Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Nτάνγκα ντάνγκα Από τα 17 που μπήκα στην αναρχία το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ήταν ότι η συντριπτική πλειοψηφία “συντρόφων” δεν προερχόταν από άκληρες προλεταριακές και εργατικές οικογένειες.

Από τότε εκμυστηρευόμουν σε συντρόφους και συντρόφισσες τον βασικό προβληματισμό μου ότι το πράγμα είναι φούσκα και θα σκάσει.

Ένας λοιπόν μεγάλος παράγοντας της σχεδόν διάλυσης του αναρχικού κινήματος ήταν –και πάντα θα είναι– η ανομοιογενής ταξική σύσταση.

Αυτός ιστορικά συνέβη και σε άλλους πολιτικούς χώρους όπως αυτός τού ΚΚΕ.

Έγραψε γι’ αυτό ο Άγις Στίνας στα Απομνημονεύματά του: “Είχα να βρω σε επαφή με μέλη του ΚΚΕ από το 1932.

Αυτά που έβλεπα τώρα ήταν κάτι το εντελώς ξένο, άγνωστο, από κάθε άποψη διαφορετικό από κείνο που ήξερα. Στο ΚΚΕ η αναλογία των εργατών μελών του ήταν πολύ μεγάλη. Στον Πειραιά και στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία που έκανα πολλά χρόνια γραμματέας, δεν υπήρχε κανείς μικροαστός μέλος.

Και οι δύο Οργανώσεις αποτελούνταν αποκλειστικά από εργάτες. Στη Θεσσαλονίκη, μόνο στους Εβραίους ήταν μερικοί διανοούμενοι.

Και σε ορισμένα χωριά στη Μακεδονία ήταν μαζί με τους ακτήμονες και μερικοί φτωχοί χωρικοί.

Τώρα μόνον ελάχιστοι εργάτες βρίσκονταν ανάμεσα στους φυλακισμένους. Οι περισσότεροι ήταν αγρότες, μικροαστοί, υπάλληλοι, ντεκλασέ, δικηγόροι, δημοσιογράφοι.”

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους