Original Post

Πλήρες Κείμενο:

— Αλήθεια πιστεύατε ότι θα σας πρόσφερα τα δικά μου χρήματα στο πιάτο;🤨🤨🤨 — Ή μήπως σε έχουν αφήσει όλοι οι καλοί άγγελοι; Η Μαρίνα όρμησε στο χωλ τόσο ορμητικά, που η εξώπορτα χτύπησε με κρότο στον τοίχο.

Πέταξε τα κλειδιά της με νεύρο στο μικρό έπιπλο και κάρφωσε τα μάτια της στη μητέρα της. — Σε παίρνουμε τηλέφωνο από χθες το βράδυ! Η Ταμάρα στεκόταν μπροστά στον μεγάλο καθρέφτη και τακτοποιούσε ψύχραιμα ένα ελαφρύ παλτό στη μεγάλη της ταξιδιωτική τσάντα.

Δεν ανατριχίασε καν από τη φωνή της κόρης της. — Και εγώ δεν θέλω να μιλήσω μαζί σας από χθες το βράδυ.

Δεν σήκωσε το κεφάλι.

Ακριβώς πίσω από τη Μαρίνα, ο Πά샤 στριμώχτηκε στο διαμέρισμα.

Ανέπνεε βαριά, γύριζε νευρικά το κινητό του στα χέρια και κοιτούσε γύρω του ψάχνοντας. — Μαμά, γιατί το κάνεις αυτό; Ο γιος πήγαινε πέρα δώθε από το ένα πόδι στο άλλο, προσπαθώντας να φανεί συμφιλιωτικός. — Εμείς απλώς ανησυχήσαμε για την υγεία σου.

Στο κάτω-κάτω, δεν είσαι πια μικρή.

Η πίεσή σου χτυπάει κόκκινο.

Τι θα γίνει αν σε μπλέξουν τίποτα απατεώνες και σου φάνε τα λεφτά; Το ποσό από την πώληση της ντάτσας είναι άλλωστε τεράστιο. Η Ταμάρα τράβηξε προσεκτικά το φερμουάρ της τσάντας, έλεγξε ξανά την μπροστινή τσέπη και κοίταξε τον γιο της. — Πασένκα, στη ζωή μου υπάρχει μόνο ένα είδος απατεώνων.

Και αυτή τη στιγμή πατούν με βρώμικα παπούτσια πάνω στο χαλί μου.

Είχε περάσει ακριβώς μια εβδομάδα από την πώληση του μεγάλου οικογενειακού κτήματος.

Το ακίνητο είχε φύγει γρήγορα και σε πολύ καλή τιμή, ενώ οι αγοραστές είχαν πληρώσει αμέσως με μετρητά. Η Ταμάρα δίσταζε για καιρό.

Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η δουλειά στο κτήμα είχε γίνει ανυπόφορο βάρος· τα βράδια η πλάτη της πονούσε τόσο που μόλις που μπορούσε να τεντωθεί.

Τα παιδιά της άλλωστε εμφανίζονταν εκεί μόνο μία φορά τον χρόνο για μπάρμπεκιου.

Όμως τα νέα για την πώληση τα είχαν υποδεχτεί με απίστευτο ενθουσιασμό, αποφασίζοντας αμέσως ότι η μητέρα τους δεν χρειαζόταν τόσα χρήματα ούτως ή άλλως. — Δεν καταλαβαίνω τι τα θες τόσα λεφτά! Η Μαρίνα τράβηξε νευρικά τον γιακά από το ακριβό της καινούργιο τζάκετ. — Μήπως σκοπεύεις να τα πάρεις μαζί σου στον τάφο; Τα χρειαζόμαστε τώρα! Τα δάνειά μου με πνίγουν, και ο Πάσκα ξεσκίζεται στη δουλειά σε δύο δουλειές! — Στον τάφο, Μαρίνα. Ακριβώς. Η Ταμάρα έκανε ένα βήμα προς την κουζίνα. — Ελάτε μέσα.

Αφού έτσι κι αλλιώς θέλετε να αποχαιρετιστείτε.

Δεν θα σας ζητήσω καν να βγάλετε τα παπούτσια σας, δεν πρόκειται να μείνετε πολλή ώρα ούτως ή άλλως.

Τα αδέρφια την ακολούθησαν σιωπηλά.

Η κουζίνα ήταν άδεια.

Ούτε κατσαρόλες στη φωτιά, ούτε γνώριμα βαζάκια με μπαχαρικά στα ράφια.

Μόνο ένα γυμνό τραπέζι και δύο απλές καρέκλες. — Πού στο καλό θέλεις να πας; Ο Πάσα κάθησε στην άκρη μιας καρέκλας και κοίταξε καχύποπτα τα άδεια ράφια. — Στο νότο.

Σε ένα αξιοπρεπές σανατόριο δίπλα στη θάλασσα.

Θα νοικιάσω ένα δωμάτιο για ολόκληρη τη σεζόν, θα ζήσω λίγο για τον εαυτό μου και θα αναπνεύσω καθαρό αέρα. — Μα πώς είναι δυνατόν;! Η Μαρίνα άνοιξε τα χέρια της αποχαυνωμένη. — Είμαστε τα παιδιά σου! Θα μπορούσες να μας δώσεις κάτι για το καλό μας.

Στην ηλικία σου θα έπρεπε να σκέφτομαι εγγόνια και όχι να γυρίζω σε θέρετρα! Ο Ντάνκα έχει μεγαλώσει από τα αθλητικά του παπούτσια και δεν ξέρω καν από πού να του αγοράσω καινούργια για το σχολείο! — Τότε να του αγοράσει ο πατέρας του. Η Ταμάρα ακούμπησε στο περβάζι του παράθυρου. — Μήπως ξέχασες ότι παίρνεις τακτικά διατροφή; Απλώς τα ξοδεύεις όλα για μανικιούρ και καινούργια μποτάκια. Δες το πρώτο σχόλιο 👇⬇️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους