Original Post

Πλήρες Κείμενο:

THE "ONE FROM THE HEART" PROJECT (1963-2025) ft. Chris Kokarakis Μέρος 2ο - 1964 Για σήμερα, επιλέξαμε και οι δύο, συμπτωματικά, δύο ταινίες μεγάλων δημιουργών, που, όμως, έχουν επισκιασθεί, άδικα τολμώ να ισχυριστώ, από άλλες ταινίες τους, ενώ δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από εκείνες.

Όπως πάντα, αναμένουμε τις δικές σας επιλογές στα σχόλια.

Η δική μου πρόταση σήμερα είναι το FAIL SAFE του Σίντνεϊ Λουμέτ Μια τεχνική δυσλειτουργία στέλνει αμερικανικά βομβαρδιστικά στη Μόσχα για να εξαπολύσουν πυρηνική επίθεση.

Μπορεί ο ολοκληρωτικός πόλεμος να αποφευχθεί; Πριν δω το "Fail Safe", από τον Σίντνεϊ Λουμέτ είχα δει μόνο τα κλασικά: "12 Angry Men" (1957), "Serpico" (1973), "Dog Day Afternoon" (1975), άντε και το "Murder on the Orient Express" (1974) επειδή πάντα μου άρεσε ο Πουαρό.

Κάπου εκεί στα πρώτα φοιτητικά χρόνια, όμως, ήρθε η στιγμή της ρετροσπεκτίβας.

Για τη συγκεκριμένη ταινία δεν ήξερα τίποτα, κυριολεκτικά: ούτε ότι παίζουν οι Χένρι Φόντα και Γουόλτερ Ματάου, ούτε ότι πραγματεύεται παρόμοιο θέμα με το "Dr. Strangelove" του Στάνλεϊ Κιούμπρικ της ίδιας χρονιάς (εξού και δεν είναι τόσο γνωστό), ούτε καν ότι είναι ασπρόμαυρο.

Το έβαλα καθαρά ως completist ενός σκηνοθέτη ό,τι είχα δει απ' τον οποίο ως τότε μου άρεσε.

Επί 112 λεπτά παρακολουθούσα καθηλωμένος μια σοκαριστική ταινία να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μου, κόβοντάς μου την ανάσα.

Χωρίς το μαύρο χιούμορ του Κιούμπρικ, η ταινία μας παρουσιάζει ένα απόλυτα ρεαλιστικό σενάριο του τι θα συνέβαινε αν, κατά λάθος, δινόταν η αφορμή για έναν πυρηνικό πόλεμο. Ο Λουμέτ, σε αντίθεση με το πρόσφατο "House of Dynamite" (2025) της Κάθριν Μπίγκελοου που πραγματεύεται το ίδιο θέμα σε έναν ευρύτερο καμβά, εγκλωβίζει θεατή και πρωταγωνιστές σε έναν χώρο, και ξετυλίγει τη δράση μέσα από μια σειρά συνδιαλέξεων και τηλεφωνημάτων του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών (φοβερός ο Χένρι Φόντα) καθώς προσπαθεί να ανατρέψει την κατάσταση.

Ο πανικός που επικρατεί έξω από αυτό το γραφείο αφήνεται στη φαντασία του θεατή και αποκτά ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις, καθιστώντας την παρακολούθηση του "Fail Safe" μια ιδιαίτερα αγχωτική, αγωνιώδη διαδικασία.

Χωρίς να ισχυρίζομαι ότι το φιλμ του Λουμέτ είναι καλύτερο από το αριστούργημα του Κιούμπρικ, υποστηρίζω πως είναι δύο ταινίες με διαφορετική προσέγγιση στο ίδιο θέμα, αλλά εξίσου δυνατό αποτέλεσμα.

Δείτε τις μαζί, back-to-back, και θα βιώσετε την παράνοια και την υστερία της ψυχροπολεμικής εποχής στο πετσί σας.

Και τώρα ο λόγος στον Chris: "MARNIE του Άλφρεντ Χίτσκοκ Η Μάρνι είναι κλεπτομανής.

Α, ναι.

Ένα υποτιμημένο έπος του Αλ που, αφού στεναχωρώ τον φίλο μου τον Βιτσικα, που δεν με τρελαίνει ο αγαπημένος του, είπα να βάλω μια ταινία του που μου αρέσει. Η Μάρνι λοιπόν είναι κλεπτομανής.

Ένας πλούσιος άνδρας, ο Μαρκ, που υποδύεται ο τιτάνας Σον Κόνερι σε μια under the radar ερμηνεία του, το παρατηρεί αυτό.

Έλκεται από την παράξενη αυτή γυναίκα και την παντρεύεται.

Δεν θα σας κάνω spoil αν και θεωρώ οι περισσότεροι το έχετε δει καθώς είστε άνω του μέσου όρου θεατές.

Αλλα η ανατροπή είναι πολύ έξυπνη και δίνει μια άλλη διάσταση σε μια ιστορία ανάμεσα σε αρρωστημένη έλξη και συμβίωση."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους