Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το σούρουπο πέφτει απαλά στον Ευδηλο. Ήλθα στο νησί, όπως κάθε χρόνο, για regrouping (όχι rebranding), να αναστοχαστώ και να οργανώσω τις επόμενες κινήσεις μου, τώρα που έληξε και το probation period του ενός χρόνου, στο οποίο οι πρώην γενικοί γραμματείς μπορούν να δουλεύουν μόνο σε εστίαση και delivery.

Αλλά η Ικαρια δεν προσφέρεται για αναστοχασμό.

Ισως τα μεγέθη της Φύσης, ένα τεράστιο βουνό ριγμένο στο πέλαγος, σε ταπεινώνουν.

Ισως οι χαλαροί ρυθμοί των ντόπιων που σε παρασέρνουν.

Ισως οι μεγάλες αποστάσεις που σε αναγκάζουν να κινείσαι διαρκώς.

Ίσως το αδιάκοπο τραγούδι των τζιτζικιών.

Ισως τα συνεχόμενα, καθημερινά, πανηγύρια.

Το νησί δεν είναι για αναδιοργάνωση, μάλλον για αποδιοργάνωση.

Η αυτόματη τάση που σε κατακτά είναι να τα παρατήσεις όλα, μα όλα. Θα μου περάσει, το ξέρω, μόλις επιστρέψω στις μεγάλες πόλεις, το φθινόπωρο. Τώρα, Carpe diem.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους