via S. D. Ενας από τους πιο φανατικούς ρώσους ιμπεριαλιστές — ένας άνθρωπος που πέρασε δεκαετίες απαιτώντας την κατάκτηση της Ουκρανίας — ο Μαξίμ Καλάσνικοβ μόλις εξέδωσε την ετυμηγορία του για αυτόν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας όρος με βαρύ και δυσοίωνο ιστορικό φορτίο που κάθε Ρώσος γνωρίζει τί σημαίνει. Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΤΣΟΥΣΙΜΑ Όταν οι εχθροί σου λένε ότι χάνεις, μπορείς να το απορρίψεις ως προπαγάνδα.

Όταν όμως το λένε οι ίδιοι οι προφήτες της αυτοκρατορίας σου, τότε πρόκειται για Ιστορία. Ο Μαξίμ Καλάσνικοφ δεν είναι φιλελεύθερος, ούτε αντιφρονών, ούτε φίλος της Ουκρανίας.

Είναι ένας από τους πλέον φανατικούς υπερεθνικιστές της Ρωσίας — ένας άνθρωπος που επί δεκαετίες υποστήριζε την πλήρη απορρόφηση της Ουκρανίας σε μια ανασυσταθείσα Ρωσική Αυτοκρατορία και συνιδρυτής της «Λέσχης των Οργισμένων Πατριωτών», μιας ομάδας που δεν κατηγορούσε ποτέ τον Πούτιν επειδή ξεκίνησε τον πόλεμο, αλλά επειδή δεν τον διεξήγαγε αρκετά αποφασιστικά.

Αυτή την εβδομάδα, αυτός ο άνθρωπος δήλωσε ότι η Ουκρανία επέφερε στη Ρωσία μια «Τσουσίμα των καυσίμων». Η Τσουσίμα, τον Μάιο του 1905, αποτελεί για την Ασία ό,τι είναι το Τραφάλγκαρ για την Ευρώπη.

Ο ιδιοφυής Ιάπωνας ναύαρχος Τόγκο Χεϊχατσίρο — που συχνά αποκαλείται «ο Νέλσον της Ανατολής» — αφάνισε τον ρωσικό Στόλο της Βαλτικής, ο οποίος είχε διανύσει 18.000 ναυτικά μίλια γύρω από τον κόσμο για να τον αντιμετωπίσει.

Ο στόλος αυτός αποτελούσε το καμάρι της Ρωσίας από την εποχή που τον ίδρυσε ο Μέγας Πέτρος, δύο αιώνες νωρίτερα.

Μέσα σε ένα μόνο απόγευμα, στα Στενά της Τσουσίμα, ο Τόγκο τον έστειλε στον βυθό.

Παραμένει μία από τις πιο συντριπτικές ναυτικές νίκες που έχουν ποτέ καταγραφεί.

Η ολοκληρωτική καταστροφή του ρωσικού στόλου προκάλεσε παγκόσμιο σοκ, καθώς ήταν η πρώτη φορά στη σύγχρονη εποχή που μια μεγάλη δυτική στρατιωτική δύναμη ηττήθηκε από μια ασιατική.

Από το Τόκιο μέχρι το Δελχί και το Κάιρο, ο μύθος της δυτικής ανίκητης ισχύος πέθανε στα Στενά της Τσουσίμα.

Οι αυτοκρατορίες οικοδομούνται πάνω σε τέτοιους μύθους.

Και δεν επιβιώνουν όταν αυτοί καταρρέουν. Η Τσουσίμα δεν πυροδότησε την Επανάσταση του 1905 — αυτό είχε ήδη συμβεί τον Ιανουάριο με τη «Ματωμένη Κυριακή», όταν τα στρατεύματα του Τσάρου πυροβόλησαν τους ίδιους τους υπηκόους του που είχαν προσέλθει ειρηνικά για να του υποβάλουν αναφορά.

Αυτό που έκανε η Τσουσίμα ήταν ακόμη χειρότερο.

Επιβεβαίωσε σε ένα έθνος που ήδη βρισκόταν σε εξέγερση ότι η απολυταρχία δεν μπορούσε πλέον να επιτελέσει τη μοναδική λειτουργία για την οποία υπάρχει: να νικά στους πολέμους.

Η ταπεινωτική ήττα από την Ιαπωνία — μια χώρα που η αυλή του Τσάρου αντιμετώπιζε με φυλετική περιφρόνηση — κατέρριψε και το τελευταίο ίχνος του κύρους της δυναστείας των Ρομανόφ.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, το θωρηκτό Ποτέμκιν στασίασε.

Η αυτοκρατορία συνέχισε να υπάρχει, αλλά δεν ανέκαμψε ποτέ πραγματικά.

Δώδεκα χρόνια αργότερα είχε πλέον καταρρεύσει.

Αυτή είναι η ιστορική αναλογία που επέλεξε ο Καλάσνικοφ. Συνειδητά.

Γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει.

Και δείτε τι παραδέχεται πλέον, με δικά του λόγια, κατά τον τελευταίο μήνα: ▪️ Τα ουκρανικά drones καταστρέφουν όχι μόνο διυλιστήρια, αλλά και τους σταθμούς άντλησης των ρωσικών πετρελαιαγωγών, καθώς και τα δεξαμενόπλοια στη Θάλασσα του Αζόφ που τροφοδοτούν την Κριμαία με καύσιμα — ακριβώς την εκστρατεία που αυτή η σελίδα καταγράφει εδώ και εβδομάδες. ▪️ Η Ρωσία έχει χάσει τον πόλεμο των drones.

Η πυρηνική επιλογή είναι μια μπλόφα που το Κρεμλίνο δεν θα τολμήσει ποτέ να υλοποιήσει. ▪️ Μέχρι το τέλος του έτους, η Ρωσία ενδέχεται να αδυνατεί πλέον να χρηματοδοτεί τον πόλεμο.

Το δημοσιονομικό έλλειμμα μπορεί να καλυφθεί μόνο με κατάσχεση τραπεζικών καταθέσεων των πολιτών, δραστικές περικοπές δαπανών ή εκτύπωση ρουβλίων, οδηγώντας σε πληθωρισμό ανεξέλεγκτων διαστάσεων. ▪️ Η ετυμηγορία του είναι σαφής: η Ουκρανία, η οποία τον Απρίλιο του 2014 «δεν μπορούσε να συγκεντρώσει ούτε δεκαεπτά χιλιάδες ξιφολόγχες», σήμερα αποδομεί ολόκληρο το ενεργειακό και πετρελαϊκό σύμπλεγμα της Ρωσίας. «Τι άλλο είναι αυτό», αναρωτιέται, «αν όχι μια εκκωφαντική και ταπεινωτική αποτυχία;» Και πώς αντέδρασε το Κρεμλίνο σε αυτή τη μαρτυρία ενός από τους δικούς του ανθρώπους; Όχι με διάψευση, αλλά με κλήση από την αστυνομία. Ο Καλάσνικοφ οδηγήθηκε για ανάκριση από την αστυνομία της Μόσχας επειδή δημοσίευσε βίντεο από ένα φλεγόμενο διυλιστήριο.

Σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό.

Το καθεστώς αστυνομεύει πλέον ακόμη και τους πιο πιστούς του ιμπεριαλιστές επειδή περιγράφουν την πραγματικότητα.

Το 1905 οι λογοκριτές του Τσάρου έκαναν ακριβώς το ίδιο.

Και δεν τους έσωσε.

Κατανοήστε τη σημασία αυτού.

Δεν πρόκειται για έναν προπαγανδιστή που χάνει την πίστη του στον Πούτιν — οι «Οργισμένοι Πατριώτες» ποτέ δεν είχαν ιδιαίτερη πίστη στον ίδιο.

Πρόκειται για την ίδια την παράταξη του πολέμου που παραδέχεται ότι ο πόλεμος χάνεται.

Η ομάδα που απαιτούσε γενική επιστράτευση και προσάρτηση του Κιέβου συζητά πλέον πώς θα παγώσει το μέτωπο και πώς θα διαχειριστεί την ήττα.

Το 1905 ο στόλος του Τσάρου — ο στόλος του Μεγάλου Πέτρου — καταστράφηκε στην Τσουσίμα και η ταπείνωση αυτή διέλυσε ό,τι είχε απομείνει από τη γοητεία της απολυταρχίας πάνω σε έναν λαό που ήδη εξεγειρόταν.

Το 2026, η πετρελαϊκή οικονομία της Ρωσίας καταρρέει υπό τα πλήγματα των ουκρανικών drones και οι πιο ακραίοι ιμπεριαλιστές της Μόσχας είναι οι πρώτοι που διακρίνουν το φάντασμα του 1905 να επιστρέφει. Η Αρχή της Νομιμοποίησης (Legitimacy Principle) είναι αμείλικτη: τα καθεστώτα δεν καταρρέουν όταν τα καταδικάζουν οι εχθροί τους.

Καταρρέουν όταν παύουν να πιστεύουν σε αυτά οι ίδιοι οι πιστοί τους.

Η παλίρροια έχει πλέον αλλάξει κατεύθυνση. Ακόμη και οι λύκοι μπορούν να το μυρίσουν. Πηγή: The Great Game: Geopolitics for the Masses

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους