Εμείς δεν ηττηθήκαμε…..το 1974, προδοθήκαμε από ΠΡΟΔΟΤΕΣ με στοιχεία. ! Ο ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΤΩΡΑ ΑΝΟΙΓΕΙ... ! Την μαύρη επέτειο από την βάρβαρη τουρκική εισβολή στην Κύπρο μας, το 1974, οι ΕΛΛΗΝΕΣ...
Εμείς δεν ηττηθήκαμε…..το 1974, προδοθήκαμε από ΠΡΟΔΟΤΕΣ με στοιχεία. ! Ο ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΤΩΡΑ ΑΝΟΙΓΕΙ... ! Την μαύρη επέτειο από την βάρβαρη τουρκική εισβολή στην Κύπρο μας, το 1974, οι ΕΛΛΗΝΕΣ ας θυμηθούμε ότι: Την 2 Ιουλίου 1974, ο Κύπριος Πρόεδρος Μακάριος έστειλε στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη μια μακρά επιστολή, για την απόφασή του να διώξει από την Κύπρο 600 Ελλαδίτες αξιωματικούς της Εθνικής Φρουράς και να μειώσει την στρατιωτική θητεία από δύο χρόνια σε 14 μήνες.
Το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου την 15 Ιουλίου 1974.
Η σχετική απόφαση ελήφθη σε σύσκεψη που έγινε με πρωτοβουλία του αόρατου δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη, στο σπίτι του πρωθυπουργού Ανδρουτσόπουλου και με τη συμμετοχή του Προέδρου Δημοκρατίας του καθεστώτος, Φ. Γκιζίκη, καθώς και του αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων Στρατηγού Μπονάνου (1) και πιθανώς εις γνώσιν των ΑΓΕΣ Γαλατσάνου ΑΓΕΝ Αραπάκη και ΑΓΕΑ Παπανικολάου (2). Την ομιλία του Μακαρίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ την 19 Ιουλίου 1974 στην οποία ανέφερε: Το στρατιωτικόν καθεστώς της Ελλάδος έχει κραυγαλέως παραβιάσει την ανεξαρτησίαν της Κύπρου… θεωρώ τον κίνδυνον εκ της Τουρκίας μικρότερον παρά τον κίδυνον εκ μέρους των… Το πραξικόπημα δεν συνέβη υπό τοιαύτας περιστάσεις, ώστε να θεωρείται εσωτερικόν ζήτημα των Ελληνοκυπρίων.
Αποτελεί καθαρώς εισβολή έξωθεν, κατά κατάφωρον παραβίασιν της ανεξαρτησίας και κυριαρχίας της Δημοκρατίας της Κύπρου.
Το αποκαλούμενον πραξικόπημα ήτο έργον των Ελλήνων αξιωματικών που στελεχώνουν και διοικούν την Εθνικήν Φρουράν… Ήτο μία εισβολή, η οποία παρεβίασε την ανεξαρτησίαν και κυριαρχίαν της Δημοκρατίας.
Και η εισβολή συνεχίζεται εφ’ όσον υπάρχουν Έλληνες αξιωματικοί εις Κύπρον… Καθώς έχω ήδη δηλώσει, τα γεγονότα εις Κύπρον δεν αποτελούν εσωτερικήν υπόθεσιν των Ελλήνων της Κύπρου, οι Τούρκοι της Κύπρου επηρεάζονται επίσης.
Το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας είναι μία εισβολή και εκ των συνεπειών της θα υποφέρει όλος ο λαός της Κύπρου, αμφότεροι Έλληνες και Τούρκοι… (3) Την πραγματική εισβολή της Τουρκιάς την 20-23 Ιουλίου 1974 (Αττίλας 1) και κατάληψη 3% του κυπριακού εδάφους.
Σύμφωνα με το Πόρισμα της Βουλής των Ελλήνων, που συστάθηκε στις 21/2/1985 για να ανοίξει τον «Φάκελο της Κύπρου, στις 07.00 την 21ης Ιουλίου 1974, το Πολεμικό Συμβούλιο υπό την προεδρία του Φαίδωνα Γκιζίκη και τη συμμετοχή του πρωθυπουργού Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου και του ταξίαρχου Δημήτριου Ιωαννίδη, έδωσε διαταγές στον Αρχηγό Στρατού Αντιστράτηγο Γαλατσάνο, στον Αρχηγό Ναυτικού Αντιναύαρχο Πέτρο Αραπάκη, στον αρχηγό Αεροπορίας Παπανικολάου και στον Αρχηγό Ενόπλων Δυνάμεων Γρηγόριο Μπονάνο για γενική επιστράτευση και 1. Μία μοίρα καταδρομών πλήρως εξοπλισμένη που θα μεταφερόταν αεροπορικώς από τη Σούδα στη Λευκωσία. 2. Δύο υπερσύγχρονα υποβρύχια θα έπλεαν στην Κύπρο σε μια προσπάθεια παρακώλησης της απόβασης των Τούρκων. 3. Το πλήρως εξοπλισμένο 573 Τάγμα πεζικού με 550 Κύπριους εθελοντές θα μεταφερόταν με το επιταγμένο οχηματαγωγό πλοίο «Ρέθυμνο». 4. Να εμπλακούν από αέρος τα 34 υπερσύγχρονα αεροπλάνα τύπου Phantom που μόλις είχαν παραληφθεί.
Να σημειωθεί ότι, κανείς από τους τρεις Αρχηγούς Όπλων δεν έφερε αντίρρηση εκείνη την στιγμή στα μέτρα αυτά, που ήταν αυτονόητα και επιβάλλονταν από την κρισιμότητα της κατάστασης.
Από τις τέσσερις αυτές στρατιωτικές ενέργειες, πλην της πρώτης με το γνωστό τραγικό αποτέλεσμα, καμιά άλλη δεν πραγματοποιήθηκε.
Τα δύο υποβρύχια «Γλαύκος» (S110) με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Βασίλειο Γαβριήλ και «Νηρεύς» (S111) με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Ιωάννη Παναγιωτόπουλο, που είχε στείλει το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, προς Κερύνεια, διατάχθηκαν να αλλάξουν πορεία και αντί να χτυπήσουν τον τουρκικό στόλο επέστρεψαν στην Ρόδο.
Η ελληνική αεροπορία, η οποία είχε προμηθευτεί προσφάτως αεροσκάφη Phantoms (F4), δεν έδωσε άδεια απογείωσης και εμπλοκής.
Σύμφωνα με το πόρισμα της Βουλής, «η μη έγκαιρη αποστολή υποβρυχίων και η εξ αυτής μη επίθεση κατά της αποβατικής Τουρκικής δύναμης εστέρησε από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις την μοναδική ευκαιρία να καταγάγουν μια μοναδική νίκη επί της τουρκικής αποβατικής δύναμης». Επίσης, ότι: «Η ποιότητα και το αξιόμαχο των υποβρυχίων, τα καθιστούσαν αποφασιστικό παράγοντα για την έκβαση της αποβατικής εχθρικής ενέργειας». Εξ’ άλλου, για την επέμβαση των «Φάντομς» ομοίως αναφέρεται στο πόρισμα ότι: «η μη αποστολή των αεροσκαφών χρήζει περαιτέρω έρευνας, γιατί αν είχε εκτελεστεί, η κατάσταση στην Κύπρο θα ήταν διαφορετική». Ότι το Γενικό Επιτελείο της Κυπριακής Εθνοφρουράς ζητούσε από το Ελληνικό Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων να χτυπήσει τους τούρκους αλεξιπτωτιστές και τα αποβατικά σκάφη και να αρχίσουν οι βολές των αντιαεροπορικών όπλων εναντίον των εφορμούντων τουρκικών αεροσκαφών.
Η απάντηση από την Αθήνα και την Ελληνική στρατιωτική ηγεσία είναι, «αυτοσυγκράτηση, διότι οι τούρκοι κάνουν άσκηση». Ότι στις αγωνιώδεις κλήσεις για βοήθεια από το ΓΕΕΦ, ο ΑΕΔ Στρατηγός Μπονάνος του απάντησε: «Οι Τούρκοι χτυπούν την Κύπρο και εμείς είμαστε Ελλάς»! Τους πρώτους νεκρούς που ήταν ο Υποπλοίαρχος Ε. Τσομάκης από τη Καλλιθέα και οι ναύτες και οι αξιωματικοί δυο παλιών τορπιλακάτων Τ1 και Τ3 που βγήκαν στα ανοικτά της Κερύνειας για να αντιμετωπίσουν τον τουρκικό αποβατικό στόλο. Τον Μανιάτη Λοχαγό Σωτήρη Σταυριανάκο, ο οποίος με νύχια και με δόντια πολέμησε με ένα πιστόλι εναντίον αρμάτων, φωνάζοντας «Άκουσε να σου πω Λοχία. Είμαστε Έλληνες Στρατιώτες, εδώ είναι Ελλάδα και είμαστε υποχρεωμένοι να πέσουμε μέχρι ενός.
Τα άρματα θα περάσουν από πάνω μας». Λίγο αργότερα τα τουρκικά άρματα περνούσαν από πάνω τους. Τον Αντισυνταγματάρχη Στυλιανό Καλμπουρτζή, διοικητή της 181 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού, που μετά από τριήμερη άνιση μάχη με καταδρομείς του τουρκικού στρατού, έπεσε ηρωικά μαζί με 37 άνδρες του, στην διάβαση Πέλλα Πάϊς -Συγχαρί, στην οροσειρά του Πενταδακτύλου.
Τον πλωτάρχη Ε. Χανδρινό που, παρά το ότι δεν είχε διαταγές κανονιοβόλησε τον τουρκικό θύλακα Πάφου και στη συνέχεια παραπλάνησε την τουρκική αεροπορία, η οποία αναζητώντας το αρματαγωγό «Λέσβος» βύθισε δύο τουρκικά αντιτορπιλικά. ΣΗΜ.1 Το «Λέσβος» είχε διαταχθεί να πλεύσει εξ Ελλάδος, προς την Αμμόχωστο για να αποβιβάσει τους νέους Στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ, μαζί με εφόδια, και να παραλάβει την προηγούμενη σειρά η οποία απολυόταν.
Ως προς το ακμαίο ηθικό του Έλληνος Στρατιώτου της εποχής, χαρακτηριστική είναι η αίσθηση που μεταφέρει ο πλωτάρχης Λ. Χανδρινός στην αναφορά του για τη στιγμή που αποφασίστηκε η αποβίβαση των στρατιωτών της ΕΛΔΥΚ στην Κύπρο: «Επιθυμώ να αναφέρω ότι ως διεπίστωσα το ηθικόν του Έλληνος, η ψυχραιμία και η τόλμη αυτού ευρίσκεται εις υψηλόν βαθμόν.
Δεν θα ήτο υπερβολή να γράψω ότι άπαντες οι επιβαίνοντες του πλοίου Αξ/κοί, Υπαξ/κοί και οπλίται εν ουδεμία περιπτώσει απώλεσαν το θάρρος των και την πίστιν προς τα ιδεώδη της φυλής.
Ιδιαιτέρως εθαύμασα το θάρρος των επαναπατριζομένων οπλιτών του Στρατού Ξηράς, οίτινες καίτοι είχον συνειδητοποιήσει ότι επέστρεφον εις τας οικίας των, με έξαλλον ενθουσιασμόν και αλλαλαγμούς χαράς εδέχθησαν την, από του στόματός μου, πληροφορίαν περί της επανόδου των εις Κύπρον, προς ενίσχυσιν των μαχομένων συναδέλφων των εναντίον των εχθρών του γένους». ΣΗΜ2.
Έπρεπε να περάσουν 41 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, για να τιμήσει η Ελληνική Πολιτεία τον ήρωα Αντιναύαρχο Ελευθέριο Χανδρινό, με την Διαμνημόνευση του «Αστέρος Αξίας και Τιμής». Αντιθέτως άλλους, εκ των ελαχίστων ριψάσπιδων της εισβολής, (περιστατικά εμφανιζόμενα σε κάθε πόλεμο) που όταν διετάχθησαν να αντιμετωπίσουν τους εισβολείς απήντησαν «Έάν σάς έρωτήσουν πού είμαι, πείτε ότι πήγα… γιά τσιγάρα» ή «Άρνοϋμαι νά έκτελέσω τήν διαταγή έχω γυναίκα και παιδιά», οι πρώτες μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις τους… τίμησαν με θέσεις εξωτερικού ή τοποθετώντας τους ως εκπαιδευτές Τους ήρωες Καταδρομείς Ταγματάρχη Γεώργιο Κατσάνη, Λοχαγό Νικόλαο Κατούντα ο οποίος ακούγοντας κάποιον στρατιώτη που οπισθοχωρούσε να λέγει: «Είναι πολλοί, πάρα πολλοί.
Καλύτερα να φύγετε», του απάντησε «Δεν σε ρώτησα πόσοι είναι, αλλά πού είναι», τον Μανώλη Μπικάκη, τον Αντισυνταγματάρχη Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο, τον Ταγματάρχη Γιώργο Παπαμελετίου τον Λοχαγό Ηλία Γλεντζέ στην επική μάχη του «Κοτζά Καγιά» στον Πενταδάκτυλο τον… τον…. Τον θάνατο, τον πόνο, την προσφυγιά, τους βιασμούς, τους αγνοούμενους, τους εγκλωβισμένους… Την σύσκεψη της 21ης Ιουλίου 1974 μεταξύ των Προέδρου Δημοκρατίας του καθεστώτος, Στρατηγού Φ. Γκιζίκη, του Αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων Στρατηγού Μπονάνου («Οι Τούρκοι χτυπούν την Κύπρο και εμείς είμαστε Ελλάς»!) των ΑΓΕΣ Γαλατσάνου ΑΓΕΝ Αραπάκη (μη προσβολή της τουρκικής αποβατικής δυνάμεως από τα ελληνικά υποβρύχια και επιστροφή τους εκ Κύπρου) ΑΓΕΑ Παπανικολάου (μη απογείωση και εμπλοκή στην Κύπρο, των ελληνικών φάντομς) στην οποία αποφασίζουν να “αδειάσουν” τον Ιωαννίδη και τα περί πολέμου, να ακούσουν τις συμβουλές του Αμερικανού υφυπουργού Εξωτερικών Τζόζεφ Σίσκο και και να καλέσουν την πολιτική ηγεσία. (4) Την σύσκεψη της 23 Ιουλίου, στα Παλαιά Ανάκτορα, μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών της δικτατορίας Ιωαννίδη.
Από τους στρατιωτικούς, παρόντες ήταν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας στρατηγός Φ. Γκιζίκης, ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Γρ. Μπονάνος, ο αρχηγός ΓEΣ Αντιστράτηγος Ανδρ.
Γαλατσάνος, ο Αρχηγός ΓEN Αντιναύαρχος Πέτρος Αραπάκης και ο Αρχηγός ΓEA Αλ. Παπανικολάου.
Από τους πολιτικούς συμμετείχαν οι Π. Κανελλόπουλος, Γ. Μαύρος, Σπ. Μαρκεζίνης, Γ. A. Nόβας, Στ. Στεφανόπουλος, Π. Γαρουφαλιάς, Ξεν.
Ζολώτας και E. Αβέρωφ.
Αποφασίστηκε να δοθεί η εξουσία στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος ορκίζεται Πρωθυπουργός ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας Στρατηγού Φ. Γκιζίκη.
Την εισβολή της τουρκιάς την 14-16 Αυγούστου 1974 (Αττίλας 2) και κατάληψη 36,3% του κυπριακού εδάφους.
Ότι, οι τέσσερις Αρχηγοί των Όπλων, ο Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Γρ. Μπονάνος, ο Αρχηγός ΓEΣ Αντιστράτηγος Ανδρ.
Γαλατσάνος, ο Αρχηγός ΓEN Αντιναύαρχος Πέτρος Αραπάκης και ο Αρχηγός ΓEA Αλ. Παπανικολάου, αφού πραγματοποίησαν την μεταπολίτευση, παρέμειναν στις θέσεις τους επί Κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητας και χειρίστηκαν και την αντιμετώπιση του «Αττίλα 2», όπου με μνημόνια τους προς τον Καραμανλή, που περιέχονται στο πόρισμα της Βουλής, τον καλούσαν να μην αντιδράσει στρατιωτικά στην ολοκλήρωση της τραγωδίας! Ο τελευταίος δηλώνει ότι η Κύπρος κείται μακράν… Ότι οι Μπονάνος, Γαλατσάνος, αποστρατεύτηκαν στις 19 Αυγούστου 1974 και ο Παπανικολάου την 23 Ιανουαρίου του 1975, με βαθμό επί τιμή, απολαμβάνοντας τη σύνταξη και όλα τα προνόμια των συνταξιούχων στρατιωτικών, ως να εκτέλεσαν τα καθήκοντα τους με άριστο τρόπο, ο Π.Αραπάκης υπέβαλε την παραίτηση του στις 3 Ιανουαρίου 1975, η οποία έγινε δεκτή από την κυβέρνηση Καραμανλή, για προσωπικούς λόγους όπως ανακοινώθηκε όμως παρέμεινε στη θέση του Αρχηγού του Ναυτικού μέχρι τις 8 Ιανουαρίου 1975, όταν παρέδωσε στον Ναύαρχο Εγκολφόπουλο. Ο Φαίδων Γκιζίκης διατήρησε τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας μέχρι τις 18 Δεκεμβρίου του 1974.
Ότι, 6000 άμαχοι και αιχμάλωτοι δολοφονήθηκαν, 1619 είναι Αγνοούμενοι, 150.000 -180.000 εκτοπισμένοι πρόσφυγες, 30.000 Εγκλωβισμένοι άμαχοι… Όλοι οι πολιτιστικοί θησαυροί, μνημεία, μουσεία, θησαυροφυλάκια, τράπεζες, ιερά χριστιανικά σκεύη, από όλες τις Εκκλησίες λεηλατήθηκαν.
Ακόμη και ο οικιακός εξοπλισμός των νοικοκυρεμένων κατεχόμενων κυπριακών σπιτιών, μεταφέρθηκε στην Τουρκία… Πλήρης λαφυραγωγία, σύληση, βανδαλισμοί και… κλεψιές από τους βαρβάρους.
Δεν άφησαν τίποτα όρθιο…. Τουρκιά πέρασε… Το ”Κυπριακό” είναι πρόβλημα εισβολής των Τούρκων και κατοχής.
Ο εποικισμός με τούρκους της κατεχόμενης Κύπρου μας είναι έγκλημα κατά το Διεθνές Δίκαιο.
Ότι απαιτούμε ίση μεταχείριση ως Ευρωπαίοι πολίτες και ζητούμε αντιμετώπιση της Τουρκίας ως εισβολέα και κατακτητή, ο οποίος πρέπει, σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και Κεκτημένο: Να αποσύρει, χωρίς όρους και περιορισμούς τα στρατεύματά του από την Κύπρο.
Να αποσύρει από την Κύπρο όλους ανεξαίρετα τους Τούρκους, Ευρωπαίους και άλλους έποικους οι οποίοι ακολούθησαν την εισβολή το 1974, καθώς και τις αποσχιστικές ενέργειες της Τουρκίας, να ανακηρύξει ξεχωριστό τουρκικό κράτος στα κατεχόμενα εδάφη μας.
Να ανακαλέσει την αποσχιστική ενέργεια που συνιστά η ανακήρυξη των κατεχομένων εδαφών της Δημοκρατίας σε ομόσπονδο ή/και ανεξάρτητο τουρκικό κράτος, όπως προνοούν τα Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας 541 και 550 τα οποία είναι σε αρμονία με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ.
Να αποκαταστήσει έτσι την ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα και όλα τα κυριαρχικά Δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Κυπρίων πολιτών τα οποία βάναυσα παραβίασε.
Να πληρώσει αποζημιώσεις, στην Κυπριακή Δημοκρατία και τον Κυπριακό Λαό, πολεμικές αποζημιώσεις και αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης των κατεχομένων περιουσιών μας, καθώς και για τα εγκλήματα που διάπραξε σε βάρος των Κυπρίων πολιτών όλων των ηλικιών. Νέο Δημοκρατικό Σύνταγμα, που θα εξασφαλίζει, ένας άνθρωπος μια ψήφος, η πλειοψηφία που ίσχυε το 1974, να κυβερνά.
Τέλος δεν ξεχνώ το κυριότερο: ΑΝ ΛΑΧΤΑΡΑΣ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΜΗΝ ΕΛΠΙΖΕΙΣ, ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΠΑΡΤΗΝ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΞΙΖΕΙΣ… ~ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ~ (1) Κ. Κάππου: «Εγκλημα εναντίον της Κύπρου», εκδόσεις Γνώσεις, σελ. 57. (2) Στρατηγού Γρ. Μπονάνου: «Η Αλήθεια», σελ. 224. (3) Πρακτικά του Συμβουλίου Ασφαλείας στις σελίδες 7 έως 21 της ημερομηνίας εκφωνήσεως. (4) Δρουσιώτης, Μακάριος (2002). 1974. Λευκωσία: Αλφάδι. σελίδες 99–106. Ανδρέας Συναδινός, Υποστράτηγος ε.α Fteris-news
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους