● Ο σωστός και πραγματικός δημοσιογράφος πρέπει ανα πάσα στιγμή να είναι έτοιμος και στη φυλακή να πάει αλλά και στον τάφο! Στο πεδίο! Πόσοι δημοσιογράφοι έχουν δολοφονηθεί στην Παλαιστίνη; Θαύμαζα...

Πλήρες Κείμενο:

● Ο σωστός και πραγματικός δημοσιογράφος πρέπει ανα πάσα στιγμή να είναι έτοιμος και στη φυλακή να πάει αλλά και στον τάφο! Στο πεδίο! Πόσοι δημοσιογράφοι έχουν δολοφονηθεί στην Παλαιστίνη; Θαύμαζα και θαυμάζω πάντα τους γενναίους δημοσιογράφους! Από τα προεφηβικά χρόνια μου τον Κώστα Βιδάλη και από τα νεανικά μου, που άρχισε να σχηματοποιείται το όποιο μυαλό μου διάβαζα την “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ” με διευθυντή τον Σεραφείμ Φυντανίδη.

Τον ιστορικό διευθυντή της! Ο Σεραφείμ Φυντανίδης ήταν και πολύ καλοί φίλοι με τον Παύλο Βαρδινογιάννη, ο Παύλος τον εκτιμούσε πολύ, έτος 1981 αυτό το αξέχαστο καλοκαίρι τα θυμάμαι όλα αυτά και επίσης ο Φυντανίδης τον Παύλο.

Πιστεύω ότι ο Σεραφείμ Φυντανίδης υπήρξε πραγματικά ένα πρότυπο! Η φωτογραφία που ανεβάζω είναι από τον Σεπτέμβρη του 1991. Τον Σεπτέμβριο του 1991, επτά εκδότες και διευθυντές εφημερίδων περνούσαν την πύλη του Κορυδαλλού.

Το «έγκλημά» τους ήταν ότι από τον Δεκέμβριο του 1990, είχαν δημοσιοποιήσει μία ή δύο προκηρύξεις “τρομοκρατικών” οργανώσεων, παρά τον νόμο της κυβέρνησης του κυρίου Μητσοτάκη που απαγόρευε τη δημοσίευση προκηρύξεων.

Το σκεπτικό του κυρίου Μητσοτάκη ήταν ότι οι τρομοκράτες δεν μπορεί να έχουν βήμα στην κοινωνία και τα λοιπά.

Οι δημοσιογράφοι ήταν οι: Σεραφείμ Φυντανίδης (“Ελευθεροτυπία”), Χρήστος Θεοχαράτος (“Έθνος”), Δημήτρης Μαρούδας (“Νίκη”), Κώστας Κοντοπάνος (“Αυριανή”), Κώστας Γερονικολός (“Δημοκρατικός Λόγος”), Σπύρος Καρατζαφέρης (“48 Ώρες”) και Κώστας Παπαϊωάννου (“Ποντίκ”ι). Η ποινή που τους είχε επιβληθεί ήταν φυλάκιση από 5 - 10 μήνες.

Παρά το γεγονός ότι οι καταδικασμένοι δημοσιογράφοι μπορούσαν να ασκήσουν έφεση, δεν το έκαναν καταγγέλοντας παρεμβάσεις του πρωθυπουργού στη δικαιοσύνη και αντιλήψεις του παρελθόντος. ● Παρεμβάσεις του Μητσοτάκη στη δικαιοσύνη! Ω! τι πρωτότυπο!... Πρωτοφανές!!! Απίστευτο!!! Οίκος Κορλεόνε παρεμβαίνει στη “δικαιοσύνη”!!!!... Ό,τι και τότε, το ίδιο και τώρα! Τότε από τον πατέρα, τώρα από τον υιό (που έγινε ιος) Κάποια στιγμή, έτος 1994 αν καλά προσδιορίζω τον χρόνο, κάνω ένα δημοσίευμα αφιέρωμα στην “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” μου για τον Παύλο Βαρδινογιάννη και σκέφτομαι να ζητήσω και σύντομες δηλώσεις για τον Παύλο από κάποιους φίλους του.

Επιλέγω στο μυαλό μου τρεις: Τον Άγγελο Πνευματικό, τον Στάθη Παναγούλη, και τον Σεραφείμ Φυντανίδη.

Η επικοινωνία με τον Φυντανίδη κάπως δύσκολη, -λογικό αυτό- διευθυντής μιας μεγάλης εφημερίδας ήταν, όμως μόλις στην γραμματέα του είπα ότι θέλω να μιλήσουμε για τον Παύλο Βαρδινογιάννη, σε λίγα δευτερόλεπτα ο Φυντανίδης παρεμβαίνει στο τηλέφωνο και μου λέει: “Φίλε, τώρα γράφω το κύριο άρθρο, δεν μπορώ να σου μιλήσω, θα σε πάρω εγώ σε λίγο” Μετά από λίγο, μιλήσαμε για πάνω από μία ώρα για τον Παύλο, αλλά κυρίως για τη δημοσιογραφία.

Και για πολλά ακόμα!... ● Ο Σεραφείμ Φυντανίδης θεωρώ ότι ήταν ένας από τους σπουδαίους ανθρώπους στον χώρο μας, και διέυθυνε με υποδειγματικό τρόπο μια εφημερίδα που επιβεβαίωνε το όνομα της ! Αυτά για την ώρα… -Δ.Τζ.

|||||

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους