Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τους ποιητές και τους συγγραφείς. Θεωρώ ότι είναι πρόσωπα που μου δώρισαν πολλά.

Από παιδί βλέπεις χανόμουνα στις σελίδες των βιβλίων.

Εκεί έβρισκα γνώση, ιδέες, ιστορίες ανθρώπων, αλλά και παρηγοριά για όσα με πλήγωναν.

Έτσι τους συγγραφείς και τους ποιητές τους αγάπησα.

Και αυτούς στων οποίων τα έργα έβρισκα πνευματικές και ιδεολογικές συγγένειες, ταύτιση με τη δική μου κοσμοθεωρία τους αγάπησα πιο πολύ.

Μια μέρα σε ένα ράφι της Πρωτοπορίας είδα το Μπαρ Φλωμπέρ και το πήρα.

Έτσι αγάπησα και τον Αλέξη Σταμάτη.

Και στη συνέχεια διάβασα σχεδόν όλα τα βιβλία του.

Αρίστως ειρημένα, όσα έλεγε ο Αλέξης Σταμάτης στα βιβλία του.

Με αγάπη, σπουδή, σύνεση, μαεστρία, τοποθετούσε τις λέξεις στις σελίδες.

Ηδυσμένος ο λόγος του , όμορφος ακόμα κι όταν ήταν κάπως "σκληρός". Λόγος με ρυθμό και αρμονία.

Ευθύβολος, συνεπής, ο Αλέξης Σταμάτης υπήρξε ένας πολύ δεινός διερευνητής και γνώστης όλων των πτυχών της ανθρώπινης ψυχής.

Του μεγαλείου και των αδυναμιών της.

Ο συγγραφέας που "υπήρξε τόσοι άλλοι", αγαπούσε τους ανθρώπους . Στα βιβλία του συνάντησα ανθρώπους που δημιουργούν, ερωτεύονται και ελπίζουν, ανθρώπους που προσαρμόζονται και αλλάζουν "χρώμα" για να ελιχθούν.

Ανθρώπους που παλεύουν με το σκοτάδι πριν βγουν στο φως.

Και όλους αυτούς τους ανθρώπους ο δημιουργός τους τους αντιμετώπιζε με αγάπη , με κατανόηση, με τρυφερότητα, χωρίς να λείπει η κριτική ματιά.

Κριτική ματιά που είχε στόχο να τους κάνει καλύτερους, όχι να τους κουνήσει το δάχτυλο.

Κάθε βιβλίο του Αλέξη Σταμάτη, υπήρξε για μένα ένα πολυδαίδαλο , συναρπαστικό ταξίδι, με έρωτες, συγκρούσεις, ανατροπές, επιθυμίες, ελπίδες, αισθήματα, ενσυναίσθηση, σκληρά παιχνίδια, φως και μαγεία.

Σε μια εποχή αμετροέπειας και ακατάσχετης αερολογίας οι αληθινοί διανοούμενοι, αυτοί που αναζητούν επίμονα, το "είναι" την ουσία στις σχέσεις, τις καταστάσεις, τους ανθρώπους και τα πράγματα είναι πολύτιμοι.

Και δυστυχώς είναι λίγοι.

Έτσι λοιπόν σήμερα είμαι πολύ θλιμμένη . Πρώτα γιατί έχασα ένα "φίλο" . Ας μην τον γνώρισα ποτέ.

Ήταν ένας από τους σπουδαίους φίλους μου τους συγγραφείς . Έναν φίλο με το γλυκό χαμόγελο του ανθρώπου που έχει κάνει πολλές διαδρομές και έχει αντέξει πολλά και το καθαρό, διερευνητικό , διψασμένο για νέες εικόνες βλέμμα ενός παιδιού.

Δεύτερον γιατί ο Αλέξης Σταμάτης ήταν ένας από τους λίγους πολύτιμους διανοούμενους της εποχής μας και έφυγε νωρίς.

Καλό του ταξίδι στο φως.

Αντίο φίλε.

Σε ευχαριστώ για τους θησαυρούς που βρήκα στα βιβλία, στα κείμενα και στα ποιήματα σου. @ακόλουθοι #ΑλέξηςΣταμάτης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους