Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ποιοι είμαστε όταν δεν προσπαθούμε να είμαστε αρεστοί; Αν για χρόνια μάθατε να κοιτάζετε τους άλλους για να καταλάβετε ποιοι πρέπει να είστε, ίσως η ερώτηση «εσείς τι θέλετε;» να μη σας ανακουφίζει.

Ίσως να σας φέρνει αμηχανία.

Γιατί, όταν παύετε να προσπαθείτε να είστε αρεστοί, δεν εμφανίζεται αμέσως ο αληθινός σας εαυτός.

Στην αρχή εμφανίζεται ένα κενό.

Ο χώρος όπου βρίσκονταν όλες οι απαντήσεις που δίνατε για να μη δυσαρεστήσετε κανέναν.

Μπορεί να γνωρίζετε με ακρίβεια τι περιμένουν οι άλλοι από εσάς, αλλά να δυσκολεύεστε να αναγνωρίσετε τι περιμένετε εσείς από τη ζωή σας.

Να αντιλαμβάνεστε αμέσως πότε κάποιος ενοχλήθηκε, αλλά να χρειάζεστε πολύ περισσότερο χρόνο για να καταλάβετε ότι ενοχληθήκατε εσείς.

Να φροντίζετε, να διευκολύνετε, να προσαρμόζεστε, ενώ η δική σας επιθυμία παραμένει κάπου στο βάθος, περιμένοντας να ερωτηθεί.

Δεν πρόκειται απαραίτητα για αδυναμία.

Κάποτε η ικανότητά σας να αισθάνεστε τους άλλους πριν από τον εαυτό σας υπήρξε ένας πολύτιμος τρόπος προστασίας.

Αν το κλίμα γύρω σας ήταν απρόβλεπτο, αν η αγάπη αποσυρόταν όταν διαφωνούσατε ή αν η αποδοχή εξαρτιόταν από τη συμπεριφορά σας, μάθατε να προσαρμόζεστε.

Να γίνεστε εκείνος ο άνθρωπος που δεν δυσκολεύει, δεν απαιτεί, δεν θυμώνει πολύ και, κυρίως, δεν απογοητεύει.

Κάπως έτσι, το να είστε αρεστοί δεν έγινε απλώς μια κοινωνική επιθυμία.

Έγινε τρόπος να αισθάνεστε ασφαλείς μέσα στις σχέσεις.

Γι’ αυτό και όταν αρχίζετε να λέτε «όχι», μπορεί να μην αισθάνεστε αμέσως ελεύθεροι.

Μπορεί να αισθάνεστε ένοχοι.

Όταν εκφράζετε μια διαφορετική γνώμη, μπορεί να μη νιώθετε δυνατοί, αλλά εκτεθειμένοι.

Και όταν επιλέγετε κάτι για εσάς, ίσως ένα μέρος σας να φοβάται ότι κάποιος θα πληγωθεί, θα θυμώσει ή θα απομακρυνθεί.

Δεν φοβάστε μόνο μήπως πάψετε να είστε αρεστοί.

Φοβάστε μήπως, μαζί με την αποδοχή, χάσετε και τη σχέση.

Υπάρχει όμως μια λεπτή διαφορά ανάμεσα στο να σχετίζεστε και στο να προσαρμόζεστε τόσο, ώστε να εξαφανίζεστε.

Στη σχέση υπάρχει χώρος και για τους δύο.

Στην προσαρμογή ο ένας καταλαμβάνει τον χώρο και ο άλλος μαθαίνει να χωρά στα κενά που απομένουν.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο δύσκολο σημείο: όταν σταματάτε να είστε διαρκώς διαθέσιμοι, βολικοί και συμφωνούντες, δεν αλλάζετε μόνο εσείς.

Αλλάζει και η ισορροπία των σχέσεών σας.

Κάποιοι άνθρωποι θα σας συναντήσουν πραγματικά.

Κάποιοι θα δυσκολευτούν, γιατί είχαν συνηθίσει μια εκδοχή σας που δεν τους απογοήτευε ποτέ.

Και τότε ίσως χρειαστεί να αντέξετε κάτι οδυνηρό αλλά αποκαλυπτικό: ότι ορισμένοι δεν αγαπούσαν μόνο εσάς· αγαπούσαν και τον τρόπο με τον οποίο προσαρμοζόσασταν στις ανάγκες τους.

Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να γίνετε αδιάφοροι ή να αρνείστε κάθε υποχώρηση στο όνομα της «αυθεντικότητας». Ο εαυτός δεν ανακαλύπτεται μέσα σε μια μόνιμη αντίθεση προς τους άλλους.

Η επιθυμία να είστε αρεστοί είναι ανθρώπινη.

Το ερώτημα είναι πόσο από τον εαυτό σας χρειάζεται να εγκαταλείπετε για να το πετύχετε.

Το να ανακαλύψετε ποιοι είστε δεν συμβαίνει μέσα από μια μεγάλη αποκάλυψη.

Συμβαίνει στις μικρές στιγμές όπου παρατηρείτε ότι συμφωνείτε ενώ θέλετε να διαφωνήσετε.

Ότι χαμογελάτε ενώ έχετε θυμώσει.

Ότι λέτε «δεν πειράζει», ενώ σας πειράζει.

Ότι απαντάτε «ό,τι θέλεις εσύ», προτού προλάβετε να αναρωτηθείτε τι θέλετε εσείς.

Εκεί, μέσα σε αυτές τις μικρές εσωτερικές διακοπές, αρχίζει να γίνεται αισθητή η παρουσία σας.

Στην αρχή μπορεί να μην έχετε καθαρές απαντήσεις.

Μπορεί να γνωρίζετε περισσότερο τι δεν θέλετε παρά τι θέλετε.

Κι αυτό είναι ήδη κάτι.

Είναι ο εαυτός σας που αρχίζει να ξεχωρίζει από τις προσδοκίες που τον περιέβαλλαν.

Ίσως, λοιπόν, όταν σταματάτε να προσπαθείτε να είστε αρεστοί, να μην ανακαλύπτετε αμέσως ποιοι είστε.

Ανακαλύπτετε πρώτα πόσες φορές δεν ήσασταν παρόντες στη ζωή σας.

Και από εκεί αρχίζει μια διαφορετική γνωριμία.

Όχι με έναν εαυτό εντυπωσιακό, απόλυτα βέβαιο ή ανεπηρέαστο από τους άλλους.

Αλλά με έναν εαυτό που μπορεί να αγαπά χωρίς να χάνεται, να ακούει χωρίς να υπακούει και να παραμένει σε μια σχέση χωρίς να χρειάζεται να εγκαταλείπει τον εαυτό του για να χωρέσει. Αγγελική Μπολουδάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους