Μικρές, νυχτερινές, σκέψεις…. για την αγάπη, την ελευθερία, την αναρχία… και πολλά άλλα… από τον Ερρίκο Μαλατέστα, εμβληματική μορφή του αναρχισμού, που πέθανε σαν σήμερα το 1932 Κι αν δεν αγαπάμε...

Πλήρες Κείμενο:

Μικρές, νυχτερινές, σκέψεις…. για την αγάπη, την ελευθερία, την αναρχία… και πολλά άλλα… από τον Ερρίκο Μαλατέστα, εμβληματική μορφή του αναρχισμού, που πέθανε σαν σήμερα το 1932 Κι αν δεν αγαπάμε κάποιον περισσότερο από τους άλλους, αν δεν υπάρχει ένα πλάσμα μοναδικό που να είμαστε πρόθυμοι να του αφοσιωθούμε ιδιαίτερα, αν δεν γνωρίζουμε αγάπη άλλη από τη συγκρατημένη, αόριστη, σχεδόν θεωρητική αγάπη που μπορούμε να την νιώσουμε για τον καθένα, μήπως δεν θα’ ταν η ζωή λιγότερο πλούσια, λιγότερο γόνιμη, λιγότερο ωραία; Η ζήλια, αν την πάρουμε με την καλύτερη σημασία της λέξης, φαίνεται ότι αποτελεί, και γενικά αποτελεί πραγματικά, ένα με την αγάπη.

Θλιβερό ίσως γεγονός, δεν μπορεί όμως να αλλάξει με διάταγμα, για όσους τουλάχιστον την αισθάνονται.

Ας καταργήσουμε την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ας χτυπήσουμε την κτηνώδη στάση του άντρα που θεωρεί τον εαυτό του αφέντη της γυναίκας, ας σβήσουμε τις θρησκευτικές, κοινωνικές και πολιτικές προκαταλήψεις, ας εξασφαλίσουμε σε όλους, άντρες, γυναίκες και παιδιά, την καλοπέραση και την ελευθερία, ας επεκτείνουμε σε όλους την εκπαίδευση, κι έπειτα θα μπορούμε δικαιολογημένα να χαιρόμαστε αν τα μόνα δεινά που θα μείνουν θα είναι τα δεινά του έρωτα και της αγάπης.

Αν εγείρετε από την ψυχή των προλετάριων το αίσθημα της δικαιοσύνης και το κατευθύνετε στη χρησιμοποίηση χωρίς όρια και χωρίς δισταγμούς της βίας, "εφόσον έτσι κάνουν οι μπουρζουάδες και οι κυβερνήσεις", μπορείτε να φτιάξετε ληστές, αλλά δεν μπορείτε να φτιάξετε επαναστάτες: μπορείτε, αν κάποιες έκτακτες συνθήκες σάς ευνοήσουν, να αντικαταστήσετε μια τάξη με μιαν άλλη, να εγκαταστήσετε μια νέα τυραννία και νέους προνομιούχους στη θέση αυτών που υπάρχουν σήμερα, αλλά δεν θα κατευθυνθούμε προς την ολική χειραφέτηση της ανθρωπότητας, προς την κοινωνία των ελεύθερων και των αδελφών για την οποία αγωνιζόμαστε.

Εμείς δεν μιλάμε για καλή βία όταν τη χρησιμοποιούμε εμείς και για κακή όταν τη χρησιμοποιούν οι άλλοι εναντίον μας.

Εμείς λέμε ότι η βία είναι δικαιολογημένη, καλή, "ηθική", προσήκουσα, όταν χρησιμεύει για την υπεράσπιση του εαυτού μας και των άλλων εναντίον των απαιτήσεων των βίαιων• είναι κακή, είναι "ανήθικη", αν χρησιμεύει για την παραβίαση της ελευθερίας των άλλων.

Οι άνθρωποι είναι καλοί ή κακοί ανάλογα με τις περιστάσεις.

Αυτό που γενικά διαθέτουν οι άνθρωποι είναι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, η επιδίωξη της ευημερίας και της πλήρους ανάπτυξης των ικανοτήτων τους.

Έτσι, έχοντας γεννηθεί και ζήσει μέσα στην υποδούλωση, όντας απόγονος μιας μακράς αλυσίδας σκλάβων, ο άνθρωπος, όταν άρχισε να σκέπτεται, πίστεψε ότι η υποδούλωση αποτελούσε μια βασική προϋπόθεση της ζωής και η ελευθερία φαινόταν σε αυτόν αδύνατη.

Ο εργάτης, παρόμοια, αναγκασμένος για αιώνες να εξαρτάται για να εργαστεί, δηλαδή, για να φάει, από την καλή θέληση του αφεντικού του και συνηθισμένος να βλέπει την ίδια του τη ζωή στη διάθεση εκείνων που κατέχουν τη γη και το κεφάλαιο, έχει καταλήξει να πιστεύει, πως το αφεντικό του είναι που του δίνει τροφή και ρωτάει με αφέλεια πώς θα ήταν να ζήσει, αν δεν είχε από πάνω του κανένα αφεντικό; Στην καθολική ψηφοφορία, αυτοί που εκλέγονται είναι εκείνοι που γνωρίζουν καλύτερα πώς να κερδίσουν τις μάζες.

Η μειοψηφία, που μπορεί να συμβαίνει να είναι η μισή δύναμη των εκλογέων μείον ένα, θυσιάζεται.

Επιπλέον, η εμπειρία έχει δείξει ότι είναι αδύνατο να βρεθεί ένα εκλογικό σύστημα που να εξασφαλίζει πραγματικά την εκλογή της πραγματικής πλειοψηφίας.

Σήμερα, μπροστά στα επίμονα κι απειλητικά αιτήματα του προλεταριάτου, οι κυβερνήσεις δείχνουν μια τάση επέμβασης στις σχέσεις ανάμεσα σε εργοδότες κι εργαζόμενους.

Έτσι προσπαθούν να εγκλωβίσουν το εργατικό κίνημα και να αναχαιτίσουν με απατηλές μεταρρυθμίσεις τις απόπειρες των φτωχών να πάρουν ό,τι τους ανήκει, δηλαδή, ένα ίσο μερίδιο των ωραίων πραγμάτων της ζωής, που απολαμβάνουν άλλοι.

Εκείνο που μετράει πιο πολύ από όλα είναι πως οι άνθρωποι, όλοι οι άνθρωποι, πρέπει να χάσουν τα προβατίσια ένστικτα και συνήθειες, τα οποία τους χάραξαν στο μυαλό ολόκληροι αιώνες σκλαβιάς κι ότι πρέπει να μάθουν να σκέπτονται και να ενεργούν ελεύθερα.

Σε αυτό το καθήκον της απελευθέρωσης είναι που πρέπει να αφιερώσουν την προσοχή τους οι αναρχικοί.

Να δίνετε συμβουλές, όταν έχουμε να κάνουμε προτάσεις• να διδάσκετε, αν ξέρουμε περισσότερα από ό,τι οι άλλοι• να δίνετε το παράδειγμα για μια ζωή βασισμένη στην ελεύθερη συμφωνία ανάμεσα στους ανθρώπους• να υπερασπίζεστε, ακόμα και με τη βία, αν είναι απαραίτητο και δυνατό, την αυτονομία μας ενάντια σε οποιαδήποτε κυβερνητική πρόκληση… αλλά ΠΟΤΕ μη διατάζετε, κυβερνάτε ή εξουσιάζετε!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους