Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια Σύγκριση Φωτορεπορτάζ, Φωτογραφία Ντοκιμαντέρ και Φωτογραφίας Δρόμου Τελευταία έλαβα κάποια μηνύματα από φίλους στο FB, ότι κάποιες από τις αναρτήσεις μου σε πτυχές της φωτογραφικής τέχνης, δυσκολεύονται να κατανοήσουν τις ¨διαχωριστικές γραμμές¨ στις διάφορες φωτογραφικές εφαρμογές.

Έτσι, θα προσπαθήσω να περιγράψω, (στο περιορισμένο χώρο του FB) όσο το δυνατό ¨όμορφα και απλά¨, τις διαφορές μεταξύ φωτογραφίας δρόμου, φωτογραφία ντοκιμαντέρ και φωτορεπορτάζ.

Ας ξεκινήσουμε με έναν ορισμό για το καθένα. «Ο ορισμός του φωτορεπορτάζ είναι η οπτική απεικόνιση ειδήσεων και γεγονότων μέσα από φωτογραφίες.» «Η φωτογραφία ντοκιμαντέρ αναφέρεται συνήθως σε μια δημοφιλή μορφή φωτογραφίας που χρησιμοποιείται για την καταγραφή γεγονότων ή περιβαλλόντων, τόσο σημαντικά όσο και σχετικά με την ιστορία και τα ιστορικά γεγονότα, καθώς και με την καθημερινή ζωή.» «Η φωτογραφία δρόμου, είναι η φωτογραφία που πραγματοποιείται για καλλιτεχνικούς σκοπούς ή για έρευνα και απεικονίζει αδιάμεσες τυχαίες συναντήσεις και τυχαία περιστατικά σε δημόσιους χώρους». ο διαφοροποιητικός παράγοντας μεταξύ των τριών ειδών. • Οι φωτογραφίες του ρεπορτάζ αναφέρονται σε πραγματικό χρόνο. • Το ντοκιμαντέρ έχει διάρκεια. • Η φωτογραφία δρόμου τραβιέται σε στιγμές του χρόνου.

Υπάρχει μια διαφορά στο πού λαμβάνεται η φωτογραφία. • Το σκηνικό του ρεπορτάζ υπαγορεύεται από το αξιόλογο γεγονός. • Το σκηνικό του ντοκιμαντέρ υπαγορεύεται από το θέμα. • Το περιβάλλον φωτογραφίας δρόμου ορίζεται ως δημόσιος χώρος, αλλά ο ορισμός είναι σε γενικές γραμμές περιεκτικός.

Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται το κείμενο με την φωτογραφική εικόνα ποικίλλει. • Στο ρεπορτάζ, το κείμενο είναι πρωταρχικής σημασίας.

Οι εικόνες αναμένεται να υποστηρίζουν την αλήθεια του κειμένου. • Το ντοκιμαντέρ συχνά έχει σχολιασμό, τουλάχιστον ως εισαγωγή στις εικόνες, για να δηλώσει τις προθέσεις του φωτογράφου. • Το κείμενο, συμπεριλαμβανομένων των λεζάντων, ακόμη και του κειμένου στις εικόνες, συχνά αποθαρρύνεται στη φωτογραφία δρόμου.

Οι λεζάντες, με τη μορφή τίτλων, ενθαρρύνονται στις εκθέσεις σε γκαλερί, έστω και μόνο ως οργανωτικό βοήθημα.

Το κείμενο στην εικόνα μπορεί να αποσπά την προσοχή, επομένως ορισμένοι φωτογράφοι δρόμου προτιμούν να μην το συμπεριλαμβάνουν.

Το καλλιτεχνικό στοιχείο ποικίλλει μεταξύ των τριών ειδών. • Η φωτογραφία ρεπορτάζ: είναι δουλειά των φωτορεπόρτερ να παρουσιάζουν τα γεγονότα, όχι να παρουσιάζουν απαραίτητα μια όμορφη εικόνα. • Οι φωτογράφοι ντοκιμαντέρ μπορεί να είναι δημιουργικοί, αλλά στο τέλος, πρέπει να παράγουν φωτογραφίες που βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα, κάτι που περιορίζει τη δημιουργική παρουσίαση. • Η φωτογραφία δρόμου: υπαγορεύεται από την τέχνη.

Οι φωτογράφοι δρόμου χρησιμοποιούν σκιές, αντιπαραθέσεις, καδράρισμα, υπερβολικές γωνίες, πραγματικά οτιδήποτε, για να δημιουργήσουν μια καλλιτεχνική σύνθεση.

Τέλος, τα θέματα ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με το είδος. • Στο ρεπορτάζ, η απαίτηση είναι η αντικειμενικότητα της πληροφόρησης.

Το ρεπορτάζ παρουσιάζει τα γεγονότα με απρόσωπο και μη συναισθηματικό τρόπο.

Οι φωτογράφοι ρεπορτάζ δεν ζητούν άδεια για να τραβήξουν τη φωτογραφία και μπορούν να δημοσιεύσουν σε ειδησεογραφικές πηγές χωρίς την άδεια των θεμάτων. • Η φωτογραφία ντοκιμαντέρ έχει ως στόχο να ενημερώσει, να εκπαιδεύσει ή να ψυχαγωγήσει.

Μπορεί να καλύπτει το ίδιο γεγονός με το ρεπορτάζ, αλλά η παρουσίαση του ντοκιμαντέρ μπορεί να παρουσιάσει μια προσωπική άποψη του φωτογράφου.

Ενώ η αλήθεια δεν μπορεί να παραποιηθεί, οι ντοκιμαντέριστες συχνά αναπτύσσουν μια σχέση με τα θέματά τους. • Στη φωτογραφία δρόμου, ο στόχος είναι να αποτυπωθεί μια απρογραμμάτιστη στιγμή στο χρόνο.

Οι μικροϊστορίες είναι υποκειμενικές και ανοιχτές σε δημιουργική ερμηνεία.

Μπορούν να δημιουργήσουν σχέσεις που δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα. Οι φωτογράφοι δρόμου γενικά δεν λαμβάνουν άδεια από τα θέματά τους για να τραβήξουν τη φωτογραφία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους