Η παραίτηση του Νίκου Αναστασίου από την προεδρία της ΕΔΕΚ δεν αποτελεί το τέλος μιας θητείας. Είναι το τέλος μιας περιόδου κατά την οποία ένας αγνός άνθρωπος αφιέρωσε χρόνο, δυνάμεις και προσωπικές...
Η παραίτηση του Νίκου Αναστασίου από την προεδρία της ΕΔΕΚ δεν αποτελεί το τέλος μιας θητείας.
Είναι το τέλος μιας περιόδου κατά την οποία ένας αγνός άνθρωπος αφιέρωσε χρόνο, δυνάμεις και προσωπικές θυσίες για να κρατήσει όρθιο ένα ιστορικό κόμμα σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές της διαδρομής του και αυτό δεν εκτιμήθηκε όσο του αξίζε.. Ο Νίκος Αναστασίου δεν ήταν πρόεδρος των γραφείων και των ανακοινώσεων.
Ήταν παρών εκεί όπου έπρεπε να βρίσκεται ο πρόεδρος μιας ΕΔΕΚ αιμορραγουσας.. Αυτό παρέλαβε ο Νίκος Αναστασίου.. Παρών όμως με ηθικό ανάστημα στις συναντήσεις με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Παρών στο Εθνικό Συμβούλιο.
Παρών στις επαφές με υπουργούς, πολιτικές δυνάμεις, κοινωνικές οργανώσεις, συνδικαλιστικούς φορείς, δημοτικές και τοπικές αρχές.
Κυρίως, όμως, ήταν παρών 18 ώρες την ημέρα σχεδόν καθημερινά σε όλη την Κύπρο δίπλα στον κόσμο της ΕΔΕΚ, στα μέλη και τα στελέχη.
Δεν επέλεξε ποτέ τον εύκολο δρόμο.
Ανέλαβε την ευθύνη σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη, γνωρίζοντας ότι οι προκλήσεις ήταν τεράστιες.
Έδωσε μάχες καθημερινά, υπερασπιζόμενος τις αρχές και τις θέσεις της ΕΔΕΚ, με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον της πατρίδας και του κόμματος.
Όσοι πέραν από εμάς, τον γνώρισαν από κοντά γνωρίζουν ότι η προσφορά του δεν μετριόταν σε ωράρια.
Αφιέρωσε αμέτρητες ώρες, προσωπικό χρόνο και σημαντικό μέρος της καθημερινότητάς του στην υπηρεσία της ΕΔΕΚ, χωρίς να επιδιώξει προσωπικό όφελος.
Για εκείνον, η πολιτική δεν ήταν μέσο προσωπικής προβολής δεν πήρε ποτέ του ούτε 1 οβολό για τον εαυτό του, δεν ζήτησε ποτέ κάτι . Η ΕΔΕΚ για τον Νίκο ήταν ιερη υποχρέωση απέναντι στην ιστορία και τις αξίες του κινήματος.
Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι όλα έγιναν τέλεια.
Στην πολιτική υπάρχουν αποφάσεις που κρίνονται, επιλογές που αμφισβητούνται και αποτελέσματα που αξιολογούνται.
Αυτή είναι πραγματικη η δημοκρατία .. Όχι η δημοκρατία των παρασκηνιων που ποτέ δεν ήθελε.
Η εργατικότητα, η πίστη του στην ενότητα, στη επιστροφή όλων, η αντοχή του στα κτυπήματα κάτω από την μέση απο πολλούς, η συνέπεια και η αφοσίωση η πίστη του στή δημοκρατία στην διαφάνεια στο κόμμα με τα οποία υπηρέτησε την ΕΔΕΚ είναι αδιαπραγμάτευτα.. Η παραίτησή του τώρα, δεν πρέπει να ιδωθεί ως πράξη αδυναμίας, αλλά ως μια πολιτική επιλογή που ήρθε ύστερα από μια μακρά περίοδο έντασης προσωπικής αξιοπρέπειας και απίστευτων εσωκομματικών συγκρούσεων... Οι εσωτερικές έριδες, οι διαφωνίες και οι δημόσιες αντιπαραθέσεις, η υπονομεύση του ίδιου, δημιούργησαν ένα κλίμα που,επηρέασε καθοριστικά την απόφασή του τελικά , να αποχωρήσει.. Ο ίδιος, άλλωστε, δήλωσε ότι αντί να εκτονωθεί η ένταση, αυτή εντεινόταν.
Σε όλους εμάς αναφερόταν.. Σε όλους ανεξαιρέτως και κυρίως στους γνωστούς πρωταγωνιστες.. Αυτό φαίνεται πως εκείνο το βράδυ μετά το πολιτικό γραφείο, που μαζί, μιλήσαμε , μέχρι τις πρωινες ώρες, για όλα ανεξαιρέτως και όλους ανεξαιρέτως, μέτρησε καθοριστικά στην απόφασή του, να κλείσει οριστικά αυτόν τον κύκλο.
Πήραμε, όμως, το μήνυμα από την ξαφνική παραίτηση του Νίκου Αναστασίου; Η δική μου απάντηση είναι ξεκάθαρη: όχι.
Και, τελικά, τα ερώτηματα που ίσως πρέπει να απασχολήσουν.όλους όσοι αγαπούν πραγματικά την ΕΔΕΚ είναι τα εξής.
Πού θα βρισκόταν η ΕΔΕΚ στις εκλογές χωρίς τον Νίκο Αναστασίου; Και κυρίως που βρίσκεται σήμερα τώρα, αυτές τις ώρες η ΕΔΕΚ χωρίς τον Νίκο Αναστασίου;;
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους