Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νοελιάδα, το ριβιού που δεν ζητήσατε αλλά θα λάβετε. Πάμε στο γρήγορο ζουμί.

Η ταινία είναι καλή, δεν είναι κορυφαία, αλλά είναι καλή.

Καλύτερη κατ'εμε από το Οπενχάιμερ.

Τίμιο 7.5. -Όλη η κουβέντα για τους μαύρους/κίτρινους εντελώς άκυρη.

Η παρουσία της Ελένης ελάχιστη.

Υπήρχε ένας ασιάτης στο πλήρωμα και λίγοι μαύροι διάσπαρτοι, πιο πολύ ο ασιάτης με ενοχλούσε, φαινόταν εντελώς ξένος. -Ο Ματ καλός Οδυσσέας.

Δεν έχεις την εντύπωση ότι βλέπεις χολυγουντιανό ηθοποιό. Ο Αγαμέμνων πάλι εκτός από τη μάσκα δεν είδαμε τίποτα. - Ο κύριος φόβος μου ότι θα ήταν πολύ αμερικανιά ευτυχώς διαψεύστηκε. Πολύ ΠΟΛΥ περισσότερο πχ ήταν το 300 και δεν είδα να σκίζει κανείς κανά καλτσόν.

Το μόνο ειλικρινά που με ενόχλησε ήταν η χρήση του όρου daddy, αντί father.

Αφαιρούσε από την επικότητα. - Η Αθηνά-Ζεντάγια θα έλεγα ότι ήταν ο πιο αδύναμος σημαντικός ρόλος.

Δεν έβγαζε το μεγαλειώδες της Αθηνάς.

Μη ξεχνάμε ότι η Αθηνά ήταν η πιο τρομερή Θεά. - Αυτά που έλεγαν για ότι δεν μοιάζει για Ελλάδα, δεν ισχύει.

Σίγουρα οι τοποθεσίες δεν ήταν κάτι που σε αποσπούσε. - Οι σκηνές με τα πλοία παρόλο που είναι των Βίκινγκ από τις καλύτερες κατ'εμέ.

Και σημαντικό γιατί η θαλασσοπορεία είναι σημαντικό στοιχείο της ιστορίας. - Αυτή η μανία του Νόλαν για πολύ δυνατό ήχο/θόρυβο κάπου πρέπει να αποσκοπεί, αλλά πλέον δεν καταλαβαίνω που.

Κούρασε. - Αν είστε όπως το 99.5% του πληθυσμού και ήρθατε σε επαφή τελευταία φορά με την Οδύσσεια το 1980 στο σχολείο η πιστότητα στο κείμενο είναι μιά χαρά.

Πολύ καλύτερη από τους 300 που είναι και ιστορικό γεγονός.

Θα σας βάλει να ανοίξετε και καμία Wikipedia να θυμηθείτε όλη την ιστορία, γιατί για βιβλίο δεν νομίζω... - Ένα μειονέκτημα που δεν μπορεί να αποφύγει η ταινία -αν δεν θέλει να πετάξει πολλές υποιστορίες έξω- είναι ότι τρέχεις από συμφορά σε συμφορά, από τέρας σε τέρας.

Δεν προλαβαίνεις να θρηνήσεις τις απώλειες.

Αλλά το κείμενο είναι τόσο μεγάλο που για να τις αποδόσει όλες η ταινία έπρεπε να είναι σειρά με 10 επεισόδια. - Η Κίρκη η πιο αγαπημένη ιστορία.

Ωραίες και οι σειρήνες.

Η μάχη στο τέλος θα έπρεπε να είναι μικρότερη. - Μία σχετικά δίκαιη κριτική που διάβασα είναι ότι ο Οδυσσέας είναι περισσότερο καταραμένος και λιγότερο πολυμήχανος.

Ότι το αρχαίο κείμενο έχει ακόμα πιο περίπλοκους χαρακτήρες.

Ειλικρινά δεν ξέρω αν χώραγε και άλλη ανάπτυξη.

Επίσης θεωρώ ότι αυτή ήταν η κύρια προσαρμογή του χαρακτήρα στα σύγχρονα. - Είχε πλάκα η εισαγωγή της έννοιας των 'Ανθρώπων της Θάλασσας' στην ιστορία.

Φιλολογικά λάθος, ιστορικά δεν ήταν άσχημη ιδέα.

Προσπεράστε την αυτοαναφορά στην εποχή του χαλκού (λολ). - Η μουσική πιο αδύναμη από ότι στις κορυφαίες στιγμές του Νόλαν.

Το καλύτερο με διαφορά κομμάτι, το αρχαικό Odysseus. Σούμα: Η μεγαλύτερη διαφήμηση της Ελλάδας των τελευταίων χρόνων. "Ελλάδα η βάση η απαρχή του πολιτισμού μας.

Οι πιο αρχέγονες δυτικές ιστορίες.

Η πάλη του ανθρώπου με τον ευατό του και την μοίρα. Έτσι όπως ορίζουμε εμείς -η δύση- τον άνθρωπο." Αυτό είναι το μήνυμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους