Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εσύ και οι Γονείς σου Δεν υπάρχει ανιδιοτελής αγάπη, εκτός από κάποια κείμενα ή σημεία του προφορικού λόγου που προσπαθούν να την αγγίξουν, να την ερμηνεύσουν.

Δεν υπάρχει καθαρή αγάπη από τη στιγμή που οι ρόλοι και οι ευθύνες των κοινωνικών θεσμών την έχουν καθαιρέσει τιμωρητικά, επικριτικά, την δικάζουν διαρκώς, την αιχμαλωτίζουν με όρους, την αναζητούν στις κακοποιημένες διδασκαλίες των θρησκειών.

Οι εξουσίες κάνουν οτιδήποτε περνά από το χέρι τους προκειμένου να είμαστε διαρκώς σε σύγκρουση και διχόνοια μεταξύ μας.

Η μητέρα σου δεν αγαπήθηκε από τους γονείς της.

Ο πατέρας σου δεν αγαπήθηκε από τους γονείς του.

Εσύ και τα αδέρφια σου δεν λάβατε αγάπη δίχως ανταλλάγματα, εκβιασμούς, δίχως χειριστικότητα.

Κανείς δεν βιώνει την κατάσταση ύπαρξης που αποκαλούμε «αγάπη» χωρίς να περιμένει κάτι να του επιστραφεί.

Νομίζεις πως αγαπάς το παιδί σου καθαρά, αλλά αυτό ισχύει σε ένα μικρό ποσοστό καθότι ο τρόπος που του δείχνεις την αγάπη σου, στην ουσία δεν διαφέρει από τον τρόπο που υποτίθεται σε αγάπησαν οι δικοί σου γονείς.

Με έλεγχο, συναισθηματική εποπτεία, υλισμό, με συμφέροντα, με κίνητρο.

Για να εισέλθει κάποιος στο φωτεινό πεδίο της Αγάπης χρειάζεται να αντιληφθεί αρχικά πως δεν έχει αγάπη σταθερή μέσα του, αλλά σε καθημερινή συχνότητα κυριεύεται από τον πόνο, την θλίψη, την οργή, τον φθόνο, το μίσος και σπάνια από την συμπόνοια, την ενσυναίσθηση, την ανθρωπιά.

Πολλές μητέρες ισχυρίζονται πως αγαπούν τα παιδιά αλλά δεν αισθάνονται το ίδιο για τα παιδιά των μαύρων.

Αντιθέτως αναβλύζει από μέσα τους μια ρατσιστική απέχθεια.

Πολλοί πατέρες δεν μπορούν να αγαπήσουν τους γιούς τους, τούς είναι αδύνατο.

Αισθάνονται απειλή, τους χρησιμοποιούν εγωιστικά για την εκπλήρωση της προσωπικής τους αποτυχίας.

Η μητέρα σου δεν θα σε αγαπήσει ποτέ αληθινά αν πρώτα δεν φροντίσει να δώσει αγάπη στο εσωτερικό πληγωμένο της παιδί.

Θα είναι διεκπεραιωτικά φροντιστική στα μητρικά της καθήκοντα, ή αδιάφορη και ψυχρή, ή κακοποιητική νάρκισσος και υστερική, λόγω του ό,τι της προβάλλεις το βαθύτερο τραύμα της, την πανικοβάλλεις, την ενοχοποιείς, όχι ηθελημένα, αρκεί που είσαι το παιδί της και χρειάζεται μέσα από εσένα να φροντίσει το δικό της πληγωμένο παιδί, που κρύβεται πίσω από την οικονομική της άνεση και αλαζονεία, από την επαγγελματική της καριέρα και επιτυχία, πίσω από την θυματοποίησή της απέναντι στον πατέρα σου, από την αυτολύπηση και την αίσθηση της ματαίωσης.

Αν εσύ, αγαπήσεις αληθινά τον εαυτό σου, αναλάβεις την ευθύνη του δικού σου τραύματος και αφού αποδεχτείς τα άγρια συναισθήματα που τρέφεις αρχικά για σένα αλλά και προς τους γονείς σου, υπάρχει πιθανότητα να μαλακώσεις το άγριο και τρομαγμένο εσωτερικό τους παιδί.

Να κατανοήσεις τον πόνο του θηρίου στον κάθε άνθρωπο. Μιχάλης Δέλτα Απόσπασμα από το καινούργιο βιβλίο "Εσύ και οι Γονείς σου" το οποίο θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Οδός Πανός Mikael Delta

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους