Το πρωί της περασμένης Κυριακής είχα την ευκαιρία , ως Αντιπρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας – Τμήμα Ανατολικής Κρήτης, να παραστώ και να αποτίσω φόρο τιμής στα χωριά Μονή και Μάραθος...

Πλήρες Κείμενο:

Το πρωί της περασμένης Κυριακής είχα την ευκαιρία , ως Αντιπρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας – Τμήμα Ανατολικής Κρήτης, να παραστώ και να αποτίσω φόρο τιμής στα χωριά Μονή και Μάραθος του Δήμου Μαλεβιζίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για τους καταδρομείς-ήρωες Νικόλαο Καβροχωριανό και Ηλία Τούλη.

Οι δύο Κρητικοί καταδρομείς θυσίασαν τη ζωή τους πολεμώντας με αυταπάρνηση για την υπεράσπιση της ελευθερίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατά την τουρκική εισβολή του Αττίλα, τον Ιούλιο του 1974.

Το συγκεκριμένο ιστορικό κεφάλαιο έχει για μένα ιδιαίτερη βιωματική και βαθιά συναισθηματική αξία.

Έχω την ευλογία να είμαι γιος ενός επιζώντα καταδρομέα, ο οποίος, υπηρετώντας με αυταπάρνηση την πατρίδα, εκπλήρωσε το καθήκον του και επέστρεψε σώος στην οικογένειά του.

Χάρη σε αυτό το πολύτιμο βίωμα, εγώ και τα αδέλφια μου είχαμε και εξακολουθούμε να έχουμε την ευκαιρία να ακούμε από πρώτο χέρι τις μαρτυρίες και τις ιστορικές μνήμες εκείνων των δραματικών ημερών.

Παράλληλα, κληρονομήσαμε από τον πατέρα μας αξίες που σημάδεψαν τη ζωή του και διαμόρφωσαν και τη δική μας πορεία: την επιμονή, την προσήλωση στον στόχο, την αλληλεγγύη, την αίσθηση του καθήκοντος και την έμπρακτη προστασία του συνανθρώπου.

Υπό αυτό το πρίσμα, η παρουσία μου μπροστά στους ανδριάντες των δύο Μαλεβιζιωτών ηρώων δεν αποτέλεσε απλώς μια θεσμική υποχρέωση.

Ήταν μια βαθιά προσωπική στιγμή συγκίνησης και σεβασμού.

Ένιωσα ότι, αποτίοντας φόρο τιμής στον Νικόλαο Καβροχωριανό και στον Ηλία Τούλη, τιμούσα ταυτόχρονα τον αγώνα του πατέρα μου, καθώς και τη θυσία και την προσφορά όλων των επιζώντων και πεσόντων καταδρομέων του 1974, οι οποίοι έγραψαν με θάρρος και αυταπάρνηση μία από τις πιο ένδοξες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Ως εκπρόσωποι της νεότερης γενιάς, έχουμε διαρκές χρέος να διατηρούμε άσβεστη τη μνήμη των πεσόντων και να τιμούμε τον αγώνα, την αυτοθυσία και την προσφορά των επιζώντων.

Η παρακαταθήκη που μας άφησαν αποτελεί πολύτιμη πυξίδα, ώστε να αντιμετωπίζουμε με ενότητα, αποφασιστικότητα και υπευθυνότητα τις σύγχρονες προκλήσεις, μετατρέποντάς τις σε ευκαιρίες προόδου και δημιουργικότητας . Παράλληλα, οφείλουμε να παραμένουμε σταθερά προσηλωμένοι στον διαρκή αγώνα για τη δικαίωση της Κύπρου, για την αποκατάσταση της ιστορικής δικαιοσύνης, για τον τερματισμό της κατοχής και για την πλήρη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του κυπριακού λαού, καθώς και των εθνικών μας δικαίων.

Ως υπηρέτες της κοινωνικής προσφοράς, έχουμε καθήκον να συμβάλλουμε στην οικοδόμηση τοπικών κοινωνιών και οικονομιών που αναπτύσσονται με δικαιοσύνη, ισορροπία και βιωσιμότητα, μέσα σε ένα περιβάλλον δημοκρατίας, εποικοδομητικού διαλόγου, συνεργασίας και αλληλεγγύης μεταξύ των πολιτών . Πενήντα δύο χρόνια μετά, Δεν ξεχνούμε αδέρφια

!!!! Ο κοινός μας αγώνας συνεχίζεται!!!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους