[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Αίμα στον Βωμό της Σαλαμίνας: Η Σκοτεινή Ανθρωποθυσία που η Ιστορία Αποσιωπά Του Ο Ιεροεξεταστής ​Η εικόνα της Κλασικής Ελλάδας έχει χτιστεί πάνω στο φως της λογικής, της ελευθερίας και της...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αίμα στον Βωμό της Σαλαμίνας: Η Σκοτεινή Ανθρωποθυσία που η Ιστορία Αποσιωπά Του Ο Ιεροεξεταστής ​Η εικόνα της Κλασικής Ελλάδας έχει χτιστεί πάνω στο φως της λογικής, της ελευθερίας και της φιλοσοφίας.

Όμως, κάτω από αυτή τη λαμπερή επιφάνεια, κρύβεται ένα βαθύ, αρχέγονο σκοτάδι.

Ένα σκοτάδι που ξύπνησε τον Σεπτέμβριο του 480 π.Χ., τις παραμονές της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας, όταν οι Έλληνες, βρισκόμενοι στο απόλυτο χείλος της καταστροφής, κατέφυγαν στην πιο ακραία, βάρβαρη πράξη: την ανθρωποθυσία. ​Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια που συχνά διαγράφεται από τα σχολικά εγχειρίδια, προκειμένου να διατηρηθεί αλώβητος ο μύθος των αψεγάδιαστων προγόνων και να μην «λερωθεί» η λαμπρότερη στιγμή της αρχαίας ελληνικής ιστορίας. ​Το Σκηνικό της Απόλυτης Απόγνωσης ​Η Αθήνα έχει παραδοθεί στις φλόγες.

Ο ατελείωτος στόλος του Ξέρξη έχει εγκλωβίσει τους Έλληνες στα στενά της Σαλαμίνας.

Το ηθικό των ναυτών είναι καταρρακωμένο και ο τρόμος της ολοκληρωτικής σφαγής ή της υποδούλωσης πλανάται πάνω από τα ελληνικά πλοία.

Σε αυτές τις συνθήκες, ο πόλεμος δεν είναι μια θεωρητική έννοια ή ένας αγώνας ιπποτισμού· είναι η μυρωδιά του καπνού από την πατρίδα τους που καίγεται απέναντι και ο ήχος από τα εκατοντάδες περσικά πλοία. ​Ο Αθηναίος στρατηγός Θεμιστοκλής, ο αρχιτέκτονας της άμυνας, στέκεται δίπλα στην τριήρη του και τελεί τις καθιερωμένες θυσίες ζώων, προσπαθώντας να εξασφαλίσει την εύνοια των θεών πριν την κρίσιμη σύγκρουση. ​Τα Τρία Ανίψια του Ξέρξη και ο Οιωνός ​Εκείνη τη στιγμή, άνδρες φέρνουν μπροστά του τρεις αιχμαλώτους που μόλις συνελήφθησαν στη νησίδα της Ψυττάλειας.

Δεν είναι απλοί Πέρσες στρατιώτες.

Είναι τρεις νεαροί με εκθαμβωτική ομορφιά, ντυμένοι με χρυσοποίκιλτα ενδύματα και ακριβά κοσμήματα.

Είναι οι γιοι της Σανδαύκης, αδελφής του Ξέρξη — τα ίδια τα ανίψια του Μεγάλου Βασιλιά των Περσών. ​Καθώς ο Θεμιστοκλής στέκεται μπροστά στον βωμό, η φωτιά ξαφνικά φουντώνει με μια τεράστια, αφύσικη λάμψη.

Ταυτόχρονα, ακούγεται από τα δεξιά ένα δυνατό φτέρνισμα.

Στην αρχαιότητα, ο συνδυασμός αυτών των δύο θεωρούνταν το απόλυτο σημάδι θεϊκής παρουσίας.

Ο μάντης του ελληνικού στόλου, ο Ευφραντίδης, αρπάζει τον Θεμιστοκλή από το χέρι και δίνει μια ανατριχιαστική εντολή: τα τρία αδέλφια πρέπει να σφαγιαστούν επιτόπου. ​Ο Θεός που Απαιτούσε Αίμα: Διόνυσος Ωμηστής ​Η θυσία δεν ζητήθηκε για τον Δία, τον Άρη ή την Αθηνά.

Ο μάντης απαίτησε να προσφερθεί το αίμα τους στον Διόνυσο Ωμηστή.

Ο τίτλος «Ωμηστής» σημαίνει κυριολεκτικά «αυτός που καταβροχθίζει ωμό κρέας». Δεν πρόκειται για τον γαλήνιο και εύθυμο θεό του κρασιού, αλλά για τη σκοτεινή, προελληνική και άγρια εκδοχή του, η οποία ταυτίζεται με την εκστατική τρέλα, τον παραλογισμό του πολέμου και τον ίδιο τον θάνατο. ​Ο Θεμιστοκλής, ένας άνθρωπος της στυγνής λογικής και της στρατηγικής, παγώνει.

Τρομοκρατείται από το μέγεθος και την αγριότητα της απαίτησης.

Όμως, πλέον δεν έχει τον έλεγχο. Οι Αθηναίοι ναύτες, παραδομένοι στην ψυχολογία της μάζας, την απόλυτη υστερία και τον τρόμο του θανάτου, αρχίζουν να ουρλιάζουν.

Επικαλούνται όλοι μαζί τον θεό.

Δεν υπάρχει χώρος για έλεος ή διπλωματία.

Απαιτούν τη σφαγή για να σωθούν οι ίδιοι. ​Μπροστά στον κίνδυνο της ανταρσίας του στρατεύματος λίγες ώρες πριν τη ναυμαχία, ο Θεμιστοκλής υποχωρεί.

Οι τρεις νεαροί ευγενείς σφαγιάζονται στον βωμό σαν ζώα, με την τελετουργική ακρίβεια μιας ιεροτελεστίας. ​Η Σκληρή Αλήθεια: Γιατί Αποσιωπήθηκε; ​Η εξήγηση για την άγνοια του σύγχρονου κοινού είναι απλή: το περιστατικό αυτό καταστρέφει το κλασικό αφήγημα του «πολιτισμένου» Έλληνα εναντίον του «βάρβαρου» Ασιάτη. ​Ο Ηρόδοτος, ο «Πατέρας της Ιστορίας» που έζησε πολύ πιο κοντά στα γεγονότα, δεν το αναφέρει λέξη.

Και αυτό βγάζει απόλυτο νόημα: η νέα, δημοκρατική και κυρίαρχη Αθήνα του Περικλή (στην οποία απευθυνόταν ο Ηρόδοτος) δεν ήθελε να θυμάται ότι η μεγαλύτερη νίκη της —η νίκη που έσωσε τον δυτικό πολιτισμό— επισφραγίστηκε με μια πρωτόγονη τελετουργική δολοφονία αιχμαλώτων. ​Η ωμή, ιστορική αλήθεια είναι ότι το στρώμα του πολιτισμού είναι εξαιρετικά λεπτό.

Κάτω από το βάρος της απόλυτης κρίσης και της απειλής του αφανισμού, τα ιδεώδη υποχωρούν ακαριαία.

Οι αρχαίοι Έλληνες, όσο προηγμένοι κι αν ήταν, παρέμεναν άνθρωποι της εποχής τους: όταν αντίκρισαν την άβυσσο, στράφηκαν στο ανθρώπινο αίμα για να βρουν ελπίδα και διέξοδο. ​Πλήρεις Αρχαίες και Σύγχρονες Πηγές ​1. Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι: Θεμιστοκλής, 13.2-5 Αποτελεί την κύρια καταγραφή του γεγονότος. Ο Πλούταρχος περιγράφει ξεκάθαρα τον δισταγμό του Θεμιστοκλή και την πίεση του όχλου: ​«Ενώ ο Θεμιστοκλής έκανε θυσίες δίπλα στη ναυαρχίδα του, του έφεραν τρεις αιχμαλώτους... Ο μάντης Ευφραντίδης, μόλις τους είδε... πρόσταξε τον Θεμιστοκλή να τους καθαγιάσει και να τους σφαγιάσει όλους ως προσφορά στον Διόνυσο Ωμηστή.» ​2. Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι: Αριστείδης, 9.1-2 Επιβεβαιώνει τη σύλληψη των τριών ανιψιών του Ξέρξη στο νησάκι της Ψυττάλειας από το άγημα του Αριστείδη και την άμεση παράδοσή τους στον Θεμιστοκλή για τη θυσία. ​3. Φανίας ο Ερέσιος Ο Πλούταρχος δεν εφηύρε την ιστορία, αλλά επικαλείται ρητά την πρωτογενή του πηγή. Ο Φανίας (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν μαθητής του Αριστοτέλη, ένας εξαιρετικά αξιόπιστος ιστορικός, φιλόσοφος και βοτανολόγος της αρχαιότητας, που είχε πρόσβαση σε χαμένα σήμερα αθηναϊκά αρχεία. ​4. Walter Burkert, Homo Necans: The Anthropology of Ancient Greek Sacrificial Ritual and Myth Ο κορυφαίος μελετητής της αρχαίας ελληνικής θρησκείας αναλύει εκτενώς τη λατρεία του Διονύσου Ωμηστή, εξηγώντας πώς ο τεμαχισμός και η κατανάλωση ωμού κρέατος (ζωικού ή ανθρώπινου) λειτουργούσε ως ακραία πράξη εκτόνωσης του συλλογικού άγχους σε περιόδους πολέμου. ​5. Dennis D. Hughes, Human Sacrifice in Ancient Greece Η πιο ολοκληρωμένη σύγχρονη έρευνα πάνω στο θέμα. Ο Hughes εξετάζει εξονυχιστικά το περιστατικό της Σαλαμίνας.

Θέτει ερωτήματα για τη σιωπή του Ηροδότου, αλλά καταλήγει στο ότι τέτοιες πρακτικές, παρότι ταμπού, ήταν η φυσική, ενστικτώδης αντίδραση της αρχαίας κοινωνίας απέναντι σε μια πρωτοφανή και ανεξέλεγκτη στρατιωτική απειλή. Υ.Γ Όσοι αναγνώστες βρίζουν, χλευάζουν, αναρτούν meme's και έχουν ανάρμοστη συμπεριφορά, το προφίλ τους θα αναφέρεται στο ΜΕΤΑ, θα λαμβάνει τον τίτλο του ειδωλολάτρη, θα αναρτάται με αυτό στην λίστα των ανεπιθύμητων και θα μπλοκάρετε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences