Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μόνοι μας, χωρίς τον Θεό, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν». «Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν». «Πάντα δι᾽ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν». Τα πάντα μάς δίδονται από τον Θεό.

Μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

Δεν ανήκουμε στον εαυτό μας, ανήκουμε στον Θεό.

Είμαστε υπάρξεις, που σημαίνει, υπάρχουμε γιατί είμαστε κάτω από κάποιον, που είναι ο Θεός.

Όλα μάς δίδονται, όλα είναι δώρα του Θεού, όπως μας λέγει ο Ιάκωβος ο Αδελφόθεος: «πᾶσα δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι καταβαῖνον ἀπὸ τοῦ πατρὸς τῶν φώτων». Ο απόστολος Παύλος φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα είναι ξεκάθαρος, δεν είμαστε ικανοί για τίποτα, όλες οι ικανότητές μας προέρχονται από τον Θεό: «οὐχ ὅτι ἱκανοί ἐσμεν ἀφ᾿ ἑαυτῶν λογίσασθαί τι ὡς ἐξ ἑαυτῶν, ἀλλ᾿ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ». Πολλές φορές ο Θεός αφήνει να χάνουμε αυτά που έχουμε: την υγεία, τα πλούτη, τους δικούς μας ανθρώπους για να συνερχόμαστε, για να συνειδητοποιούμε τον λόγο της ύπαρξής μας, που δεν είναι άλλος από το να αγαπάμε τον Θεό και να είμαστε ενωμένοι μαζί Του.

Αγάπη στον Θεό δεν υπάρχει, αν δεν αγαπάμε πλήρως τους συνανθρώπους μας.

Δεν μπορούμε να σωζόμαστε μόνοι μας.

Σωζόμαστε μόνο με τη Χάρη του Θεού.

Αυτό είναι το πρόβλημα των Δυτικών Καθολικών και των Βουδιστών.

Πιστεύουν στην αυτοθέωση, στη σωτηρία μόνο με τις δικές τους δυνάμεις, χωρίς τη βοήθεια του Θεού.

Αυτό δεν γίνεται.

Μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. «ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν. ἐὰν μή τις μείνῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶ ἐξηράνθη, καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι, καὶ καίεται, ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοὶ καὶ τὰ ρήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ, ὃ ἐὰν θέλητε αἰτήσασθε, καὶ γενήσεται ὑμῖν». Ο Κύριος μας το λέγει ξεκάθαρα: Εκείνος είναι η άμπελος κι εμείς είμαστε τα κλήματα.

Αν ξεκοβόμαστε από Εκείνον, όχι μόνο δεν παράγουμε καρπό, αλλά ξεραινόμαστε όπως τα κλήματα.

Όταν μένουμε ενωμένοι μαζί Του και ακολουθούμε τα λόγια Του, τότε ό,τι ζητάμε το αποκτούμε. «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς, ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν· ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν». Ο Κύριος μας ξεκαθαρίζει ότι για να είμαστε ενωμένοι μαζί Του, χρειάζεται να ακολουθούμε το παράδειγμά Του.

Τότε μας απαλλάσσει από κάθε φορτίο και οι ψυχές μας βρίσκουν ανάπαυση, γαλήνη, και μας βοηθά να σηκώσουμε τον ζυγό μας, δηλαδή να ξεπερνάμε κάθε πρόβλημα.

Τι σημαίνει «πράος και ταπεινός τη καρδία»; Ο Κύριος μάς εξήγησε στους Μακαρισμούς τι σημαίνει να είσαι πράος και τι πετυχαίνεις: «Μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν». Να κληρονομήσω τη γη σημαίνει να κυριαρχήσω τη γη. Πράος είναι αυτός που είναι κοντά στη φύση του Θεού, δεν ταράζεται ποτέ, αγαπά τους εχθρούς του, προσεύχεται για αυτούς που τον καταδιώκουν.

Ο πράος άνθρωπος διακατέχεται από χωρίς όρους αγάπη, εκπέμπει αγάπη στον οργανισμό του και για αυτό είναι πάντα υγιής, αλλά και στους συνανθρώπους του και για αυτό όλοι θέλουν να είναι μαζί του.

Ταπείνωση σημαίνει κένωση του εαυτού μας, σημαίνει να εξαρτόμαστε αποκλειστικά από τον Θεό, να πιστεύουμε απόλυτα στην πρόνοια και τη βοήθειά Του.

Ταπείνωση σημαίνει να υπηρετούμε τον πλησίον μας, να ακολουθούμε με αγάπη και υπομονή τον ανηφορικό δρόμο του σταυρού του Κυρίου μας, που είναι όλες οι δυσκολίες και τα βάσανα της ζωής.

Ταπείνωση σημαίνει να μειώνουμε την επικέντρωσή μας στα γήινα αγαθά και τις απολαύσεις και να ζητάμε συνεχώς το έλεος του Κυρίου μας, να μη παραπονιόμαστε και να μην γκρινιάζουμε για τις θλίψεις μας, αλλά να δεχόμαστε με υπομονή και καρτερικότητα τους πειρασμούς της ζωής μας και να δοξάζουμε τον Θεό.

Μετά την πτώση των πρωτοπλάστων, ο άνθρωπος είναι αναγκασμένος να ζει στον χωροχρόνο, στην κτιστή πραγματικότητα.

Ό,τι και να κάνει ο άνθρωπος δεν μπορεί να ξεφύγει από τη κτιστή, τη φθαρτή του φύση που βιώνει, χωρίς τη βοήθεια του Θεού που είναι εκτός χωροχρόνου, εκτός φθαρτού.

Όλες οι τεχνικές, οι μέθοδοι «αυτοσωτηρίας», αυτοθέωσης, αποτυγχάνουν διότι δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να ξεφύγουν από το φθαρτό, το κτιστό.

Όλες οι προσπάθειες αυτοθέωσης, όπως και η παρακοή των πρωτοπλάστων, προέρχονται από τον διάβολο.

Ο οποίος σκοπό έχει να εμποδίζει τον άνθρωπο να ενώνεται με τον Δημιουργό του και να τον καταστρέφει.

Με την ενανθρώπιση και Ανάσταση του Κυρίου, η ανθρώπινη φύση, ενώνεται οριστικά και αμετάκλητα με τη θεϊκή φύση στο πρόσωπο του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού και βρίσκεται στο ανώτατο σημείο που μπορεί να βρεθεί μία ύπαρξη, στα δεξιά του θρόνου του Θεού Πατέρα.

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να σωθεί χωρίς την αγάπη του Κυρίου, την απέραντη και χωρίς όρους αγάπη του Πατέρα. Ο Κύριος έρχεται και δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να σώζεται από το βασίλειο του θανάτου και να ενδύεται πάλι την στολή της αφθαρσίας. «Ο άνθρωπος δεν έχει μέσα του την Αιώνιον Ζωή, δηλαδή στα όρια του κτιστού του είναι, βρίσκεται ξεκομμένος από τον Θεό.

Γίνεται αθάνατος με τη μετοχή του στη θεία ζωή, με τη δωρεά της Χάρης του Θεού.

Αυτή την αθανασία ο άνθρωπος μπορεί να τη βιώσει εδώ με μεγαλύτερη και μικρότερη ένταση, είμαστε αιώνιοι στο μέτρο της παραμονής κοντά στον Θεό.

Με το «μέτρο» εννοούμε όχι την ποσότητα, αλλά τη δωρεά του Θεού». (άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ) «Χωρίζεται ο άνθρωπος από τον Χριστό; Τότε χωρίζεται από τη μοναδική λογική έννοια του «όντος» του, της ζωής του, της ύπαρξής του.

Χωριζόμενος ο άνθρωπος από τον Χριστό, χωρίζεται και από τη μόνη λογική έννοια της ψυχής του, του «νου» του, της συνειδήσεώς του, του θελήματός του, του σώματός του. »Τι είναι ο ανθρώπινος νους χωρίς τον Χριστό; Είναι ένας μαρτυρικός, βασανιστικός θρήνος.

Τι είναι η ψυχή του ανθρώπου χωρίς τον Χριστό; Είναι ένα ομιλούμενο σκιάχτρο.

Τι είναι η συνείδησή του, ή η βούλησή του; Είναι ένας απελπισμένος τυφλός.

Τι είναι το σώμα του χωρίς τον Χριστό; Είναι ένα αηδιαστικό, σιχαμερό σκουλήκι.

Τι είναι το θέλημά του; Είναι ένας αβοήθητος εγκληματίας.

Τι είναι γενικά ο άνθρωπος χωρίς τον Χριστό; Είναι ένα φοβερό εξωτερικό θέαμα.

Έτσι και κάθε άλλο δημιούργημα, από τον άγγελο μέχρι και το πιο ασήμαντο ον, χάνει κάθε λογική έννοια της ύπαρξής του, αν δεν διατηρήσει στο «είναι» του, τον Κύριο Ιησού Χριστό». (άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς) «Ούτω λέγει Κύριος· Επικατάρατος ο άνθρωπος, όστις ελπίζει επί άνθρωπον και κάμνει σάρκα βραχίονα αυτού και του οποίου η καρδιά απομακρύνεται από του Κυρίου». Ο Προφήτης Ιερεμίας, ομιλώντας τον λόγο του Κυρίου, μας λέγει ότι επικατάρατος (δηλαδή δεν έχει την ευλογία, τη Χάρη του Θεού) είναι αυτός που στηρίζεται στον συνάνθρωπό του ή στον εαυτό του, και απομακρύνεται από τον Κύριο.

Μόνο όταν στηριζόμαστε στον Θεό είμαστε ευλογημένοι.

Το μόνο που οφείλουμε να ζητάμε, λέει ο Κύριος, είναι η Βασιλεία Του και τότε όλα μάς δίδονται.

Οτιδήποτε κάνουμε το οφείλουμε στον Θεό. Ο Θεός μάς δίνει τα χαρίσματα κοιτάζοντας την καλή μας προαίρεση, πόσο πραγματικά αγαπάμε τον πλησίον μας, πόσο είμαστε αποφασισμένοι να θυσιάσουμε κάτι από τον εαυτόν μας για τον πλησίον μας. Ο Θεός μάς δίνει ανάλογα με το πόσο Τον αγαπάμε, με το πόσο αγαπάμε χωρίς όρους τον πλησίον μας, όχι με το πόσο καλοί ή ηθικοί είμαστε. Ο Θεός μάς δίνει όταν εμείς αφηνόμαστε στα χέρια Του, όταν εμείς Τον εμπιστευόμαστε απόλυτα και δεν εμπιστευόμαστε καθόλου τον φθαρτό εαυτόν μας.

Όλα τα καλά προέρχονται από το Πνεύμα του Θεού.

Μόνο τα κακά προέρχονται από τη διεφθαρμένη μας φύση, χάνουμε απεριόριστα όταν με το φτωχό μας νου δεν παραδεχόμαστε την άπειρη Σοφία του Τριαδικού Θεού και επικεντρωνόμαστε στα υλικά πράγματα, μας λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης: «Οι φωτεινές σκέψεις προέρχονται είτε από τον φύλακα άγγελό μας, είτε από το Πνεύμα του Θεού.

Κάθε σκοτεινή κι ακάθαρτη σκέψη προέρχεται από τη διεφθαρμένη μας φύση κι από τον διάβολο που είναι πάντα έτοιμος να μας παγιδέψει. Ο Θεός είναι η δημιουργική, ζωντανή και ζωοποιός Σοφία, γι’ αυτό αμαρτάνουν πολύ εκείνοι που με τους λογισμούς τους αποστρέφονται τη Σοφία του Τριαδικού Θεού κι ασχολούνται με υλικά, φθαρτά πράγματα.

Με αυτόν τον τρόπο μετουσιώνουν το πνεύμα σε ύλη». Συνεχίζει ο άγιος γέροντας ότι μόνοι μας είμαστε ένα τίποτα κι όλα τα οφείλουμε στον Θεό: «Δημιουργήθηκα από το μηδέν, μπροστά στον Θεό είμαι μηδέν, δεν έχω τίποτα δικό μου.

Με το έλεος του Θεού όμως είμαι μια ύπαρξη προικισμένη με λογική, με καρδιά, με ελεύθερη βούληση.

Όταν στρέφω την καρδιά μου προς τον Θεό, κάνοντας χρήση της ελευθερίας μου, μπορώ να αυξάνω συνέχεια μέσα μου την Αιώνια Βασιλεία Του, τα χαρίσματά Του.

Μπορώ να δέχομαι από την ανεξάντλητη κι αέναη πηγή κάθε ευλογία πνευματική, υλική, αλλά κυρίως πνευματική. »Η προσευχή με πείθει ότι είμαι εικόνα του Θεού, ότι με ταπεινή και ευχαριστιακή διάθεση της ψυχής μου προς τον Θεό και με την ελεύθερη βούλησή μου μπορώ να αυξήσω μέσα μου απεριόριστα τα πνευματικά χαρίσματα του Θεού.

Μπορώ έτσι να βελτιώνω άπειρα μέσα μου την εικόνα του Θεού, την ουράνια μακαριότητά μου, για την οποία είμαι προορισμένος. »Η προσευχή είναι ένδειξη της μεγάλης αξίας με την οποία με τίμησε ο Θεός, ταυτόχρονα όμως μου θυμίζει πόσο μηδαμινός είμαι, πως είμαι ένα τίποτα, πως δεν έχω τίποτα δικό μου, γι’ αυτό και ζητώ από τον Θεό.

Μου θυμίζει όμως και την αξία μου, αφού είμαι εικόνα Του και μπορώ να αγωνιστώ να γίνω σαν κι Εκείνον σε αυτή τη ζωή». (άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης) «Έχουμε διττή συνείδηση: είμαστε μηδαμινότητα δημιουργημένοι από το «μηδέν», αλλά και μεγαλείο μέσα στη Χάρη της σωτηρίας.

Συνοικούν μέσα μας η εξάρτηση και η ελευθερία, η φθορά και η αθανασία, η δουλεία και η κυριότητα.

Ο «Άνθρωπος Χριστός Ιησούς» νίκησε τον κόσμο και μας καλεί στην κοινωνία της Αιωνίου νίκης Του, μετά την ανάληψή Του κάθισε ήδη ως Άνθρωπος εκ δεξιών του Θεού». (άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ) Συμπέρασμα: Τα πάντα μας δίδονται από τον Θεό.

Μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

Δεν ανήκουμε στον εαυτό μας, ανήκουμε στον Θεό.

Είμαστε υπάρξεις, που σημαίνει υπάρχουμε γιατί είμαστε κάτω από κάποιον που είναι ο Θεός.

Όλα μάς δίδονται, όλα είναι δώρα του Θεού.

Δεν μπορούμε να σωζόμαστε μόνοι μας, μόνο με τη Χάρη του Θεού.

Χωρίς την Πηγή της ζωής, που είναι ο Κύριος, εμείς δεν έχουμε ζωή από μόνοι μας.

Μόνο από την Πηγή της ζωής λαμβάνουμε αυτό το δικαίωμα της ζωής.

Όλο το μυστικό είναι να συνειδητοποιούμε κάθε στιγμή ότι μόνοι μας, χωρίς τον Κύριο, είμαστε ένα τίποτα, είμαστε μηδέν. ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΒΛΙΟ. Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΘΕΩΣΗ Αγαπημένοι μου φίλες και φίλοι ύστερα από τέσσερα χρόνια σκληρής δουλειάς και έμνευσης έχω στα χέρια μου διαθέσιμο για σας το τέταρτο βιβλίο μου "Ο Δρόμος προς τη Θέωση". Διαβάζοντας το παρόν βιβλίο αισθανόμαστε την καρδιά μας να ξυπνά.

Να συνειδητοποιεί ό,τι η ζωή δεν τελειώνει εδώ, ό,τι υπάρχει η δυνατότητα να ζούμε αιώνια μέσα στην πληρότητα, στην αγάπη και το φως.

Ανοίγοντας τυχαία οποιαδήποτε σελίδα αυτού του βιβλίου αισθανόμαστε ασφάλεια, γαλήνη, αλλά και την καρδιά μας να φουντώνει από επιθυμία να έλθει πιο κοντά στον Υιό του Θεού που είναι ο μόνος δρόμος για να ενωνόμαστε με τον Πατέρα.

Διαβάζοντας το βιβλίο «Ο Δρόμος προς τη Θέωση» συνειδητοποιούμε ότι το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να πιστεύουμε ότι ο Κύριος είναι η Ανάσταση και η Ζωή, η Πηγή της Ζωής.

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο πιστεύουμε περισσότερο, ο νους μας βυθίζεται στην καρδιά μας και επικεντρώνεται στον Κτίστη κι όχι στα κτίσματα.

Τότε αντιλαμβανόμαστε ότι η ζωή μας γεμίζει χαρά και γαλήνη.

Η πραγματική χαρά και γαλήνη προέρχονται από την ικανοποίηση της ψυχής μας και η ψυχή μας ικανοποιείται μόνο όταν η καρδιά και ο νους είναι επικεντρωμένοι στον Δημιουργό μας.

Αυτό μας δίνει το παρών βιβλίο: ικανοποιεί την ψυχή μας, όποια σελίδα και να ανοίγουμε, όσες λέξεις και να διαβάζουμε μας περνά τη Χάρη του Κυρίου, μας φέρνει κοντά Του, μας γεμίζει χαρά και ελπίδα.

Το βιβλίο αυτό είναι στηριγμένο στην Αγία Γραφή, και στα λόγια των αγίων Πατέρων της Ορθόδοξης πίστης μας και οι κληρικοί που το έχουν διαβάσει λέγουν ότι περιέχει τα πάντα.

Γραμμένα με ένα τρόπο που όταν το ξεκινάς δεν θέλεις να το αφήσεις, γιατί σου δίνει τα πάντα, σε φέρνει κοντά στην Πηγή των Πάντων, τον Τριαδικό Θεό.

Το βιβλίο σας δίνει αυτά που λέγει ο αναγνώστης: «βιώνω μέσω των γραφόμενων του βιβλίου την έλξη και την επιθυμία να έλθω πιο κοντά στον Υιό του Θεού.

Νιώθω να μου δίνεται η δυνατότητα να πιστεύω καθημερινά όλο και περισσότερο στην κατανόηση και την ύπαρξη Του»! Όποιος θέλει στελνει τη διευθυνση και το κινητό του και το έχει σε μία ημέρα με εξοδα αποστολή δωρεαν Είμαι πάντα δίπλα σας για να απελευθερωθούμε από όλα τα προβλήματα μας, να πετάξουμε από υγεία και χαρά και να οδηγηθούμε στο φως. Με άπειρη, εν Χριστώ αγάπη Αλέξης Φωτόπουλος Συγγραφέας – Ερευνητής Τηλέφωνα: 6977349766, 6909193329.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους