Δεν είναι πολιτική αντιπαράθεση ο ισχυρισμός ότι "η Μαρία Καρυστιανού φρενάρει την δίκη για τα Τέμπη". Είναι προσωπική επίθεση. Προσωπική επίθεση, όχι σε μια πολιτική αρχηγό. Στον γονέα ενός παιδιού...
Δεν είναι πολιτική αντιπαράθεση ο ισχυρισμός ότι "η Μαρία Καρυστιανού φρενάρει την δίκη για τα Τέμπη". Είναι προσωπική επίθεση.
Προσωπική επίθεση, όχι σε μια πολιτική αρχηγό.
Στον γονέα ενός παιδιού που άκουσε τα τελευταία λεπτά του φρικιαστικού θανάτου του.
Δεν είναι αυτό πολιτικός πολιτισμός, είναι η προσωποποίηση της κατάντιας του πολιτικού συστήματος.
Ένα πολιτικό σύστημα που σε θέλει απών και σιωπηλό για να μπορεί το "αφεντικό" για κάνει ήσυχα τις δουλειές του.
Όταν ένα κράτος σκοτώνει το παιδί σου και, αντί να σταθεί δίπλα σου, σε πολεμά επειδή ζητάς την αλήθεια και την απόδοση ευθυνών, τότε δεν πρόκειται απλώς για μια τραγωδία.
Πρόκειται για μια κοινωνία που κινδυνεύει να συνηθίσει την αδικία.
Όσο η ατιμωρησία γίνεται κανονικότητα, τα «Τέμπη» δεν θα είναι η εξαίρεση.
Θα έχουμε Μάτι, Μάνδρα, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ και κάθε νέα τραγωδία ή σκάνδαλο να διαδέχεται το προηγούμενο.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε να βρεθούμε στη θέση εκείνων που έχασαν τους ανθρώπους τους για να καταλάβουμε τι σημαίνει δικαιοσύνη.
Και δεν μπορούμε να συνηθίσουμε στην τραγωδία που είναι αποτέλεσμα της διαφθοράς.
Καμία εξουσία δεν είναι πάνω από την κοινωνία.
Κανείς δεν είναι «αφεντικό» ενός λαού που ζητά το αυτονόητο: αλήθεια, λογοδοσία, αξιοπρέπεια και σεβασμό. Η σιωπή δεν προστατεύει κανέναν. Η απαίτηση για δικαιοσύνη αφορά όλους μας. George Drossos #ελπιδα_για_την_δημοκρατια
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους