Original Post

Πλήρες Κείμενο:

𝚳𝚶𝚼𝚴𝚻𝚰𝚨𝚲𝚰𝚱𝚶 𝐓𝐎𝐏𝟓 #Αφιέρωμα 🌟Ένας από τους κυριότερους λόγους που τα Μουντιάλ αρέσουν στους ποδοσφαιρόφιλους, είναι οι πρωτοεμφανιζόμενοι στην παγκόσμια ποδοσφαιρική σκηνή.

Σε λαϊκά Ελληνικά «Ρε Μπάμπη ποιος είν' αυτός τώρα»;... Αυτά μας αρέσουν.

Είναι ακτίδες φωτός στο μυαλό σε συζητήσεις με τους φίλους ή τις φίλες μας, θυμάσαι τον... από το Μουντιάλ του 2026; Ανεξάρτητα αν θα κάνουν καριέρα μετά αυτοί οι παίκτες.

Σας παρουσιάζω 5 αγαπημένους που άφησαν τη σφραγίδα τους σε αυτή τη διοργάνωση. 🇲🇽1. Αρχίζω με αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση. Ρομπέρτο Αλβαράδο.

Ο μέσος της Τσίβας, ίσως σύντομα της Φλαμένγκο που κατέθεσε πρόταση 15 εκ. για τον αποκτήσει.

Στα 28 του χρόνια ήταν ένας από τους καλύτερους δημιουργούς του τουρνουά.

Με σέντρα τρομερά καλοζυγισμένη ξυράφι μπορούσε να τροφοδοτήσει τους συμπαίκτες του ακόμα και με ποδοσφαιρικές λόμπες, που προσγειώνονταν δηλαδή σε στυλ καμινάδας στα πόδια των συμποδοσφαιριστών του.

Το σκεφτόμουν για μέρες ότι ένας παίκτης με τέτοια τοποθέτηση, τέτοια επίδραση στο παιχνίδι της ομάδας του, όντας πανταχού παρών επιθετικά δεν μπορεί παρά να έχει ψηλή ποδοσφαιρική ευφυΐα.

Έβλεπες κάποτε Κινιόνες, κάποτε Χιμένες πρωταγωνιστές, όμως και οι δύο ξεχώριζαν κάτω από την αψεγάδιαστη στέγη της εγγύησης του Ελ Πιόχο.

Έπαιξε και στα 5 παιχνίδια του Μεξικού ως βασικός.

Μοίρασε 3 ασίστ και δημιούργησε 12 ευκαιρίες για γκολ, μπαίνοντας στην ελίτ των δημιουργών του τουρνουά, έχοντας 82% ευστοχία στις μεταβιβάσεις.

Το παρατσούκλι του, Ελ Πιόχο σημαίνει Ψείρα! Του το κόλλησαν μικρός επειδή ήταν πολύ σβέλτος,διεισδυτικός με την μπάλα και ταυτόχρονο μικροκαμομένος. «Έσπαγε τα νεύρα» των αμυντικών όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι μεξικανοί σε ρεπορτάζ τους.

Παράλληλα, έγινε ο νεότερος παίκτης στην ιστορία της δεύτερης κατηγορίας του Μεξικού, κάνοντας ντεμπούτο στα 15 του χρόνια, με τη φανέλα της Σελάγια.

Ήταν 2013 σε έναν αγώνα για το Κύπελλο Μεξικού απέναντι στην Εστουντιάντες Τέκος.

Ήταν μόλις 15 ετών και 18 ημερών, γεγονός που τον κατέστησε τον νεότερο παίκτη που έχει αγωνιστεί ποτέ στη δεύτερη κατηγορία του μεξικανικού ποδοσφαίρου.

Στο μεταξύ όλοι οι παίκτες βρίσκουν ένα νούμερο στη φανέλα από 2 ως 23. Οι περισσότεροι μεσοεπιθετικοί ψάχνουν το 10, το 7 ή το 8. Του μπρο μας όμως δεν του καίγεται καρφάκι.

Έχει παίξει σχεδόν σε όλη του την καριέρα με το νούμερο 25 στην πλάτη.

Ο λόγος είναι ένα πρόσωπο και συγκεκριμένα το πρόσωπο της ζωής του, η σύζυγός του. 25 του μήνα έγινε ο αραβώνας τους.

Αν νομίζεται ότι τελειώσαμε εδώ με ιδιαίτερα γεγονότα της ζωής του, διαβάστε τι ακολουθεί.

Όταν ήταν μικρός, ο Αλβαράδο είχε τεράστια εμμονή με το Dragon Ball Z. Όπως έχει αποκαλύψει ο ίδιος, έβλεπε φανατικά τη σειρά, πίστευε ότι ο ίδιος ήταν ο Γκόκου και πανηγύριζε τα γκολ του κάνοντας την κίνηση "Κάμεχαμεχα". Όταν είδε για πρώτη φορά τη φανέλα της Κρουζ Αζούλ (της μεξικάνικης ομάδας στην οποία αγωνίστηκε αργότερα), την αγάπησε αμέσως και έγινε οπαδός της, απλώς και μόνο επειδή το έντονο μπλε χρώμα της του θύμιζε τα ρούχα και την αύρα των Super Saiyan! 🇨🇴2. Καμίλο Βάργκας.

Ήταν «κέρβερος» κάτω από τα Κολομβιανά γκολποστ.

Ενέπνεε εμπιστοσύνη, ήταν σταθερός και έβγαζε μια ηρεμία στην άμυνα του.

Σε 5 αγώνες (480 λεπτά) δέχθηκε μόλις 1 γκολ.

Κράτησε 4 clean sheets (απαραβίαστη εστία), έχοντας το εντυπωσιακό 85.7% σε ποσοστό αποκρούσεων. Ο Βάργκας, στα 37 του σήμερα, περίμενε υπομονετικά στη σκιά του θρυλικού Νταβίντ Οσπίνα για σχεδόν μία δεκαετία, όντας αιώνιος αναπληρωματικός.

Όταν επιτέλους πήρε τα γάντια του βασικού, έγινε είδωλο στο Μεξικό (όπου παίζει στην Άτλας), αφού σκόραρε μέχρι και γκολ με κεφαλιά στις καθυστερήσεις σε αγώνα πρωταθλήματος! Κρίμα που δεν τον είδαμε νωρίτερα.

Πολύ καλός ο Οσπίνα, αλλά δεν είχε ποτέ τόσο γεμάτες εμφανίσεις.

Δεν θεωρώ πως είναι και συζητήσιμο, μία καλή ομάδα ξεκινά από τον τερματοφύλακα.

Ναι δεν έχει εμπορικό όνομα, είναι σε προχωρημένη ποδοσφαιρική ηλικία, ωστόσο από τον Βάργκας είδαμε ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά και στο τέρμα αυτό 9 στις 10 περιπτώσεις είναι ποοοολύ καλό! 🇵🇾3. Ματίας Γαλάρσα.

Δυστυχώς, οι περισσότεροι θα τον θυμούνται για το κρεσέντο αντιαθλητικής συμπεριφοράς με τη Γαλλία.

Δεν ήταν απλά ένας σκληρός μέσος, ο οποίος είχε εντρυφήσει στο νύχι των γουαρανί, αλλά ένας παίκτης που κατάπιε όλα τα γήπεδα στα οποία αγωνίστηκε. 11.8 χιλιόμετρα ανά αγώνα.

Έτρεχε ασταμάτητα, καλύπτοντας κάθε σπιθαμή του απαιτητικού κεντρικού διαδρόμου.

Έμοιαζε να έχει πνευμόνια για να παίζει μισή μέρα, αφού η έντασή του στο 90ο λεπτό ήταν ακριβώς η ίδια με το 1ο λεπτό, πιέζοντας σαν «σκυλί» κάθε αντίπαλο χαφ.Αυτή η απίστευτη αντοχή του επέτρεπε να κλέβει μπάλες στην άμυνα και μέσα σε δευτερόλεπτα να πατάει την αντίπαλη περιοχή, όπως έκανε και στο ιστορικό του γκολ κόντρα στην Τουρκία.

Όπως και στην πρώτη περίπτωση, έτσι και εδώ, η Μπολόνια βρίσκεται σε προχωρημένες επαφές με τη Ρίβερ για την απόκτηση του 24χρονου 8αριού.

Το ποδόσφαιρο κυλάει κυριολεκτικά στις φλέβες του, καθώς προέρχεται από μια μυθική δυναστεία τερματοφυλάκων στη Βολιβία.

Ο παππούς του, Αρτούρο Γαλάρσα, ήταν θρυλικός τερματοφύλακας που πολιτογραφήθηκε Βολιβιανός.Ο θείος του, Λουίς Εστέμπαν Γαλάρσα, έπαιξε επίσης τερματοφύλακας και μάλιστα φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής Βολιβίας στο Κόπα Αμέρικα του 1989!Ο πατέρας του, Ρολάντο Γαλάρσα, συνέχισε την οικογενειακή παράδοση κάτω από τα δοκάρια σε μεγάλες ομάδες της Βολιβίας.Ο ίδιος γεννήθηκε στην Ασουνσιόν, έσπασε το «καλούπι» του τερματοφύλακα, έγινε ένας σκληροτράχηλος μέσος και επέλεξε να εκπροσωπήσει την Παραγουάη. 🇵🇦4. Κριστιάν Μαρτίνες. Ο Παναμάς θα μπορούσε να έχει 3-4 παίκτες σε αυτή τη λίστα.

Δεν μπορεί να είναι όμως άλλος από τον Μαρτίνες γιατί στα τρία παιχνίδια των ομίλων ήταν τόσο πολύ δραστήριος στο γήπεδο, που δεν μπορούμε να... απαντήσουμε με ακρίβεια τη θέση που αγωνιζόταν.

Στο σχήμα του Κρίστιανσεν ήταν ακραίος επιθετικός, στο γήπεδο ήταν αεικίνητος, είχε εξαιρετική πάσα στον χώρο, εκρηκτικός με καλή σέντρα, ενώ για ακραίος είχε αδιανόητες ανασταλτικές ικανότητες.

Είχε 84% ευστοχία στις πάσες στο τουρνουά και έβγαλε 8 σέντρες-φωτιά σε ένα μόνο παιχνίδι.

Μεγάλωσε στο "Ελ Τσορίλλο", μια από τις πιο επικίνδυνες και σκληρές γειτονιές του Παναμά.

Έχει δηλώσει πως το ποδόσφαιρο και η αυστηρή πειθαρχία ήταν αυτά που τον έσωσαν από το να καταλήξει σε συμμορίες, και γι' αυτό αφιέρωσε το βραβείο του Μουντιάλ στους ανθρώπους της γειτονιάς του.

Από την Κιριάτ Σμόνα του Ισραήλ, στην Σλόβαν Μπρατισλάβας και επίσημα καθώς ανακοινώθηκε πριν από ένα τριήμερο. 🇬🇭5. Κέιλεμπ Γιρένκι.

Ο 20χρονος μέσος της Γκάνας και τη Νόρτζελαντ πέτυχε το χρυσό γκολ της νίκης στις καθυστερήσεις του αγώνα της πρεμιέρας κόντρα στον Παναμά.

Με αυτό το γκολ έγινε ο δεύτερος νεότερος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής Γκάνας σε Παγκόσμιο Κύπελλο.

Είχε επίσης 88% ευστοχία στις πάσες, όχι απλώς ελέγχοντας την μεσαία γραμμή, ήταν ο παίκτης κλειδί για την ισορροπία των γραμμών των Γκανέζων.

Είναι και αυτός φυσικά προϊόν των ξακουστών ακαδημιών των περίφημων ποδ. σχολείων Right to Dream.

Το απίστευτο με τον Γιρένκι είναι ότι έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών σε ένα φιλικό με την Ουαλία λίγο πριν το Μουντιάλ και σκόραρε στο πρώτο του μόλις άγγιγμα με την μπάλα! Η ραγδαία άνοδός του στη Δανία τον έχει κάνει ένα από τα πιο περιζήτητα ονόματα για τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. Μπράιτον, Πόρτο, Ρεάλ, Άρσεναλ, Λίβερπουλ κάποιες από τις ομάδες που ήδη εξέφραδαν ενδιαφέρον για να τον αποκτήσουν. Όσοι το τελειώσατε ρισπέκτ💙

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους