Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΥΠΡΟΣ 1974: "H μάχη του αεροδρομίου της Λευκωσίας" Η 23η Ιουλίου 1974, ήταν η ημέρα που δόθηκε η μεγάλη μάχη των κομάντο της Α' Μοίρας Καταδρομών από την Κρήτη, με τους Τούρκους, στο Αεροδρόμιο Λευκωσίας.

Οι ηρωικοί καταδρομείς που πάλεψαν για να κρατήσουν το αεροδρόμιο, έλαβαν εντολή από το ΓΕΕΦ να φύγουν απο το αεροδρόμιο, όπως διηγήθηκε αργότερα ο Ταγματάρχης Μανουράς, αλλά αρνήθηκαν, λέγοντας χαρακτηριστικά «εμείς θα εγκαταλείψουμε το αεροδρόμιο μόνο αν το παραδώσουμε στους ΟΗΕδες». ΠΑΠΑΜΕΛΕΤΙΟΥ: «Ακολούθως είπα στον Μανουρά που είχε τον ασύρματο να καθίσει μέσα στο κτήριο, σε κοντινή απόσταση, ώστε να ακούω όλες τις συνομιλίες, λέγοντας του: “Μανουρά, όποιος και να με ζητήσει θα λες ότι δεν είμαι εδώ.

Εγώ θα είμαι εδώ και θα ακούω, θα δίνεις εσύ λύσεις.

Αν κάπου δυσκολεύεσαι θα λες -δεν είναι εδώ ο Διοικητής μου, θα τον ενημερώσω όταν τον συναντήσω.

Τίποτα άλλο”. Αυτό το έκανα για να μην δεσμευθώ σε κανέναν, γιατί απ’ ότι είχα δει, αλλά και από την ενημέρωση που μου έκαναν οι Λοχαγοί μου και ο Μανουράς, κάτι δεν μου πήγαινε καλά.

Είχα αρχίσει να αμφιβάλω για τις προθέσεις των Ηνωμένων Εθνών.

Κάπου διαισθάνθηκα ότι κάποιο παιχνίδι παιζόταν μπροστά στα μάτια μου, που δεν μου άρεσε.

Λίγο αργότερα, τηλεφωνεί κάποιος από το ΓΕΕΦ στον Μανουρά και του λέει: “να φύγει η Μοίρα για να παραλάβει το αεροδρόμιο ο ΟΗΕ”. Η απάντηση του Μανουρά ήταν: “Δεν είναι εδώ ο Διοικητής μου.

Όταν τον δω θα τον ενημερώσω”. Στη συνέχεια, επικοινωνούν με τον Μανουρά από την Ελληνική πρεσβεία στην Κύπρο, συγκεκριμένα ο πρέσβης Ευστάθιος Λαγάκος και του είπε να φύγουν οι καταδρομείς από το αεροδρόμιο, για να το παραλάβει ο ΟΗΕ και ότι η απόφαση "να φύγετε από το αεροδρόμιο" δεν είναι μόνον στρατιωτική είναι και πολιτική.

Η απάντηση του Μανουρά προς τον πρέσβη ίδια.

Λίγο αργότερα νέο τηλεφώνημα από το ΓΕΕΦ.

Οι εκεί αρμόδιοι και υπεύθυνοι για τα όσα συνέβησαν στην Κύπρο, προ αυτής της αρνητικής μου στάσης, επιστράτευσαν τον καταδρομέα Συνταγματάρχη Κομπόκη, ο οποίος τηλεφωνεί στον Μανουρά.

Με το εμπρός αναγνώρισε τη φωνή του παλιού του Διοικητή στη 1η Μοίρα Αλεξιπτωτιστών, ο οποίος του είπε, σε τόνο αυστηρό: “Μανουρά, Κομπόκης εδώ.

Να πάρετε τη Μοίρα και να φύγετε από το αεροδρόμιο”. Το τηλεφώνημα αυτό άλλαξε τα δεδομένα, διότι εκτός του ότι ο Κομπόκης ήταν Διοικητής των δυνάμεων καταδρομών Κύπρου, εμείς οι καταδρομείς είχαμε μεταξύ μας μια ιδιαίτερη σχέση.

Η απάντηση του Μανουρά ηταν: «Κύριε Συνταγματάρχα ξέρετε τι γίνεται εδώ…». Ο Κομπόκης δεν τον άφησε να ολοκληρώσει, και με τόνο πάλι αυστηρό του είπε: «Μανουρά, κατάλαβες τι σου είπα.

Να πάρετε τη Μοίρα, να φύγετε από εκεί”. Ο Μανουράς του είπε: Ένα λεπτό να το αναφέρω στο διοικητή μου.

Πάω να τον βρω, είναι εδώ δίπλα.

Έρχεται και μου λέει: Τι θα κάνουμε τώρα με τον Κομπόκη.

Βρέθηκα σε δύσκολη θέση.

Δεν μπορούσα να πω όχι στον Κομπόκη τον οποίο σεβόμουνα και είπα στον Μανουρά να του πει να μας στείλουν αυτοκίνητα.

Λεωφορεία είχα εκεί.

Προσπάθησα με το τρόπο αυτό να κερδίσω χρόνο.

Δεν ήθελα να αγνοήσω τον Κομπόκη, όπως έκανα με τους άλλους του ΓΕΕΦ και τον πρέσβη Λαγάκο, αλλά δεν μπορούσα την κοροϊδία που έβλεπα πως παιζόταν μπροστά στα μάτια μου.

Πώς ήταν δυνατόν να πάρω τη Μοίρα και να φύγω από το αεροδρόμιο, τη στιγμή που οι Τούρκοι ήταν στην περίφραξη του; Εκτίμησα ότι έως ότου το Τάγμα του ΟΗΕ ερχόταν στο αεροδρόμιο, όταν θα είχαμε φύγει εμείς, οι Τούρκοι θα είχαν ήδη μπει μέσα και θα είχαν υψώσει την τούρκικη σημαία.

Έτσι ήρθαν οι ΟΗΕδες, πήραν τις θέσεις μας και φύγαμε». Μάλιστα, ο Παπαμελετίου κατά την αποχώρηση είπε στους κυανόκρανους: «Tώρα αν είστε άτιμοι παραδώστε το στους Τούρκους, αλλά όχι να μας κοροϊδεύετε». Ο ηρωισμός των κομάντο, ήταν αυτός που κράτησε το Αεροδρόμιο της Λευκωσίας, με αποτέλεσμα να καταλήξει τελικά στις δυνάμεις του ΟΗΕ, οι οποίες το ελέγχουν μέχρι και σήμερα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους