Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη σε έναν από τους πιο ξεχωριστούς δασκάλους που πέρασαν ποτέ από το ποδόσφαιρο. Ο Μαρσέλο Μπιέλσα, ο "El Loco", δεν καθόρισε μόνο προπονητικές ιδέες και τακτικές...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άφησε πίσω του μια ολόκληρη στάση ζωής.

Η επιρροή του δεν μετριέται με τρόπαια, μετάλλια ή αριθμούς.

Μετριέται στους ποδοσφαιριστές που βελτίωσε, στους προπονητές που επηρέασε, στις ομάδες που έμαθαν να παίζουν με θάρρος και στους ανθρώπους που είδαν μέσα από τα λόγια του μια διαφορετική αντίληψη για την επιτυχία, την ήττα και την αξιοπρέπεια.

Με αφορμή τα 71α γενέθλιά του, αξίζει να σταθούμε σε πέντε από τις πιο ουσιαστικές ιδέες που συνδέονται με τη φιλοσοφία του. 1) Ο αγώνας της μοναξιάς "Δουλεύω κάθε μέρα ασταμάτητα, σαν να πρόκειται να ζήσω για πάντα.

Δουλεύω, παρότι ξέρω ότι ίσως αύριο να είμαι άνεργος και χωρίς ομάδα.

Αυτή είναι η φύση της δουλειάς μας." "Δεν μπορώ να κάνω περισσότερα από όσα αντέχω, όμως μου είναι πολύ δύσκολο να σταματήσω να δουλεύω και να αγωνίζομαι.

Αυτό έκανα σε όλη μου τη ζωή, συχνά μόνος." Ο Μπιέλσα δεν ωραιοποίησε ποτέ τη μοναξιά του προπονητή.

Γνώριζε ότι η αποτυχία απομακρύνει τους ανθρώπους.

Όταν μια ομάδα χάνει, η κριτική μεγαλώνει, η εμπιστοσύνη κλονίζεται και εκείνος που έχει την ευθύνη μένει συχνά εκτεθειμένος. "Ήμουν συχνά μόνος, ιδίως στις αποτυχίες.

Η ήττα, στο ποδόσφαιρο αλλά και στη ζωή, γεννά αρνητικά συναισθήματα.

Είναι φυσικό οι άνθρωποι να απομακρύνονται από εκείνον που αποτυγχάνει.

Και επειδή η ήττα είναι μέρος του ποδοσφαίρου, ξέρω ότι κάθε νέα διαδρομή μπορεί να καταλήξει σε απογοήτευση." Για τον Μπιέλσα, όμως, η μοναξιά δεν ήταν λόγος παραίτησης.

Ήταν κομμάτι της διαδρομής. "Στις δύσκολες στιγμές θα συνεχίσω να αγωνίζομαι, ακόμη κι αν είμαι μόνος.

Δεν με τρομάζει αυτό.

Μου φαίνεται φυσικό." 2) Το συναίσθημα που δεν αγοράζεται Ο Μπιέλσα είχε τη δυνατότητα να επιλέξει θέσεις με μεγαλύτερες απολαβές, περισσότερη προβολή και πιθανώς περισσότερες πιθανότητες για τίτλους.

Ποτέ, όμως, δεν έβλεπε αυτά ως το μοναδικό κριτήριο. "Θα μπορούσα να κερδίζω περισσότερα χρήματα αλλού.

Θα μπορούσα να προπονώ συλλόγους με μεγαλύτερες δυνατότητες και περισσότερες ευκαιρίες για τίτλους.

Όμως, σε αυτή τη φάση της ζωής μου, αυτά δεν είναι τα σημαντικότερα." Για εκείνον, η πραγματική αξία μιας ομάδας γεννιέται όταν υπάρχει δεσμός με τον κόσμο της. "Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η ανταμοιβή έρχεται με τη μορφή χρημάτων ή τίτλων.

Και ναι, αυτό είναι αλήθεια.

Υπάρχει όμως και ένα τρίτο στοιχείο, που δεν αποτιμάται με χρήματα: η ικανότητα να δημιουργείς συναίσθημα ανάμεσα στην ομάδα και τους φιλάθλους της." "Αν έρθουν τα χρήματα και οι τίτλοι, αλλά δεν υπάρχει αυτός ο συναισθηματικός δεσμός, τότε η δουλειά μας χάνει την ψυχή της.

Το ιδανικό είναι να υπάρχουν και τα τρία.

Αν όμως έπρεπε να διαλέξω μόνο ένα, θα διάλεγα το συναίσθημα.

Δεν αντικαθίσταται." 3) Να αντέχεις την αδικία Μία από τις πιο δυνατές εικόνες της φιλοσοφίας του Μπιέλσα είναι η στάση απέναντι σε μια άδικη ήττα.

Δεν λέει στους παίκτες του να ξεχάσουν την πίκρα.

Τους ζητά να τη δεχθούν, χωρίς να χάσουν την πίστη τους σε όσα έκαναν σωστά. "Είναι πολύ δύσκολο να αποδεχθείς την αδικία.

Ακούστε όμως προσεκτικά: αν συνεχίσετε να παίζετε όπως παίξατε σήμερα, στο τέλος θα πάρετε αυτό που αξίζετε." "Ξέρω ότι νιώθετε πίκρα και οργή.

Ξέρω ότι τίποτα δεν μπορεί τώρα να απαλύνει τον πόνο της ήττας.

Δώσατε το σώμα και την ψυχή σας στον αγώνα, όμως δεν πήρατε το αποτέλεσμα που αξίζατε.

Κάντε υπομονή.

Κρατηθείτε απέναντι στην αδικία.

Η δικαιοσύνη, αργά ή γρήγορα, θα έρθει." Η ουσία δεν βρίσκεται στο να απαιτείς δικαίωση με λόγια, αλλά στο να την κερδίζεις ξανά και ξανά μέσα στο γήπεδο. "Μην απαιτείτε τίποτα.

Πιείτε το δηλητήριο.

Πρέπει να είστε δυνατοί.

Αν επαναλάβουμε αυτή την εμφάνιση, θα νικήσουμε με αξία και δικαιοσύνη.

Σας συγχαίρω όλους για την προσπάθειά σας." 4) Η αλήθεια της αποτυχίας Ο Μπιέλσα έχει μιλήσει πολλές φορές για τη σχέση επιτυχίας και ευτυχίας.

Για εκείνον, το να κερδίζεις δεν σημαίνει αυτομάτως ότι είσαι ευτυχισμένος, ούτε ότι εξελίσσεσαι. "Έχω αφιερώσει πολύ χρόνο σκεπτόμενος τι σημαίνουν οι λέξεις "επιτυχία" και "αποτυχία", όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά στη ζωή γενικότερα.

Το πρώτο συμπέρασμα στο οποίο κατέληξα είναι ότι η ευτυχία δεν συνδέεται υποχρεωτικά με την επιτυχία.

Όποιος πιστεύει ότι η επιτυχία είναι συνώνυμο της ευτυχίας, κάνει λάθος." Στη δική του πορεία, η αποτυχία λειτούργησε συχνά ως μάθημα.

Η επιτυχία, αντίθετα, έκρυβε τον κίνδυνο της αυτάρεσκης βεβαιότητας. "Οι στιγμές στις οποίες ένιωσα ότι εξελίχθηκα ως άνθρωπος και ως προπονητής ήταν οι στιγμές της αποτυχίας.

Αντίθετα, όταν πέτυχα, αρκετές φορές ένιωσα ότι έκανα βήματα προς τα πίσω." Η επιτυχία, κατά τον Μπιέλσα, μπορεί να λειτουργήσει σαν αντικατοπτρισμός.

Σε πείθει ότι δεν χρειάζεται να αλλάξεις, να αμφισβητήσεις τον εαυτό σου ή να δουλέψεις περισσότερο. "Η επιτυχία έχει κρυφές αρνητικές πλευρές.

Σε ξεγελά, σου δημιουργεί μια ψεύτικη αίσθηση ασφάλειας και σε κάνει να ερωτεύεσαι υπερβολικά τον εαυτό σου.

Τότε έρχονται η αλαζονεία, η έπαρση και η στασιμότητα." Η αποτυχία, όσο επώδυνη κι αν είναι, σε φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια.

Σε αναγκάζει να δεις τα λάθη σου, να αναθεωρήσεις και να προσπαθήσεις ξανά. 5) Το ποδόσφαιρο ως πολιτισμός Ο Μπιέλσα έχει εκφράσει επανειλημμένα την ανησυχία του για την πορεία του σύγχρονου ποδοσφαίρου.

Δεν τον ανησυχεί η αύξηση του κοινού από μόνη της.

Τον ανησυχεί η πιθανότητα το παιχνίδι να χάσει την ομορφιά, τη δημιουργικότητα και την ανθρώπινη πλευρά του στο όνομα της εμπορικής επέκτασης. "Πιστεύω ότι το ποδόσφαιρο οπισθοχωρεί.

Όσο αυξάνεται το κοινό του, υπάρχει ο κίνδυνος να γίνεται λιγότερο ελκυστικό, επειδή δεν εκτιμούμε αρκετά αυτά που το έκαναν το πιο δημοφιλές άθλημα στον κόσμο." "Αν επιδιώκεις να αυξήσεις την τηλεθέαση χωρίς να φροντίζεις για την ποιότητα και την ομορφιά όσων βλέπει ο κόσμος, αυτό εξυπηρετεί μόνο το κεφάλαιο και τη λογική των αριθμών.

Κάποια στιγμή, όμως, αυτή η τεχνητή ανάπτυξη θα φτάσει στα όριά της." Το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να περιορίζεται σε ένα σύντομο βίντεο με γκολ και στιγμιότυπα.

Δεν είναι μόνο οι φάσεις, οι αριθμοί και τα στατιστικά.

Είναι μνήμη, ταυτότητα, γειτονιά, συναίσθημα και πολιτισμική έκφραση. "Δεν μπορείς να συνοψίσεις το ποδόσφαιρο σε πέντε λεπτά στιγμιοτύπων.

Είναι πολύ πιο όμορφο και πολύ πιο βαθύ από αυτό.

Είναι πολιτισμική έκφραση και ένας τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι ορίζουν τον εαυτό τους." Στη σημερινή εποχή, πολλά όνειρα μοιάζουν έτοιμα προς κατανάλωση: περισσότερο χρήμα, περισσότερη προβολή, περισσότερη ατομική επιβεβαίωση.

Η τοξική ναρκισσιστική λογική και ο ακραίος ατομικισμός συχνά παρουσιάζονται ως φυσική φιλοδοξία.

Γι' αυτό έχει σημασία να διαλέγουμε προσεκτικά όχι μόνο τα όνειρά μας, αλλά και τα πρόσωπα που μας εμπνέουν.

Ο αείμνηστος Αλ. Σαμπέγια το είχε διατυπώσει με τρόπο που ίσως συνοψίζει καλύτερα από κάθε άλλον την κληρονομιά του Μπιέλσα: "Τι είναι επιτυχία; Για μένα, επιτυχία είναι να γίνω σαν τον Μπιέλσα.

Να είμαι ένας ειλικρινής άνθρωπος με ισχυρές αρχές.

Να δουλεύω κάθε μέρα για να βελτιώνω τους παίκτες, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.

Να είμαι έντιμος, να σέβομαι τους άλλους και να βοηθώ τους ποδοσφαιριστές να γίνονται καλύτεροι, τόσο μέσα στο γήπεδο όσο και ως άνθρωποι.

Αυτή είναι η επιτυχία για μένα: να αφήσεις μια παιδαγωγική παρακαταθήκη.

Αυτό επιθυμεί κάθε πραγματικός προπονητής." Χρόνια πολλά, Μαρσέλο Μπιέλσα - σε έναν προπονητή που υπενθυμίζει ότι η μεγαλύτερη νίκη δεν είναι πάντοτε ο τίτλος, αλλά το αποτύπωμα που αφήνεις στους ανθρώπους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους