Original Post

Πλήρες Κείμενο:

💔 Καρυωτάκης-Πολυδούρη: ένας ανεκπλήρωτος έρωτας "Χρυσή μου, γιατί με ρωτάς αν πονώ στη σκέψη ότι μ' αγαπάς έτσι; Πονώ επειδή σ' αγαπώ περισσότερο από όσο εφαντάστηκα ότι μπορούσα ν' αγαπήσω.

Τι έχω κάμει λοιπόν για να μη με πιστεύεις ακόμη; Πόσο καλό μου κάνουν τα γράμματά σου, όσο κι αν είναι γεμάτα από τη μελαγχολία σου εκείνη! Και πόσο είναι όμορφα γραμμένα! Ένα "Τάκη!" ή ένα "πού είσαι;", καθώς τα βάζεις εκεί που πρέπει, φτάνουν βαθιά ως την καρδιά μου". Κώστας Καρυωτάκης-Μαρία Πολυδούρη, δύο σημαντικοί ποιητές της γενιάς του 1920 που έζησαν ενα μοιραίο έρωτα.

Εκείνη μια χειραφετημένη νεαρή, με φεμινιστικές ιδέες, που ζούσε μια προκλητική ζωή για την εποχή, αντισυμβατική και μποέμ.

Έκανε παρέα με άντρες, πράγμα απαράδεκτο για μια κοπέλα της γενιάς της και συμμετείχε στις συζητήσεις τους σαν ίση.

Εκείνος, ένας ντροπαλός, μελαγχολικός νέος, που δεν εκτιμούσε ιδιαίτερα τον εαυτό του και είχε πολλές ανασφάλειες.

Ζούσε ήσυχα και παράλληλα με το επάγγελμά του, έγραφε. ποιήματα. Ο Κώστας Καρυωτάκης και η Μαρία Πολυδούρη γνωρίστηκαν τον Δεκέμβριο του 1921 στη Νομαρχία Αθηνών, όπου εργάζονταν ως δημόσιοι υπάλληλοι.

Η σχέση που αναπτύχθηκε μεταξύ τους ήταν πολύ έντονη, αλλά ποτέ δεν ολοκληρώθηκε.

Η σκέψη και η ποίηση του Καρυωτάκη γοήτευσε τη νεαρή ποιήτρια, ενώ εκείνος από την πλευρά του, ερωτεύτηκε την όμορφη κοπέλα με τα μαύρα μάτια και το εντυπωσιακό κορμί.

Ο συνεσταλμένος νέος δεν μπορούσε να δεχτεί τον "προκλητικό" χαρακτήρα της αγαπημένης του.

Η μποέμικη ζωή της Πολυδούρη κινδύνευε να στιγματίσει τον ποιητή στα μάτια του κόσμου. (Άποψη μου: αυτό δεν ευσταθεί κατ' εμέ, ο μόνος λόγος ήταν η ασθένεια του.

Αν δεν έπασχε από σύφιλη, δύσκολα θα άφηνε αυτό να σταθεί εμπόδιο στη σχέση τους.

Αντίθετα, φαίνεται πως η απόφασή του συνδέθηκε πρωτίστως με την επιθυμία να μην της μεταδώσει την ασθένεια και όχι με τον "άστατο" ή μποέμικο χαρακτήρα της). Η απελευθερωμένη κοπέλα, έφτασε σε σημείο να κάνει ακόμα και πρόταση γάμου στον Καρυωτάκη, πράγμα αδιανόητο για τα ήθη της τότε κοινωνίας.

Ο ποιητής, αν και όπως φάνηκε από ποιήματά του, που είδαν αργότερα το φως της δημοσιότητας, αγαπούσε την Πολυδούρη, αρνήθηκε τον έρωτά της.

Όταν ο Καρυωτάκης έμαθε πως πάσχει από σύφιλη, ζήτησε από τη Πολυδούρη να χωρίσουν.

Δεν ήθελε να αρρωστήσει, ούτε να στιγματιστεί κοινωνικά εξαιτίας του.

Το ποίημα του "Ωχρά Σπειροχαίτη" ( το όνομα του μικροβίου που προκαλεί τη σύφιλη), είναι σύμφωνα με τους μελετητές του έργου του, η απόδειξη ότι ο ποιητής έπασχε από την ασθένεια.

Εκείνη, του πρότεινε να την παντρευτεί δίχως να κάνουν παιδιά.

Παρά την αρνητική του απάντηση, ο Καρυωτάκης πρότεινε στην Πολυδούρη να συνεχίσουν τη φιλία τους.

Εκείνη δέχτηκε, αλλά οι συναντήσεις τους μετά τον χωρισμό άρχισαν να αραιώνουν.

Οι δρόμοι τους χώρισαν και η Πολυδούρη αρραβωνιάστηκε με τον δικηγόρο Αριστοτέλη Γεωργίου, αλλά τελικά τον παράτησε το 1926 κι έφυγε για Παρίσι.

Σπούδασε μοδιστρική.

Δεν πρόλαβε να εργαστεί γιατί προσβλήθηκε από φυματίωση και γύρισε στην Ελλάδα για να νοσηλευτεί.

Το 1928 ο Καρωυτάκης, σε ηλικία μόλις 32 ετών, αυτοκτονεί με μια σφαίρα κατευθείαν στην καρδιά.

Στην τσέπη του βρίσκουν μια αποχαιρετηστήρια επιστολή, το νόημα της οποίας, έχει σήμερα δεν έχει πλήρως αποκρυπτογραφηθεί.

Η επιστολή έγραφε τα εξής: - "Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου.

Το μεγαλύτερό μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς, τις περισσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ.

Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ.

Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία.

Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο.

Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι’ αυτό.

Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική.

Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου.

Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά.

Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία.

Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περσότεροι, μαζί με τους αιώνες.

Σ’ αυτούς απευθύνομαι.

Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές!!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο.

Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τ’ αδέλφια μου.

Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά.

Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέσει την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας. Κ.Γ.Κ. Υ.Γ. Και για ν’ αλλάξουμε τόνο.

Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης.

Ολη νύχτα απόψε, επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα.

Ηπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια.

Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγομένου. Κ.Γ.Κ.". Η Πολυδούρη πληροφορείται την πράξη του ενώ βρίσκεται στο κρεβάτι του νοσοκομείου.

Γράφει ακατάπαυστα στο τετράδιό της.

Τον ίδιο χρόνο κυκλοφορεί την πρώτη της ποιητική συλλογή. -"Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη.

Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη ‘μένα η ζωή πληρώθη.

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα". Τον Απρίλιο του 1930, μόλις στα 28 της, αφήνει κι αυτή την τελευταία της πνοή. Σαν σήμερα και άλλες Χρήσιμες πληροφορίες #ΚαρυωτάκηςΠολυδούρη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους