Όπως είχαμε προαναγγείλει και σε προηγούμενη ανάρτηση μας, βρεθήκαμε χθες στην προβολή της "Οδύσσειας" του Κρίστοφερ Νόλαν. Τι να πρωτογράψουμε;;;; Είναι ένα καύχημα, ένας θρίαμβος της 7ης τέχνης και...
Όπως είχαμε προαναγγείλει και σε προηγούμενη ανάρτηση μας, βρεθήκαμε χθες στην προβολή της "Οδύσσειας" του Κρίστοφερ Νόλαν.
Τι να πρωτογράψουμε;;;; Είναι ένα καύχημα, ένας θρίαμβος της 7ης τέχνης και μια μεγαλειώδης επιστροφή στις ρίζες του ανθρώπινου πολιτισμού.
Μέσα από το ομηρικό ταξίδι του Οδυσσέα, η ταινία αναδεικνύει διαχρονικές ελληνικές αξίες που ξεπέρασαν τους αιώνες: τον νόστο, την ακατάλυτη αγάπη για την πατρίδα και την οικογένεια, την αναζήτηση της Δικαιοσύνης, την πίστη στη Θεία Δίκη, την τιμή, την αξιοσύνη, την πίστη στους ανθρώπους και τη δύναμη του αγώνα απέναντι στις αντιξοότητες της μοίρας.
Σκηνοθετικά, πρόκειται για ένα πραγματικό έπος. Ο Νόλαν δημιουργεί έναν κόσμο μυθικό και ταυτόχρονα ανθρώπινο, όπου το μεγαλείο της αρχαίας Ελλάδας συναντά την τεχνολογική δύναμη του σύγχρονου κινηματογράφου.
Η μουσική λειτουργεί σαν μια αόρατη δύναμη που σε συνοδεύει σε κάθε στιγμή, μια μελωδία που μένει μέσα σου και σε στοιχειώνει.
Οι ερμηνείες είναι συνολικά εξαιρετικές, με κορυφαία στιγμή την παρουσία της Κίρκης, μια μορφή μυστηριακή, επιβλητική και ανατριχιαστική, που αποδίδεται με μοναδική ένταση.
Ξεχωρίζουν επίσης η συγκλονιστική σκηνή με τον Πολύφημο, η σκοτεινή και καθηλωτική κάθοδος στον Άδη ανάμεσα στους νεκρούς, αλλά και η μαγευτική και απειλητική εμπειρία του τραγουδιού των Σειρήνων.
Τι λόγια ειπώθηκαν σε εκείνη τη σκηνή... Υπάρχει και η σκηνή με τον Άργο, μια προαιώνια ιστορία αφοσίωσης, πίστης και αγάπης, η οποία έχει αποδωθεί με καθηλωτικό τρόπο.
Η «Οδύσσεια» αναμετράται με τα μεγάλα ερωτήματα του ανθρώπου: ποιος είναι ο τόπος του, τι σημαίνει να επιστρέφεις, τι σημαίνει να παραμένεις πιστός στις αξίες σου όταν ο κόσμος γύρω σου καταρρέει.
Και κυρίως, ποιο είναι το τίμημα των πράξεων σου όταν ξεπερνάς το ανθρώπινο - και θεϊκό - μέτρο.
Η ταινία σε αρπάζει από τον λαιμό και σε πετάει, για τις επόμενες τρεις ώρες, κατευθείαν τρεις χιλιάδες χρόνια πίσω — στην εποχή των θεών, των ηρώων και των μεγάλων ανθρώπινων αξιών.
Είναι - με διαφορά - η μεγαλύτερη "προώθηση" που έλαβε ο ελληνικός πολιτισμός τα τελευταία χρόνια. Και αναμβφίβολα θα μνημονεύεται από τις επερχόμενες γενιές ως ένας θρίαμβος της 7ης τέχνης.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους