Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΟΤΑΝ ΒΑΖΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΝΤΟΡΒΑ... ~ Το πολιτικό θέατρο δεν μπορεί να σχηματίζεται υπό την σκέπη και την ασφάλεια ενός κλασικού κείμενου.

Μπορεί από τα κλασικά κείμενα να βγουν εξαιρετικές παραστάσεις – αλλά δεν είναι πολιτικό θέατρο, τουλάχιστον όπως το ορίζω εγώ.

Το πολιτικό θέατρο οφείλει να είναι επείγον και επώδυνο.

Και να έχει τίμημα.

Θέλω να προσεχτεί πολύ αυτή η παράμετρος – και για αυτό θα την επαναλάβω: Το πολιτικό θέατρο οφείλει να έχει τίμημα.

Το έργο «Τρόμος και αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ» ήτανε ένα αξεπέραστο δείγμα πολιτικού θεάτρου το 1936 – επειδή ήταν επείγον και επώδυνο: μίλησε για το φριχτό έγκλημα που βρισκόταν εν εξελίξει στην ναζιστική Γερμανία.

Κάποτε οι ιστορικοί του μέλλοντος αλλά και οι συνειδητοποιημένοι πολίτες του παρόντος θα πρέπει να σκεφτούν τι παίζεται σήμερα στα θέατρα της Ελλάδας την ώρα που το ελληνικό κράτος δολοφονεί με τα Pushback – ή και γενικότερα, τι παίζεται σήμερα στα θέατρα μιας Δύσης την ώρα που οι κυρίαρχες χώρες της Δύσης σχεδιάζουν και υποστηρίζουν γενοκτονίες, όπως αυτή της Γάζας, και προκαλούν το διαρκές ολοκαύτωμα των πεινασμένων του Τρίτου Κόσμου.

Η γνώμη μου είναι πως εάν το θέατρο δεν μιλήσει για αυτά τα παροντικά εγκλήματα, γίνεται ένα ωραιότατο πλυντήριο: Το πλυντήριο μιας κοινωνίας που ναζιστικοποιείται με βήμα ταχύ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους