Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν ήμουν επτά χρονών, η μάνα μου με πήρε μαζί της στη Ρόδο.

Εγώ δεν ήξερα τότε ακριβώς τί κάνει, τί είναι ο ηθοποιός, και είχε γυρίσματα με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα για την ταινία ''Κάτι Κουρασμένα Παλικάρια''. Η εμπειρία για μένα ήταν αποκαλυπτική.

Πέρα από το ότι απομυθοποίησα όλο αυτό που βλέπαμε τότε στο πανί και ενθουσιαζόμαστε, είδα την ''κουζίνα'' της τέχνης.

Είδα ότι υπάρχει ένας σκηνοθέτης, ένας άνθρωπος με μια μεγάλη κάμερα, και ηθοποιοί οι οποίοι έλεγαν, πάλι και πάλι, τα ίδια λόγια.

Αυτή τη θύμηση έχω από πολύ μικρός.

Πρωτοέγραψα όταν πρωτοέμαθα να γράφω.

Πιστεύω όμως ότι και πριν μάθω γραφή, έπλαθα ιστορίες στο κεφάλι μου.

Φυσικά, έπρεπε να περάσουν τριάντα χρόνια για να δω κάτι δικό μου τυπωμένο.

Ήμουν ευτυχισμένος μέσα από τα βιβλία που διάβαζα, τις ονειροφαντασίες και τον μυστικό κόσμο που είχα κατασκευάσει.

Η πραγματικότητα μού δημιουργούσε δυσφορία, δεν μου ήταν αρκετή.

Ήταν προδιαγεγραμμένο ότι θα κάνω κάτι καλλιτεχνικό.

Ως εσωστρεφές άτομο το πιο ελκυστικό ήταν η γραφή.

Οι σπουδές της Αρχιτεκτονικής ήταν ένα εφόδιο ζωής.

Έμαθα πολλά πράγματα που μου ήταν αργότερα χρήσιμα για τη συγγραφή.

Αρχιτεκτονική και συγγραφή έχουν πολλά κοινά.

Είναι και οι δύο επιμέλειες του χάους. -Ακολουθείτε κάποιο πρόγραμμα στη ζωή σας; -Προγραμματίζω μόνο την κάθε μέρα μου.

Από τότε που κατάλαβα ότι δεν υπάρχει καμιά ασφάλεια στη ζωή, έπαψα να κάνω μακρόπνοα σχέδια και αυτό ήταν απελευθερωτικό. -Ο συγγραφέας με το έργο του κατακτά την αθανασία; -Ουδείς αθάνατος.

Ας κατακτήσουμε πρώτα τη ζωή και μετά βλέπουμε για την αθανασία. Αλέξης Σταμάτης Σήμερα μας άφησε για την γειτονιά των αγγέλων. Δημοσίευση : Πρόσωπα 💜 Love always

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους