@mariannanagnost … και με παρηγορεί το ότι την κράτησα αυτή την υπόσχεση. Είμαι ευγνώμων που ήσουν στη ζωή μου, κοριτσάκι μου. Ήδη μου λείπεις… Και όχι μόνο σε εμένα, αλλά και σε όσους σε γνώρισαν και σε αγάπησαν. Ξέρεις, είχα κουραστεί τα τελευταία χρόνια. Μεγάλωσες εσύ, μεγάλωσα κι εγώ, και είχαν αρχίσει να με κουράζουν πολλά πράγματα. Γι’ αυτόν τον λόγο, νόμιζα πως όταν θα ερχόταν αυτή η ώρα, ίσως να μου ήταν πιο εύκολο. Ότι θα στεναχωριόμουν σίγουρα, αλλά πως θα ανακουφιζόμουν κιόλας λίγο. Γελάστηκα… Καμία ανακούφιση δεν νιώθω. Η θλίψη τα υπερκαλύπτει όλα. Αντιθέτως, σε ψάχνω παντού στο σπίτι. Δεν θέλω να καθαρίσω το πιατάκι σου, τα σεντόνια σου, δεν θέλω να βάλω σκούπα για να μαζέψω τις τρίχες που τόσο με ενοχλούσαν. Κοιτάζω το μπαλκόνι καθαρό και σκέφτομαι: «Πού είναι η Χαρούλα να λερώσει;». Κοιτάζω συνέχεια το σημείο που καθόσουν και δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να μην είσαι πλέον εκεί. Νιώθω κι απέραντες τύψεις που είχα κουραστεί, γιατί φοβάμαι πως το καταλάβαινες και σε πονούσε… Δεκαπέντε χρόνια είμαστε αχώριστες. Μου είναι αδύνατον να διανοηθώ ότι δεν είσαι πλέον εδώ. Έφυγες και πήρες ένα κομμάτι μου μαζί σου… Το σπίτι είναι άδειο χωρίς εσένα, κι ας έχω άλλα πέντε παιδιά! Ξέρω ότι ο θάνατος είναι μια ψευδαίσθηση, γιατί δεν χανόμαστε πραγματικά και θα ξαναβρεθούμε στην άλλη πλευρά… Όμως ο αποχωρισμός είναι πολύ αληθινός. Εδώ ο χρόνος κυλάει βασανιστικά αργά, ειδικά όταν πονάς. Κι εγώ πονάω πολύ! Ελπίζω να έρθεις κάποια στιγμή στον ύπνο μου, να σε δω για λίγο, εντάξει; Να μου πεις ότι είσαι καλά. Σ’ αγαπώ πολύ, πολύ, πολύ. Συγγνώμη αν ένιωσες πως δεν ήμουν πάντα αντάξιά σου· εσύ άξιζες μόνο το καλύτερο. Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ! Και δώσε φιλιά και στο Σταυράκι μας. 🫶🏻 #goodbye #missyou #loveyou #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

… και με παρηγορεί το ότι την κράτησα αυτή την υπόσχεση.

Είμαι ευγνώμων που ήσουν στη ζωή μου, κοριτσάκι μου.

Ήδη μου λείπεις… Και όχι μόνο σε εμένα, αλλά και σε όσους σε γνώρισαν και σε αγάπησαν.

Ξέρεις, είχα κουραστεί τα τελευταία χρόνια.

Μεγάλωσες εσύ, μεγάλωσα κι εγώ, και είχαν αρχίσει να με κουράζουν πολλά πράγματα.

Γι’ αυτόν τον λόγο, νόμιζα πως όταν θα ερχόταν αυτή η ώρα, ίσως να μου ήταν πιο εύκολο.

Ότι θα στεναχωριόμουν σίγουρα, αλλά πως θα ανακουφιζόμουν κιόλας λίγο. Γελάστηκα… Καμία ανακούφιση δεν νιώθω.

Η θλίψη τα υπερκαλύπτει όλα.

Αντιθέτως, σε ψάχνω παντού στο σπίτι.

Δεν θέλω να καθαρίσω το πιατάκι σου, τα σεντόνια σου, δεν θέλω να βάλω σκούπα για να μαζέψω τις τρίχες που τόσο με ενοχλούσαν.

Κοιτάζω το μπαλκόνι καθαρό και σκέφτομαι: «Πού είναι η Χαρούλα να λερώσει;». Κοιτάζω συνέχεια το σημείο που καθόσουν και δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να μην είσαι πλέον εκεί.

Νιώθω κι απέραντες τύψεις που είχα κουραστεί, γιατί φοβάμαι πως το καταλάβαινες και σε πονούσε… Δεκαπέντε χρόνια είμαστε αχώριστες.

Μου είναι αδύνατον να διανοηθώ ότι δεν είσαι πλέον εδώ.

Έφυγες και πήρες ένα κομμάτι μου μαζί σου… Το σπίτι είναι άδειο χωρίς εσένα, κι ας έχω άλλα πέντε παιδιά! Ξέρω ότι ο θάνατος είναι μια ψευδαίσθηση, γιατί δεν χανόμαστε πραγματικά και θα ξαναβρεθούμε στην άλλη πλευρά… Όμως ο αποχωρισμός είναι πολύ αληθινός.

Εδώ ο χρόνος κυλάει βασανιστικά αργά, ειδικά όταν πονάς.

Κι εγώ πονάω πολύ! Ελπίζω να έρθεις κάποια στιγμή στον ύπνο μου, να σε δω για λίγο, εντάξει; Να μου πεις ότι είσαι καλά.

Σ’ αγαπώ πολύ, πολύ, πολύ.

Συγγνώμη αν ένιωσες πως δεν ήμουν πάντα αντάξιά σου· εσύ άξιζες μόνο το καλύτερο. Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ! Και δώσε φιλιά και στο Σταυράκι μας. 🫶🏻 #goodbye #missyou #loveyou

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους