Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη υποκρισία από το να παριστάνεις το θύμα, ενώ είσαι ο σκηνοθέτης της πλεκτάνης.

Ήρθες γεμάτη «εμπιστοσύνη» να μου μοιραστείς προσωπικές συνομιλίες.

Ο στόχος σου ήταν ολοφάνερος ήθελες να με παγιδέψεις, να με σπρώξεις στο να σχολιάσω αρνητικά τον άνθρωπό σου ή τα άτομα του περιβάλλοντός του.

Όμως, δεν σου έκανα τη χάρη.

Δεν έπεσα στην παγίδα σου.

Και τι έκανες μόλις είδες ότι το σχέδιό σου απέτυχε; Έστησες αμέσως την επόμενη παγίδα.

Ήρθες να μου μεταφέρεις, γεμάτη δήθεν συμπόνια, ότι εκείνος δεν με θέλει πια για φίλο του μετά από τόσα χρόνια φιλίας! Και τώρα το παίζεις αθώα περιστερά.

Λες πως σε έμπλεξαν, πως βρέθηκες στη μέση, πως θα το «σκεφτείς» κιόλας.

Ποιον πας να κοροϊδέψεις; Εσύ το ξεκίνησες όλο αυτό το παιχνίδι από την πρώτη στιγμή και τώρα κάνεις πως δεν ξέρεις τίποτα. Κρίμα.

Κρίμα κι άδικο.

Μα έτσι όπως πας, μόνη σου ήσουν μια ζωή και μόνη σου θα παραμείνεις.

Φτάνεις στο σημείο να διαδίδεις μέχρι και ότι σε χτυπάει.

Όταν όμως κάποιος σου λέει το αυτονόητο —ότι αν ο άνθρωπός σου σε χτυπάει ή σε χειραγωγεί, απλά μαζεύεις τα πράγματά σου και φεύγεις από τη ζωή του— εσύ συνεχίζεις να μένεις εκεί.

Τότε τι ακριβώς κάνεις μαζί του, όταν η ίδια βγαίνεις και παράλληλα τα διαλαλείς όλα αυτά; Η απάντηση είναι μία... Έχετε βρει ο ένας τον άλλον. Γιατί το μόνο πράγμα που έχετε πραγματικά κοινό, είναι η διπροσωπία. Μουσική Περιπολία

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους