Η Νέα Δημοκρατία δεν θεσμοθέτησε απλώς τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Φρόντισε να τους απονείμει πολλαπλά προνόμια. • Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής αφήνει κάθε χρόνο δέκα χιλιάδες υποψηφίους εκτός δημοσίων...

Πλήρες Κείμενο:

Η Νέα Δημοκρατία δεν θεσμοθέτησε απλώς τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Φρόντισε να τους απονείμει πολλαπλά προνόμια. • Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής αφήνει κάθε χρόνο δέκα χιλιάδες υποψηφίους εκτός δημοσίων πανεπιστημίων – αλλά όχι εκτός ιδιωτικών, για την εγγραφή σε αυτά δεν ισχύει η ΕΒΕ. • Για τα δημόσια απαιτείται η βαθμολογική βάση του Τμήματος – για τα ιδιωτικά η (πολύ χαμηλότερη) του οικείου πεδίου. • Στα δημόσια οι φοιτητές διαγράφονται εάν υπερβούν τα έξι χρόνια φοίτησης – μπορούν όμως να εγγράφονται και να ολοκληρώνουν τη φοίτησή τους στα ιδιωτικά. • Δεν λείπουν επίσης οι περιπτώσεις που ανακόπτεται η ανάπτυξη των δημοσίων (όπως συνέβη με την κατάργηση της Νομικής Πατρών), αλλά όχι των ιδιωτικών (όπου ακολούθως εγκρίθηκαν τρεις Νομικές). Τι θα συμβεί άραγε εάν όλα αυτά τα προνόμια αφαιρεθούν; Τι θα γίνει αν επικρατήσει η ισονομία; Εάν εφαρμοστούν τα ίδια μέτρα και σταθμά σε δημόσια και ιδιωτικά; Αν, για παράδειγμα, απαιτούνται από τα ιδιωτικά υποδομές ισάξιες των δημοσίων; Αν οι καθηγητές τους προσλαμβάνονται με τα ίδια υψηλά ακαδημαϊκά κριτήρια που προσλαμβάνονται στα δημόσια; Αν οι φοιτητές εγγράφονται με το ίδιο σύστημα εισαγωγής; Κατά πάσα πιθανότητα θα συμβεί ό,τι ήδη συνέβη στις σοβαρές από τις ευρωπαϊκές χώρες, όσες θεωρούν τη γνώση κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα, στρατηγική επένδυση και όχι μία ακόμα υπηρεσία.

Εκεί τα ιδιωτικά που επιβίωσαν ελάχιστα – τόσο στη Γαλλία όσο και στη Γερμανία τα ιδιωτικά πανεπιστήμια παρότι δεν απαγορεύονται, αποτελούν εντελώς περιθωριακή εκδοχή της τριτοβάθμιας. Μπορείς, ασφαλώς, να οχυρώνεις το δημόσιο πανεπιστήμιο προστατεύοντάς το. Μπορείς επίσης να το εξοπλίζεις αναβαθμίζοντάς το.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους