[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Η σιωπή της ψυχής Έκλεισα τα μάτια μου και γονάτισα. Έσκυψα το κεφάλι και παρέμεινα σιωπηλός. Υπάρχουν στιγμές που επιλέγω τη σιωπή από οποιαδήποτε συντροφιά. Είναι οι στιγμές που θα κατεβάσω το...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η σιωπή της ψυχής Έκλεισα τα μάτια μου και γονάτισα. Έσκυψα το κεφάλι και παρέμεινα σιωπηλός.

Υπάρχουν στιγμές που επιλέγω τη σιωπή από οποιαδήποτε συντροφιά.

Είναι οι στιγμές που θα κατεβάσω το κεφάλι και θα ξαναγνωριστώ με μένα.

Είναι εκείνες οι στιγμές που ο εσωτερικός διάλογος και η προσευχή μου δίνουν γαλήνη και νόημα, μακριά από τη βοή του κόσμου.

Είναι σε εκείνες τις στιγμές που η ησυχία παρερμηνεύεται.

Που οι άνθρωποι, ικανοποιώντας μια δική τους εσωτερική ανάγκη, βλέπουν την απομάκρυνση ως πτώση.

Στέκονται σε μία άκρη, χαμογελώντας χαιρέκακα, έτοιμοι να μετρήσουν τα συντρίμμια, πεπεισμένοι ότι αυτή τη φορά η σιωπή είναι σημάδι οριστικής ήττας.

Μαζεύτηκαν γύρω μου οι εχθροί και οι επικριτές μου και πανηγύριζαν ότι λύγισα, κατέρρευσα, έπεσα! Έβλεπαν τα γόνατα στο χώμα και υπέθεταν πως το παιχνίδι τελείωσε.

Δεν γνώριζαν, όμως, ότι η στάση αυτή δεν ήταν αδυναμία.

Ήταν η απόλυτη συγκέντρωση.

Ήταν η στιγμή της σύνδεσης με κάτι πολύ πιο δυνατό από την κρίση των γύρω.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, στα χαμηλότερα, στα πιο αθέατα σημεία της ψυχής, ο θόρυβος και η γνώμη των άλλων σταματά να έχει σημασία.

Η αλήθεια είναι πως οι άνθρωποι φοβούνται τη σιωπή.

Έχουν μάθει να φωνάζουν, να αναζητούν σημασία μέσα στον θόρυβο και να σπαταλούν ενέργεια σε εξηγήσεις που κανείς δεν ακούει.

Είναι πιο βολικό να ρίχνουν αλλού την ευθύνη και ευκολότερο να θεωρούν ότι έπεσες, για να νιώσουν αυτοί ανώτεροι.

Όμως η πραγματική δύναμη δεν αποδεικνύεται ούτε με τη σύγκριση, ούτε με τη φασαρία.

Οι ίδιοι άνθρωποι όταν σηκώθηκα και άκουσαν να λέω... "ΑΜΗΝ", κατάλαβαν ότι δεν έπεσα, απλά ετοιμαζόμουν για το επόμενο μεγάλο βήμα, μέσα από την προσευχή.

Το «αμήν» ήταν η σφραγίδα μιας εσωτερικής συμφωνίας ότι ο αγώνας συνεχίζεται, όχι στο επίπεδο του θορύβου, αλλά στο επίπεδο της ουσίας.

Σε έναν κόσμο που θορυβεί για τα πάντα, η πιο επαναστατική πράξη είναι η αφοσίωση και η αυτοδέσμευση.

Χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς την ανάγκη να πείσεις κανέναν για το τι αξίζεις πριν ακόμα το αποδείξεις.

Να εργάζεσαι και να προσεύχεσαι σιωπηλά.

Άσε τη δράση και τα αποτελέσματα σου να κάνουν τον "θόρυβο"! Καλημέρα σας. Ευγνωμοσύνη και Αγάπη! Πίστη και Προσευχή!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences