ΑΘΗΝΑ Όταν η κουκουβάγια σφυρίζει τη νύχτα Στο σκοτάδι του δάσους φωνάζει τ’ όνομά μου Όταν το φως του ήλιου αστράφτει Στο ασημί του ιστού μιας αράχνης Ή γυαλίζει στο πλούσιο σχέδιο Ενός υφαντού...

Πλήρες Κείμενο:

ΑΘΗΝΑ Όταν η κουκουβάγια σφυρίζει τη νύχτα Στο σκοτάδι του δάσους φωνάζει τ’ όνομά μου Όταν το φως του ήλιου αστράφτει Στο ασημί του ιστού μιας αράχνης Ή γυαλίζει στο πλούσιο σχέδιο Ενός υφαντού χαλιού τότε λατρεύομαι Γιατί είμαι η υφάντρα Όταν τα δάχτυλά σου αγκαλιάζουν Την λεία στρογγυλότητα μιας πήλινης χύτρας Όταν κρατάς στα χέρια σου Το κλαδί ελιάς της ειρήνης είμαι μαζί σου Γιατί είμαι δημιουργός και προστάτιδα Μα κι όταν βλέπεις τα φίδια να σαλεύουν Στην ασπίδα μου στο στήθος Θυμήσου: Είμαι η Αθηνά, ολοκληρωμένη στον εαυτό μου Και είμαι η καταστροφέας Παρθένα Νύμφη Γριά ΣΥΜΒΟΛΑ: κράνος, αργαλειός, κουκουβάγια, ιστός αράχνης, ελιά, πυρσός

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους