους, στους πολίτες κατά τη διάρκεια των κοινών γευμάτων, και συμβολίζει την κοινοτική ενότητα και την αφθονία που θα μας φέρει η νέα εποχή με το νέο Έτος.

Οι εορτασμοί για την υποδοχή της Οπώρας έχουν έντονα εξωστρεφή, χαρούμενο και κοινοτικό χαρακτήρα. Τελείται Η Πομπή των Κανηφόρων όπυ Νεαρές Αθηναίες (κανηφόροι) μεταφέρουν πανέρια με φρούτα και στεφάνια από κλαδιά ελιάς και δάφνης στους δρόμους, κατευθυνόμενες προς τους ναούς. Τα Εκατόμβαια όταν η Οπώρα πέφτει στον Εκατομβαιώνα και τα Μεταγείτνια. Στην Αθήνα, την 7η ημέρα του Εκατομβαιώνος και του Μεταγειτνιώνος, οι πολίτες εόρταζουν με κοινά γεύματα στους δρόμους.

Επειδή η εποχή συνδέεται ιστορικά με μετοικήσεις του Θησέως , οι Έλληνες κατά τα πάτρια επισκέπτονται ο ένας τον άλλον, αντάλλασσουν φρέσκα φρούτα ως δώρα και καλωσορίζουν τους νέους κάτω από τον δυνατό θερινό ήλιο. Τελούμε Υπαίθρια Συμπόσια και Χορούς.

Στις αγροτικές περιοχές της Αττικής (στους δήμους), οι αγρότες στήνουν πρόχειρες καλύβες από κλαδιά για να προστατεύονται από τον ήλιο, πίνουν νερωμένο κρασί και χορεύουν γύρω από τους υπαίθριους βωμούς, εορτάζοντας την ανακούφιση ότι η παραγωγή της χρονιάς σώθηκε από τις καταιγίδες και τον καύσωνα. Καλή εποχή της Οπώρας σε όλους τους Έλληνες κατά τα πάτρια! ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους