Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ Ο ΘΕΣΒΙΤΗΣ «ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ ΤΟ ΕΓΚΑΛΛΩΠΙΣΜΑ, Ο ΕΠΟΠΤΗΣ ΤΩΝ ΑΡΡΗΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ» «Δεύτε τον πυρίπνουν και ζηλωτήν, τον διά τεθρίππου, αρπαγέντα από της γής, της του Xριστού δευτέρας, Πρόδρομον παρουσίας, Hλίαν τον Θεσβίτην, ύμνοις τιμήσωμεν» Ο όρος «προφήτης», τόσο στην αρχαία Ελλάδα όσο και στο Ισραήλ, σήμαινε αυτόν που ομιλεί στη θέση κάποιου Θεού, ερμηνεύοντας τη θέλησή του στους ανθρώπους.

Ειδικά στους Εβραίους, σήμαινε εκείνον που κινείτο από τον Θεό, για να μιλήσει, εξηγώντας τις εντολές του ή αποκαλύπτοντας το θέλημά του αλλά και όσα έμελλε να συμβούν.

Η λέξη εμφανίζεται και στην Καινή Διαθήκη, όπου προφήτης θεωρείται αυτός που κατέχει το χάρισμα της προφητείας, ο θεόπνευστος κήρυκας ή δάσκαλος, το όργανο των ιδιαίτερων αποκαλύψεων του Θεού (Α΄προς Κορινθίους επιστολή, Πράξεις Αποστόλων). Το φαινόμενο της προφητείας, στους Εβραίους εμφανίστηκε αρχικά, με τους λεγόμενους «εκστατικούς» προφήτες, οι οποίοι περιόδευαν σε πόλεις και χωριά, ερχόντουσαν σε κατάσταση έκστασης με την βοήθεια μουσικής και χορού, δεχόντουσαν μηνύματα και τα κοινοποιούσαν στους ανθρώπους.

Στη συνέχεια, εμφανίστηκαν άτομα προικισμένα από τον Θεό (Νάθαν, Ηλίας κ.α.), οι οποίοι δεν αρκέστηκαν στις προφητείες αλλά έδωσαν προσωπικούς αγώνες, για να διαφυλάξουν την καθαρότητα της ισραηλινής θρησκείας, καταπολεμώντας άλλες θρησκευτικές επιρροές.

Από τον 8ο αιώνα, διαθέτουμε καταγραφές της ζωής και της δράσης προφητών, στα λεγόμενα «Προφητικά Βιβλία» της Παλαιάς Διαθήκης (τα 19 αυτά προφητικά βιβλία είναι: Ησαϊας, Ιερεμίας, Θρήνοι Ιερεμίου, Επιστολή Ιερεμίου, Βαρούχ, Ιεζεκιήλ, Δανιήλ, Ωσηέ, Αμώς, Μιχαίος, Ιωήλ, Οβδιού, Ιωνάς, Ναούμ, Αββακούμ, Σοφονίας, Αγγαίος, Ζαχαρίας και Μαλαχίας.

Τα βιβλία αυτά γράφτηκαν την περίοδο από τον 8ο έως τον 2ο π.Χ. αι.) Τα άτομα αυτά, επιλέγονται από τον ίδιο το Θεό και αποστέλλονται στον λαό και τους άρχοντες, ελέγχοντας άπαντες για παραβάσεις νόμων, για περιφρόνηση τήρησης της «Διαθήκης» του Θεού, για υιοθέτηση ειδωλολατρικών στοιχείων λατρείας, για ηθική και πνευματική κατάπτωση.

Είναι κήρυκες μετανοίας και προειδοποίησης για συνέπειες από την μη συμμόρφωσή τους, στην θεϊκή θέληση.

Επίσης είναι κήρυκες του Θεού, για να ανακοινώσουν την έλευση του Μεσσία στη γη, ο οποίος και θα εγκαταστήσει μια νέα πνευματική βασιλεία, αδελφοποίησης όλων των ανθρώπων (σημειωτέον, οι προφήτες «ψεύτικων θεών», θεωρούντο ψευδείς μάρτυρες και θανατώνονταν). Ο Προφήτης Ηλίας (ελληνική μεταφορά του εβραϊκού ονόματος Ελιγιαχού και Ελιγιά, που σημαίνει «ο Θεός μου είναι ο Γιαχβέ» (το όνομα παράγεται από το «Ηλί», που στα εβραϊκά έχει τη σημασία του Θεού), υπήρξε Ισραηλίτης Προφήτης του Θεού.

Πατέρας του ήταν ο Σάβωκ (ανήκε στη φυλή Ααρών) και καταγόταν από το χωριό Θέσβη (εξ ου και Θεσβίτης), της ευρύτερης περιοχής της Γαλαάδ, στην Υπεριορδανία. ΄Εδρασε κατά τα χρόνια της βασιλείας του Αχαάβ (9ος-10ος π.Χ. αι.). Κατά την γέννησή του, ο πατέρας του είδε σε οπτασία, λαμπροφορεμένους άνδρες να δίνουν στο βρέφος το όνομα «Ηλιού», να το σπαργανώνουν με φωτιά και να του δίνουν να φάει φωτιά (κατά την εξήγηση του δόθηκε από ιερείς, η οπτασία σήμαινε ότι «η κατοίκησης του τέκνου θα είναι φως, ο λόγος του απόφασις, η ζωή του κατά Κύριον και ο ζήλος του, θα φανή ευάρεστος εις τον Θεόν και θέλει κρίνη τον Ισραήλ δια πυρός και μαχαίρας»). Ο Ηλίας έζησε και έδρασε σε μια ταραχώδη εποχή, τα χρόνια της βασιλείας του Αχαάβ και του διαδόχου του Οχοζία, εποχή που οι Εβραίοι δοκιμάζονταν στην πίστη τους, από ειδωλολατρικές επιρροές άλλων λαών. Ο Αχαάβ ήταν πολέμιος της πατρώας θρησκείας, επηρεασμένος εν πολλοίς από την σύζυγό του Ιεζάβελ (κόρη του βασιλιά της Φοινίκης Ευβάαλ), που του είχε επιβάλει την επίσημη καθιέρωση της λατρείας των θεών της πατρίδας της, Βάαλ και Αστάρτης). Η Ιεζάβελ ήταν ήδη εξοργισμένη με τον Ηλία και τον ζήλο που έδειχνε, να επαναφέρει τους Ισραηλίτες στην πίστη στο Θεό.

Η οργή της δε περίσσεψε, όταν ο Ηλίας εμφανίστηκε στον βασιλιά Αχαάβ και τον έθεσε προ των ευθυνών του.

Μάλιοτα του ορκίστηκε στο όνομα του Θεού του Ισραήλ, ότι τα επόμενα χρόνια δεν θα βρέξει, εξ αιτίας της απομάκρυνσης του λαού από τον Θεό, παρά μόνο αν ο ίδιος (ο Ηλίας) το προστάξει. Ο Αχαάβ, γνωρίζοντας τον σεβασμό που έτρεφε ο λαός στον Ηλία, αναστατώθηκε με την προφητεία του. Η Ιεζάβελ όμως, ήταν έτοιμη να πραγματοποιήσει σχέδιο εξόντωσης του Προφήτη. Ο Κύριος, προνοώντας για τον προφήτη Του, του ζήτησε να απομακρυνθεί από την περιοχή, να πάει ανατολικά και να κρυφτεί κοντά στο χείμαρρο Χωράθ, απ΄όπου θα έπινε νερό, ενώ για την τροφή του, θα φρόντιζαν δύο κόρακες, σταλμένοι από τον Θεό (ο κόρακας κατά τον μωσαϊκό νόμο, θεωρείται ζώο ακάθαρτο.

Η επιλογή του κόρακα από τον Θεό, για να διατρέφει τον Ηλία, κατά τον Ιωάννη το Χρυσόστομο, πιστοποιούσε ότι δεν υπάρχει τίποτα ακάθαρτο, αφού δημιουργήθηκε από τον Θεό). ΄Εφυγε λοιπόν ο Ηλίας και διασχίζοντας την έρημο έφτασε στο όρος Χωρήβ και κρύφτηκε σε ένα σπήλαιο.

Με τη φυγή του, ξεκίνησε και η τριετής ξηρασία στο βασίλειο του Αχαάβ, όπως μνημονεύει ο ιστορικός Ιώσηπος.

Και ενώ ο Ηλίας παρέμενε στο σπήλαιο και οι κόρακες του έφερναν τροφή πρωϊ και βράδυ, ξεράθηκε ο χείμαρρος και δεν είχε νερό να πιεί.

Τότε ο Θεός του έδωσε νέα εντολή, να πάει στην Σαρεπτά (περιοχή Σιδώνας) και να μείνε εκεί, όσο δε για την διατροφή του, την είχε αναθέσει σε μια χήρα.

Φθάνοντας ο Ηλίας στον τόπο που του είχε υποδείξει ο Θεός, είδε μια γυναίκα να μαζεύει ξύλα και της ζήτησε νερό και ένα κομμάτι ψωμί.

Η γυναίκα του αποκρίθηκε πως δεν έχει ψωμί, παρά μόνο ελάχιστο αλεύρι και λάδι στο σπίτι και πως είχε έρθει ως εκεί για να μαζέψει ξύλα, για να ετοιμάσει κάτι να φάει η ίδια και ο γιός της και μετά απ΄αυτό, τους περίμενε ο θάνατος, μην έχοντας τίποτε άλλο για να επιζήσουν. Ο Ηλίας ζήτησε από την γυναίκα να πάει σπίτι της, να ετοιμάσει με τα υλικά που διέθετε μια μικρή λαγάνα και να του την φέρει και με το υπόλοιπο, να ετοιμάσει ψωμί για την ίδια και το γιό της, εξηγώντας της ότι ο Θεός του Ισραήλ του είπε, πως δεν θα αδειάσει το πιθάρι της με το αλεύρι και το δοχείο της με το λάδι, μέχρι την ημέρα που θα στείλει βροχή στην περιοχή.

Και έτσι ακριβώς έγινε (κατά τον Ιωάννη το Χρυσόστομο, η χήρα δίνοντας προτεραιότητα στις ανάγκες του Ηλία και όχι σ΄αυτές του γιού της «έσπειρε φιλοξενία και αμέσως θέρισε το καρπερό στάχυ της φιλοξενίας», βλέποντας να μην λιγοστεύουν τα υλικά που διέθετε, μετά την χρήση τους). Στον Ηλία επίσης αποδίδεται η ανάσταση του νεκρού γιού της Σαραφθίας χήρας, που φιλοξενούσε τον Ηλία. ΄Όταν το παιδί πέθανε, ο Ηλίας το απέσπασε από την αγκαλιά της μητέρας του που θρηνούσε και το πήγε στο ανώγι όπου διέμενε ο ίδιος, το απόθεσε στο κρεββάτι και προσευχήθηκε στον Θεό, ρωτώντας τον γιατί έκανε τέτοιο κακό στη γυναίκα που τον φιλοξένησε.

Ακολούθως παρακάλεσε να επιστρέψει η ψυχή του παιδιού στο σώμα του και ο Κύριος άκουσε την προσευχή του και ανάστησε το παιδί.

Όταν δε ο Ηλίας παρέδωσε το παιδί στην μητέρα του, εκείνη του είπε πως τώρα κατάλαβε πως όντως ήταν άνθρωπος του Θεού και όσα προφητεύει είναι πραγματικά ο λόγος του Κυρίου.

Είχαν περάσει πάνω από τρία χρόνια που η ανομβρία είχε επιφέρει τεράστιες καταστροφές στο βασίλειο του Αχαάβ και τον λαό του. Ο Θεός ζήτησε από τον Ηλία να επισκεφτεί τον Αχαάβ, κι΄Εκείνος, θα έστελνε βροχή στη γη. ΄Όταν συναντήθηκε ο Ηλίας με τον Αχαάβ, ο βασιλιάς του είπε: «Εσύ είσαι λοιπόν που αναστάτωσες το Ισραήλ;» και ο Ηλίας του απάντησε, πως υπαίτιοι αυτής της αναστάτωσης ήταν ο ίδιος ο βασιλιάς και η οικογένειά του, που αρνήθηκαν να υπακούσουν στην Θεϊκή εντολή και εγκαθίδρυσαν την λατρεία του Βάαλ στη χώρα.

Αμέσως μετά, του ζήτησε να δώσει εντολή να συγκεντρωθούν στο όρος Κάρμηλος, όλοι οι Ισραηλίτες, οι 450 προφήτες του Βάαλ και οι 400 προφήτες της Αστάρτης, οι οποίοι και προστατεύονταν από την Ιεζάβελ. ΄Όταν άπαντες βρέθηκαν στο όρος Κάρμηλος, ο Ηλίας έκανε έντονη κριτική στους Ισραηλίτες, ελέγχοντάς τους για την πίστη τους και θέτοντάς τους το ερώτημα, ως πότε θα αμφιταλαντεύονται και κατέληξε: «Αν ο Κύριος είναι Θεός, να τον ακολουθήσετε.

Αν είναι ο Βάαλ Θεός, να ακολουθήσετε αυτόν». ΄Ολοι τον άκουγαν τηρώντας απόλυτη σιωπή.

Συνεχίζοντας ο Ηλίας τους είπε πως, ο ίδιος είχε απομείνει ο μόνος προφήτης του Κυρίου, σε αντίθεση με τον Βάαλ, που διαθέτει 450 προφήτες.

Τότε, ζήτησε από τον βασιλιά να φέρουν δύο μοσχάρια από τα οποία το ένα θα διάλεγαν οι προφήτες του Βάαλ και το άλλο θα έπαιρνε ο ίδιος.

Ζήτησε στη συνέχεια να τεμαχίσουν τα μοσχάρια και να βάλουν τα κομμάτια πάνω σε ξύλα, χωρίς να ανάψουν φωτιά.

Πρότεινε τέλος, να επικαλεσθεί ο καθένας τον δικό του Θεό, για να ανάψει τη φωτιά και αληθινός Θεός θα ήταν αυτός, που πρώτος θα το έπραττε.

Ο λαός περίμενε να δει τι θα συμβεί.

Οι προφήτες του Βάαλ, χοροπηδώντας γύρω από το θυσιαστήριο, προσεύχονταν από το πρωϊ ως το μεσημέρι, αλλά δεν κατάφεραν να ανάψει η φωτιά.

Νωρίς το απόγευμα, ο Ηλίας ξανάχτισε το θυσιαστήριο με 12 πέτρες (όσοι οι γιοί του Ιακώβ και οι φυλές του Ισραήλ).΄Εβαλε το κρέας πάνω στα ξύλα τα οποία τα έβρεξε με νερό.

Στη συνέχεια πλησίασε και προσευχήθηκε ενώπιον όλων: «Κύριε, Θεέ του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, ας μάθουν όλοι σήμερα πως εσύ είσαι ο Θεός του Ισραήλ και γω ο δούλος σου, που έκανα όλα αυτά τα πράγματα, σύμφωνα με τον δικό σου Λόγο.

Απάντησέ μου Κύριε, ώστε αυτός ο λαός σου, να μάθει ότι εσύ είσαι ο Κύριος, ο Θεός και συ θα ξαναφέρεις κοντά σου την καρδιά τους». Τότε έπεσε φωτιά από τον ουρανό και κατέκαυσε τα πάντα (το μοσχάρι, τα ξύλα, ακόμα και τις πέτρες). Ο λαός, με σκυφτό το κεφάλι αποδέχθηκε τον αληθινό Θεό και ο Ηλίας ζήτησε, να συλληφθούν όλοι οι ψευδοπροφήτες του Βάαλ, που τόσον καιρό κορόϊδευαν τον λαό και να οδηγηθούν στον χείμαρρο Κίσωνα κι΄εκεί να εξολοθρευτούν ως εχθροί του λαού, πράγμα που έγινε.

Αμέσως μετά, ο ουρανός σκοτείνιασε, μαζεύτηκαν σύννεφα και άρχισε να βρέχει.

Η περίοδος της ξηρασίας είχε τελειώσει, με την προσχώρηση των Ισραηλιτών στην πίστη του αληθινού Θεού.

Επιστρέφοντας ο βασιλιάς στο παλάτι, τα διηγήθηκε όλα στην γυναίκα του και η Ιεζάβελ, γεμάτη μίσος, έστειλε αγγελιοφόρο στον Ηλία, να του μηνύσει πως: «Αν μέχρι αύριο, τέτοια ώρα, δεν σου κάνω ότι εσύ έκανες στους προφήτες του Βάαλ, να με τιμωρήσουν οι θεοί». Για άλλη μια φορά ο προφήτης Ηλίας, αναγκάστηκε να φύγει για να σώσει τη ζωή του.

Πήγε στο Βέερ Σεβά (ανήκει στο βασίλειο του Ιούδα), άφησε εκεί τον υπηρέτη του και ο ίδιος προχώρησε μέσα στην έρημο.

Αποκαμωμένος κάθισε στην σκιά ενός δένδρου και παρακάλεσε τον Θεό να τον πάρει κοντά του, γιατί δεν αισθανόταν ότι ήταν καλύτερος από τους προγόνους του.

Εκεί τον πήρε ο ύπνος και παρουσιάστηκε ΄Αγγελος Κυρίου, τον άγγιξε και του είπε να σηκωθεί και να φάει.

Γύρισε ο Ηλίας το κεφάλι και είδε μια λαγάνα και ένα κανάτι νερό.

Αφού έφαγε, ξάπλωσε ξανά, αλλά ο ΄Αγγελος του ζήτησε να σηκωθεί και πάλι και να φάει, γιατί είχε πολύ δρόμο μπροστά του και έπρεπε ν΄αντέξει. Ο Ηλίας υπάκουσε.

Βάδισε επί 40 μερόνυχτα και η δύναμη εκείνης της τροφής, τον κράτησε στα πόδια του. ΄Εφτασε στο βουνό Χωρήβ, το βουνό του Θεού, βρήκε μια σπηλιά και πέρασε τη νύχτα.

Τότε ο Θεός τον ρώτησε, γιατί βρισκόταν εκεί και κείνος του αποκρίθηκε: «Εγώ αγωνίστηκα με μεγάλο ζήλο για σένα Κύριε, αλλά οι Ισραηλίτες αθέτησαν την Διαθήκη Σου, γκρέμισαν τους βωμούς Σου, έσφαξαν τους προφήτες σου και έμεινα μόνο εγώ και ζητούν και μένα να με σφάξουν». Ο Κύριος του είπε: «Βγες αύριο έξω από την σπηλιά και στάσου στο βουνό ενώπιόν μου, γιατί θα περάσω». Την άλλη μέρα σηκώθηκε δυνατός άνεμος, που έσχιζε τα βουνά και συνέτριβε τα βράχυα, όμως ο Θεός δεν βρισκόταν μέσα σ΄αυτό τον άνεμο.

Μετά έγινε σεισμός, αλλά ούτε εκεί βρισκόταν ο Κύριος.

Μετά ήρθε φωτιά, αλλά και πάλι ο Κύριος δεν βρισκόταν μέσα στη φωτιά.

Αμέσως μετά, ακούστηκε ένας ήχος, σαν ελαφρό αεράκι και κεί βρισκόταν ο Θεός. Ο Ηλίας το ένοιωσε.

Σκέπασε το πρόσωπό του με τον μανδύα και στάθηκε στην είσοδο της σπηλιάς και μέσα από το αεράκι, άκουσε τον Θεό να του μιλάει.

Του έδωσε εντολή να πάει στη Δαμασκό, να χρίσει νέο βασιλιά των Συρίων τον Αζαήλ, νέο βασιλιά του Ισραήλ τον Ιού (γιό του Ναμεσσί) και τέλος, να χρίσει προφήτη και διάδοχό του, τον Ελισσαίο, γιό του Σαφάτ.

Του είπε ακόμα πως όποιος σωθεί από το ξίφος του Αζαήλ, θα τον σκοτώσει ο Ιού και όποιος γλυτώσει και απ΄αυτόν, θα τον σκοτώσει ο Ελισσαίος, αλλά θ΄αφήσει ζωντανούς, όσους Ισραηλίτες δεν ασπάστηκαν τα είδωλα του Βάαλ.

Φεύγοντας από κει ο Ηλίας, συνάντησε τον Ελισσαίο, που όργωνε.

Τον πλησίασε και πέταξε πάνω του, τον μανδύα του. Ο Ελισσαίος κατάλαβε τι σήμαινε αυτή η κίνηση, άφησε το όργωμα και τον ακολούθησε, ζητώντας του μόνο, να τον αφήσει να αποχαιρετήσει τον πατέρα του. ΄Υστερα, θυσίασε τα βόδια που είχε, έψησε το κρέας τους και το μοίρασε στον λαό.΄Ηταν πλέον έτοιμος να ακολουθήσει τον Ηλία. Ο Προφήτης Ηλίας, καίτοι αυστηρός με τον λαό του Ισραήλ, εξέπεμπε φως.

Προφήτευσε 25 χρόνια και για να πείσει τους ανθρώπους να ακολουθήσουν τον θεϊκό νόμο και να εγκαταλείψουν την λατρεία ψεύτικων ειδώλων, θαυματούργησε πολλές φορές.

Αξιώθηκε να δει τον Θεό (όσο είναι δυνατόν στον άνθρωπο να δει τον Θεό) στο όρος Σινά (όπως περίπου και ο Μωϋσής), όπου πέρασε δίπλα του, μέσα σε μια απαλή αύρα. ΄Εσχισε τον Ιορδάνη ποταμό, για να περάσει απέναντι με τον μαθητή και διάδοχό του, προφήτη Ελισσαίο.

Προανήγγειλε την έλευση του Χριστού στη γη, 816 χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού. ■ Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ Ο Προφήτης Ηλίας, όπως και ο Ενώχ, ήσαν οι μοναδικοί άνθρωποι που λέγεται ότι, δεν γνώρισαν το φυσικό θάνατο αλλά ανελήφθησαν στον Ουρανό.

Αφού ο Προφήτης Ηλίας έδρασε κατά το θέλημα του Θεού, έφτασε ο καιρός ο Κύριος να τον πάρει στους Ουρανούς.

Το θαυμαστό γεγονός, όπως αποτυπώνεται στο βιβλίο «Βασιλειών Δ΄» της Π.Δ., έχει ως εξής: Επιστρέφοντας ο Ηλίας με τον Ελισσαίο από τα Γάλγαλα, ο Ηλίας είπε στον μαθητή του να παραμείνει εκεί που βρισκόταν, γιατί ο Κύριος τον έστελνε στην Βαιθήλ. Ο Ελισσαίος αντέδρασε και είπε στον Ηλία ότι δεν πρόκειται να τον αφήσει και θα πάει μαζί του. ΄Ετσι και έγινε.

Πήγαν μαζί στη Βαιθήλ (βόρεια της Ιερουσαλήμ), που είναι ιερός τόπος.

Εκεί βρισκόταν μια ομάδα προφητών, οι οποίο ρώτησαν τον Ελισσαίο αν γνώριζε, πως εκείνη ακριβώς τη μέρα, ο Κύριος θα έπαιρνε κοντά του τον δάσκαλό του και ο Ελισσαίος τους απάντησε ότι δεν γνώριζε κάτι τέτοιο. ΄Εφυγαν από κει Ηλίας και Ελισσαίος και πήγαν στην Ιεριχώ, όπου και εκεί οι προφήτες, έκαναν την ίδια ερώτηση στον Ελισσαίο.

Φεύγοντας από την Ιεριχώ, βάδισαν κατά την εντολή του Κυρίου προς τον Ιορδάνη ποταμό, ακολουθούμενοι, από κάποια απόσταση, από 50 προφήτες.

Φθάνοντας στον ποταμό, ο Ηλίας πήρε την μηλωτή του (τον μανδύα του), χτύπησε τα νερά του ποταμού και κείνα άνοιξαν, για να περάσουν. ΄Όταν πέρασαν στην άλλη όχθη, ο Ηλίας ζήτησε από τον Ελισσαίο να του πει, τί θα ήθελε να κάνει γι΄αυτόν, πριν ο Κύριος τον πάρει κοντά του. Ο Ελισσαίος του ζήτησε, να του δώσει διπλάσιο το προφητικό πνεύμα. Ο Ηλίας του ανέφερε πως αυτό που του ζητάει είναι δύσκολο, συμπληρώνοντας: «Αν όμως με δεις τη στιγμή που θα φεύγω από κοντά σου, τότε αυτό που ζήτησες θα γίνει, αν όμως δεν με δεις, δεν θα γίνει». Καθώς περπατούσαν οι δυό τους και από απόσταση τους ακολουθούσαν οι προφήτες, εμφανίστηκε ξαφνικά ένα πύρινο άρμα, που το έσερναν τέσσερα πύρινα άλογα και τους χώρισαν (οι 4 ίπποι συμβόλιζαν τις αρετές του Ηλία: Φρόνηση, Δικαιοσύνη, Σωφροσύνη, Ανδρεία). Ο Ηλίας, μέσα σε ανεμοστρόβιλο, υψώθηκε με το άρμα στον Ουρανό, αφήνοντας να πέσει η μηλωτή του, που την έπιασε ο Ελισσαίος. ΄Οσο δε για τους προφήτες που παρακολουθούσαν από απόσταση, βλέποντας στη συνέχεια τον Ελισσαίο να χρησιμοποιεί τον μανδύα του Ηλία για ν΄ανοίξουν τα νερά του Ιορδάνη και να επιστρέψουν, ανέφεραν πως το πνεύμα του Ηλία, είχε παραμείνει στον Ελισσαίο.

Βλέποντας οι προφήτες το θαύμα, προσκύνησαν τον Ελισσαίο και δήλωσαν δούλοι του.

Του ζήτησαν μάλιστα να τους επιτρέψει να ψάξουν για τον Ηλία, μήπως και ο Κύριος τον είχε αφήσει σε κάποιο βουνό ή κάπου αλλού. Ο Ελισσαίος, κατέχοντας την αλήθεια, τους είπε να μην το πράξουν αλλά τελικά υποχώρησε, προκειμένου να δουν και αυτοί ότι είχε συντελεστεί ένα θαύμα. ΄Εψαξαν λοιπόν αλλά δεν τον βρήκαν. ΄Ενας από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας, ο επίσκοπος Φωτικής της Ηπείρου, ΄Αγιος Διάδοχος, σχετικά με την Ανάληψη του Προφήτη Ηλία, αναφέρει στο βιβλίο του «Τα Εκατόν Γνωστικά Κεφάλαια»: « Η φαινόμενη ανάληψη του προφήτου Ηλία στον Ουρανό, ήταν στην πραγματικότητα αναρπαγή του, από το Πνεύμα του Θεού, που συντελέστηκε με την μορφή πύρινης αύρας». Πίστευε δε, πως οι 4 αρετές ήσαν αυτές που ανέβασαν τον Ηλία στον Ουρανό, όπως εκεί ανεβάζουν και κάθε Χριστιανό, που τις κατέχει: «…Διόπερ όλως και επί άρματος πυρός ανελήφθη ο τοσούτος της σοφίας τρόφιμος, ως ίπποις ταις οικείαις εμοί δοκείν ο σώφρων χρησάμενος αρεταίς εν τον αρπάξαντι αυτόν εν αύρα πυρός πνεύματι…» Ο Απόστολος Παύλος, σχετικά με την ανάληψη του Προφήτη, επισημαίνει ότι ο Ηλίας δεν ανελήφθη στους Ουρανούς, όπως ο Χριστός, αλλά άφησε ο Θεός να φανεί ότι ανελήφθη και ο προφήτης Ηλίας, εξακολουθεί και ζει στη γη, με φθαρτό σώμα, εδώ και πολλούς αιώνες. ΄Ετσι, όπως αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, εμφανίστηκε με το υλικό του σώμα, εκπροσωπώντας τους ζώντες, στην Μεταμόρφωση του Χριστού στο όρος Θαβώρ (όπου παρέστη και ο Μωϋσής) και όπως επισημαίνουν ο προφήτης Μαλαχίας αλλά και ο Ευαγγλιστής Ιωάννης (στην «Αποκάλυψη»), αναμένεται να εμφανιστούν με τον Ενώχ και να καταδείξουν τον Αντίχριστο, οπότε και θα ηττηθούν απ΄αυτόν και θα πεθάνουν, πριν από την Δευτέρα Παρουσία (ως θνητοί έπρεπε να υποστούν τον επίγειο θάνατο). Ο Προφήτης Ηλίας, θεωρείται ότι δεν απέθανε ποτέ.

Σε σχέση με την Ανάληψή του, υπάρχει μια διάκριση μεταξύ αυτής και της Αναλήψεως του Κυρίου: «Και ανελήφθη Ηλίας εν συσσεισμώ (ενώ σειόταν η γη) ΩΣ εις τον Ουρανόν, Το δε ΩΣ εις τον Ουρανόν, αμφίβολον έχει την έννοιαν. Το ΕΙΣ τον Ουρανόν, τρανήν δείκνυσι την αλήθειαν». Δηλαδή το «ΩΣ», που χρησιμοποείται για τον Ηλία, εμπεριέχει την αμφιβολία.

Ανελήφθη ως τον Ουρανό.

Σε αντίθεση με το «ΕΙΣ» που εκφράζει την βεβαιότητα ανόδου στους Ουρανούς του Χριστού, κατά την Ανάληψή του.

Υπάρχουν όμως και δύο χωρία στην Αγία Γραφή, που αποδεικνύουν ότι ο Ηλίας, δεν ανήλθε στους Ουρανούς αλλά υψώθηκε στον Ουρανό.

Το πρώτο, βρίσκεται στην Π.Δ. (Β΄παραλειπόμενα), όπου ο Ηλίας φέρεται να στέλνει επιστολή στον βασιλιά του Ιούδα, επικρίνοντάς τον για ασέβεια και λανθασμένη πορεία, μετά την Ανάληψή του.

Το δεύτερο, βρίσκεται στην Κ.Δ., καταγραμμένο από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη και αφορά τη δήλωση του ίδιου του Χριστού: «Και ουδείς αναβέβηκεν εις τον ουρανόν ει μη ο εκ του ουρανού καταβάς, ο υιός του ανθρώπου ο ων εν τω ουρανώ». Ουδείς επομένως ανήλθε στον Ουρανό (ούτε ο Ηλίας), παρά μόνον ο Χριστός, ο οποίος είχε κατεβεί από τους Ουρανούς. ■ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ.

Υπάρχουν συχνές αναφορές για τον Προφήτη στην Αγία Γραφή, τόσο στην Π.Δ. όσο και στην Κ.Δ. Είναι από τα πλέον αγαπητά πρόσωπα της Κ.Δ., μνημονεύεται πάντα με εγκωμιαστικά λόγια και προβάλλεται ως παράδειγμα προς μίμηση, ενώ λαμβάνει μέρος σε σημαντικά γεγονότα.

Στο πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, π.χ., αναφέρεται, όπως και ο Ενώχ, ως τα δύο πρόσωπα που δεν γνώρισαν φυσικό θάνατο, αλλά ζώντα οδηγήθηκαν στον Ουρανό.

Ο προφήτης Μαλαχίας, αναφέρεται στην υπόσχεση του Θεού ότι θα στείλει τον Προφήτη Ηλία, πριν έρθει η μέρα του Κυρίου.

Και ακόμα πως, οι προφητείες του Ηλία, εκπληρώθηκαν στο πρόσωπο του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, ο οποίος και είναι αυτός που «ενσάρκωσε» τα λόγια του Ηλία.

Στη «Σοφία Σειράχ» (όπου αποτυπώνονται τα βιβλικά δεδομένα), αναφέρεται πως όταν εμφανίστηκε ο Ηλίας (μετά τον Ιεροβοάμ), ήταν σαν τη φωτιά και ο λόγος του έκαιγε σαν την λαμπάδα.

Προκειμένου να δείξει το δρόμο του Θεού στους Ισραηλίτες, έκανε έργα θαυμαστά, μέχρι, που επικαλούμενος τον Κύριο, ανέστησε νεκρό.

Επέφερε τιμωρία σε βασιλιάδες και επιφανείς ανθρώπους, διότι δεν τήρησαν την «Διαθήκη του Θεού» και έχρισε βασιλιάδες για να εφαρμόσουν τον θεϊκό νόμο και προφήτες για να τον διαδεχθούν.

Και τελικά ανελήφθη μέσα σε ανεμοστρόβιλο στον Ουρανό, πάνω σε άρμα που το έσερναν 4 πύρινα άλογα.

Και το κείμενο, καταλήγει, απευθυνόμενο στον προφήτη: «Εσύ όπως είναι γραμμένο , πρόκειται στον καθορισμένο χρόνο να έρθεις, να μας ελέγξεις, για να καταπραϋνεις την οργή του Θεού πριν ξεσπάσει, συμφιλιώνοντας τον πατέρα με το παιδί και εγκαθιστώντας στο χώρο τους, τις φυλές του Ιακώβ….Ευτυχισμένοι όσοι σε είδαν και όσοι πέθαναν με την ελπίδα να σε δουν….» Αλλά αναφορές για τον Ηλία, γίνονται και στην Κ.Δ. . Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, π.χ. αναφέρει πως όταν ο Χριστός μίλησε για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, είπε: «αυτός είναι ο Ηλίας, που έμελλε να έρθει», οι δε Ευαγγελιστές Λουκάς και Μάρκος, αναφέρουν πως όταν ο Ηρώδης άκουσε αυτά που γίνονταν από τον Ιησού, απόρησε, διότι πολλοί ήσαν αυτοί που έλεγαν πως «εμφανίστηκε ο Ηλίας». Στα Ευαγγέλια των Ματθαίου και Μάρκου, γίνεται αναφορά στην Μεταμόρφωση του Κυρίου, στο όρος Θαβώρ και στην παρουσία του Ηλία και του Μωϋσή εκεί.

Επιστρέφοντας μάλιστα από το όρος Θαβώρ οι μαθητές που είχαν ακολουθήσει τον Ιησού εκεί και υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες, του γεγονότος της Μεταμόρφωσής Του, τον ρώτησαν για ποιο λόγο οι Γραμματείς ισχυρίζονται ότι θα πρέπει πρώτα να έρθει ο Ηλίας.

Και ο Ιησούς τους απάντησε: «Πρώτα θα έρθει ο Ηλίας και θα τα αποκαταστήσει όλα.

Σας διαβεβαιώνω δε ότι ο Ηλίας ήρθε αλλά δεν τον αναγνώρισαν και του φέρθηκαν άσχημα». Και τότε μόνο οι μαθητές αντελήφθησαν ότι τους μιλούσε για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Στο Ευαγγέλιο του Λουκά, ΄Αγγελος Κυρίου, ενημέρωσε τον Ζαχαρία (πατέρα του Ιωάννη του Προδρόμου) ότι ο γιός του, θα προπορευτεί του Κυρίου, με το πνεύμα και τη δύναμη του προφήτη Ηλία. Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, που καταγράφεται το γεγονός της Σταύρωσης, ο Χριστός ευρισκόμενος πάνω στον Σταυρό, αναφωνεί: «Ηλί ηλί λαμά σαβαχθανί» (Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες). Ακούγοντας τη φράση αυτή, κάποιοι από τους παρευρισκόμενους είπαν ότι «φωνάζει τον Ηλία» και κάποιοι άλλοι κοίταζαν να δουν, αν όντως είχε έρθει ο Ηλίας.

Αναφορές για τον Ηλία, έχει κάνει και ο Απόστολος Παύλος και ο Ιάκωβος αλλά περαιτέρω και πολλοί πατέρες της Εκκλησίας και εκκλησιαστικοί συγγραφείς, που πιστοποιούν και την εξέχουσα θέση που κατείχε ο προφήτης Ηλίας.

Απ΄όλες δε τις διηγήσεις, προκύπτει ότι ο Προφήτης Ηλίας δεν πέθανε αλλά αντιθέτως, βρίσκεται αναμεσά μας. ■ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ Πλούσιες είναι οι Παραδόσεις και τα έθιμα, που σχετίζονται με τον Προφήτη Ηλία.

Ενδεικτικά αναφέρουμε: — Σε Μακεδονία και Θράκη, θεωρείται ο κύριος της βροχής και του κεραυνού, εξ ου και για να τον κατευνάσουν, του πρόσφεραν «κουρμπάνι» (θυσίαζαν ζώα), ώστε να φέρει βροχή. —Σε αρκετά μέρη, σε περίοδο ξηρασίας, γινόταν το έθιμο της «Περπερούνας», κατά το οποίο οι κοπέλλες του χωριού, στόλιζαν με πρασινάδες και κλαδιά ένα ορφανό κορίτσι, πήγαιναν ως το ποτάμι να βραχούν και γύριζαν στο χωριό χορεύοντας και τραγουδώντας την «Περπερούνα», κρατώντας ένα κανάτι γεμάτο νερό. —Στη Σωζόπολη της Θράκης, πίστευαν πως ο Προφήτης, τριγυρνάει συνεχώς με το άρμα του στον Κόσμο και όταν βροντά και αστράφτει, σήμαινε πως κυνηγάει τους διαβόλους.

Σε άλλα μέρη (κυρίως στη Μακεδονία), ο Ηλίας δεν κυνηγούσε τον διάβολο, αλλά τη «λάμια», που κατέστρεφε τις καλλιέργειες. —Οι ναοί του Προφήτη Ηλία, βρίσκονται συνήθως σε κορυφές βουνών, λόφους και υψώματα.

Κατά την παράδοση, ο προφήτης (΄Αϊ Λιάς) ήταν ναυτικός.

Επειδή δεινοπάθησε στη θάλασσα και κινδύνεψε ακόμα και να πνιγεί, αποφάσισε να ζήσει σε κάποιο μέρος, που οι κάτοικοί του, να μην γνωρίζουν ούτε τι είναι θάλασσα ούτε τι είναι καράβι.

Βγήκε λοιπόν στη στεριά κρατώντας ένα κουπί στους ώμους και όποιον συναντούσε, τον ρωτούσε να του πει, τι ήταν αυτό που κρατούσε. ΄Όταν του έλεγαν ότι πρόκειται για κουπί, συνέχιζε την πορεία του ανηφορίζοντας, μέχρι που έφτασε στην κορυφή ενός βουνού.

Εκεί έκανε την ίδια ερώτηση και οι άνθρωποι του είπαν πως πρόκειται για ξύλο.΄Ετσι έμεινε μαζί τους στα ψηλά.

Παραλλαγή αυτής της παράδοσης στην Κεφαλονιά, λέει ότι ο ΄Αγιος βρίσκεται στις κορυφές, διότι ποτέ δεν πάτησε σε κάμπο ούτε ετάφη στο χώμα.

Πάντα γυρίζει με το άρμα του στον Ουρανό και στέκει μονάχα στις κορυφές για ν΄ανασάνει, κάτι που του άρεσε και όσο βρισκόταν στη γη. —Στην Αργολίδα, υπήρχε η δοξασία ότι ο Μωάμεθ κυνηγάει τον Αι Λιά και κείνος βρίσκει καταφύγιο στα βουνά. —Στο Ναύπλιο, η παράδοση θέλει τον προφήτη Ηλία, να ζει και να κινείται ανάμεσά μας, περιμένοντας τον Αντίχριστο για να αναμετρηθεί μαζί του. —΄Ένα από τα έθιμα, που σε κάποια μέρη τηρείται κατά την ημέρα της γιορτής του Αγίου, σχετίζεται με την επίκληση της βοήθειάς του, για την θεραπεία ασθενειών.

Ζώνουν από βραδύς το ναό με λεπτό κέρινο νήμα και κατά τη λειτουργία, με το νήμα αυτό, δένουν το κεφάλι ή το μέλος του σώματος του αρρώστου που πάσχει, χρησιμοποιώντας ως συνδετικό ένα στάχυ, το οποίο και κόβουν «για να κοπεί ο πόνος». Σε άλλες περιπτώσεις, στο νήμα αυτό δένουν μια πέτρα και ύστερα, με το νήμα τυλίγουν τον κορμό μιας ελιάς, για να κρατήσει τους καρπούς της. —Στα ξωκκλήσια του Προφήτη Ηλία, που είναι διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα, γίνεται πανήγυρις κατά την ημέρα της γιορτής του.

Σε κάποια μέρη η πανήγυρις συνοδεύεται από άναμμα λατρευτικών πυρών (όπως στο ξωκκλήσι στην κορυφή του Ταϋγέτου). Σύμφωνα με τους λαογράφους, η λατρεία του Προφήτη Ηλία σε κορυφές βουνών, θεωρείται κατάλοιπο της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, όπου λατρευόταν ο ΄Ηλιος (με τον οποίο και ταυτίστηκε ο Ηλίας και λόγω ηχητικής ομοιότητας των ονομάτων), ο δε ΄Ηλιος ταυτιζόταν με τον Δία, που ως θεός των μετεωρολογικών φαινομένων, λατρευόταν στις κορυφές των βουνών. •ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ Πολλές είναι οι παροιμίες, που συνδέονται με τον ΄Αι-Λιά, όπως, ενδεικτικά: «Τ΄Αι Λιός, γυρίζει ο καιρός αλλιώς», «Απού τ΄Αϊ Λιά, μπαίνει το λάδι στην ελιά», «΄Αγια Μαρίνα δος μου σύκα κι΄Αϊ Λιά άπλωσε και έπαρε», «Τ΄Αϊ Λια το καρύδι, του Σωτήρος το σταφύλι και της Παναγιάς το σύκο», κ.α. ■ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΑ Δύο είναι οι συνήθεις απεικονίσεις του Προφήτη Ηλία.

Η μία, βυζαντινής τεχνοτροπίας, που τον εμφανίζει καθήμενο έξω από μία σπηλιά, στο όρος Θαβώρ (όπου είχε και την εμπειρεία της «Θεοφάνειας»), με στραμμένη την κεφαλή προς τα δεξιά, ενώ στο πάνω μέρος της εικόνας, βρίσκεται ο κόρακας που του φέρει τροφή.

Η άλλη απεικόνιση είναι λαϊκής τεχνοτροπίας και σχετίζεται με την Ανάληψή του, όπως αυτή περιγράφεται στα κείμενα «Δ΄Βασιλειών» της Π.Δ. Πρόκειται για την αρπαγή του Ηλία και την άνοδό του στον Ουρανό, με πύρινο άρμα.

Καθώς το άρμα υψώνεται, ο Ηλίας αφήνει να πέσει ο μανδύας του, για να τον πάρει ο μαθητής και διάδοχός του Ελισσαίος.

Σε κάποιες παραστάσεις, ο Προφήτης Ηλίας εμφανίζεται με άλλους προφήτες της Π.Δ., ενδεδυμένος με ελληνικό χιτώνα, φέροντας τον μανδύα (μηλωτή), ευλογώντας με το δεξί χέρι και κρατώντας στο αριστερό ειλητάριο. ■ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ Ο Προφήτης σχετίζεται με τους αγρότες και τα μετεωρολογικά φαινόμενα τα οποία και τους απασχολούν για την σοδειά τους, Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με τον καλοκαιρινό ήλιο και τις καλοκαιρινές μπόρες, ως ρυθμιστής των καιρικών συνθηκών.

Είναι προστάτης των μετεωρολόγων.

Επίσης, είναι προστάτης των γουνοποιών και γουνεργατών (κυρίως γιορτάζεται στην Καστοριά), διότι με την μηλωτή του, την φτιαγμένη από δορά προβάτου (μήλο στα αρχαία σημαίνει πρόβατο), έκανε θαύματα και με αυτήν χτύπησε τα νερά του Ιορδάνη ποταμού και αυτά υποχώρησαν για να περάσει στην άλλη όχθη, με τον Ελισσαίο. ■ ΤΟ ΟΡΑΤΟΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ Ο Προφήτης Ηλίας, εκτός από την Ελλάδα, λατρεύεται στα Βαλκάνια και στην κεντρική Ευρώπη.

Ο επιφανής γερμανός μουσικός Φέλιξ Μέντελσον, συνέθεσε το 1846 ένα ορατόριο για το φεστιβάλ του Μπέρμιχαμ, το οποίο επιγράφεται “Elias”. Το ορατόριο στηρίζεται σε πληροφορίες για την ζωή και τη δράση του προφήτη, που περιέχονται στα Α και Β βιβλία των «Βασιλειών» της Π.Δ. ■ ΤΙΜΗ ΜΝΗΜΗΣ Ο Πρόφητης, τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία, στις 20 Ιουλίου (σταθερή εορτή.

Κατά την ημέρα αυτή, δεν εορτάζεται η επέτειος της κοίμησής του, όπως συμβαίνει με τους άλλους Αγίους, διότι ο Ηλίας λέγεται ότι δεν πέθανε.

Εορτάζεται η Ανάληψή του στον Ουρανό. • ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ (ήχος δ΄) «Ὁ ἔνσαρκος Ἄγγελος, τῶν Προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος Πρόδρομος, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος, ἄνωθεν καταπέμψας, Ἐλισαίῳ τὴν χάριν, νόσους ἀποδιώκει, καὶ λεπροὺς καθαρίζει, διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτόν, βρύει ἰάματα». ▓► Ο ΄Αγιος Χρυσόστομος, μιλώντας για την προσωπικότητα και τις ικανότητες του Προφήτη Ηλία, επισήμανε ότι, σ΄αυτόν υπάρχουν αντίθετες ιδιότητες. ΄Ηταν φτωχός αλλά ταυτόχρονα και πλούσιος, απαίδευτος και σοφός.

Μπορούσε να φέρει βροχή ή ανομβρία, γιατί ο Θεός άκουγε την προσευχή του. Ο Προφήτης Ηλίας, υπήρξε διάκονος του Θεού, από τους πλέον συνεπείς, επίμονους και γενναίους.

Δεν έκλεισε ποτέ τα μάτια, ούτε χαρίστηκε σε κανένα, ούτε προσπέρασε καταστάσεις, αλλά με ζήλο και θέρμη, υπερασπίστηκε την πίστη στο Θεό, απέναντι σ΄αυτούς που είχαν αθετήσει την «Διαθήκη» Του, τολμώντας να συγκρουστεί με βασιλείς και το Ιερατείο της εποχής, εκμηδενίζοντας την γήϊνη ισχύ τους («τους ιερείς της αισχύνης κατήσχυνε»). Ο Ηλίας, εδώ και 3.000 χρόνια, εξακολουθεί και ζει, στηρίζοντας τους ζώντες, προκειμένου να βρουν τον δρόμο της Αιώνιας Ζωής.

Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου (ΙΖ,12), όπου ο Ιησούς πληροφορεί τους μαθητές του, για την εσαεί παρουσία του Ηλία: «Ηλίας ήδη ήλθε και ουκ επέγνωσον αυτόν». Δηλαδή ο Ηλίας ήρθε αλλά δεν αντελήφθησαν την παρουσία του και του προκάλεσαν δεινά.

Και τότε οι μαθητές κατάλαβαν ότι ο Ιησούς τους μιλούσε για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή («Τότε συνήκαν οι μαθηταί ότι περί του Ιωάννου του Βαπτιστού είπεν αυτοίς», Ματθ.

ΙΖ, 13) και πως το πνεύμα του Ηλία, βρήκε ανάπαυση στον Τίμιο Πρόδρομο και Βαπτιστή. Ο Ηλίας, δεν έπαψε να ζει και μετά τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη και εμφανίζεται ολοζώντανος ενώπιον των μαθητών του Χριστού (Πέτρο, Ιωάννη και Ιάκωβο). Εμφανίστηκε με τον Μωϋσή και συνομίλησαν με τον Ιησού κατά την Μεταμόρφωση του Κυρίου στο όρος Θαβώρ («Και ιδού ώφθησαν αυτοίς Μωϋσής και Ηλίας μετ΄αυτού συλαλλούντες», Ματθ.

ΙΖ, 13). Εξακολουθεί να ζει ανάμεσά μας, ως Δεύτερος Πρόδρομος, προετοιμάζοντας το ανθρώπινο γένος για την Δευτέρα Παρουσία, προσπαθώντας να αποκαταστήσει τη σύγχρονη Βαβέλ, στην οποία έχουν κατρακυλήσει οι άνθρωποι, έχοντας θεοποιήσει το χρήμα και λατρεύοντάς το σαν θεό και δηλώνοντας τυφλή υπακοή και υποταγή σ΄αυτούς που το κατέχουν, ωσάν να είναι θεοί.

Και μ΄αυτή την έννοια, η αποστολή του Προφήτη, δεν έχει αλλάξει εδώ και 3.000 χρόνια.

Πάντα βρίσκεται και θα βρίσκεται εδώ, για να διαλύσει ανίερες συμμαχίες, ανίερες εξουσίες, για να αποκαταστήσει ανεστραμμένες αλήθειες, ωραιοποιημένες πλάνες.

Πάντα θα είναι το προστατευτικό τείχος της ψυχής μας, στις επελάσεις του Αντίχριστου, τον οποίο (Αντίχριστο), κατά τον Ευαγγελιστή Ιωάννη («Αποκάλυψη»), θα τον αντικρύσουν πρώτον ο Προφήτης Ηλίας και μαζί μ΄αυτόν και ο Ενώχ.

Και όταν το θηρίο αυτό, ανέβη από την άβυσσο, θα πολεμήσει μαζί τους, θα τους νικήσει και θα τους σκοτώσει (Αποκάλυψη, ΙΑ,7). Και τότε, θα επέλθει για Ηλία και Ενώχ ο επίγειος θάνατος που δεν γνώρισαν, όπως συμβαίνει με όλους του ανθρώπους. Ο Ηλίας θα πεθάνει, όχι γιατί τον νίκησε ο Αντίχριστος, αλλά γιατί θνητός γεννήθηκε, γιατί κατά θεία πρόνοια δεν δέχθηκε τον επίγειο θάνατο, όπως επέβαλε η θνητότητά του.

Ο θάνατός του θα είναι πρόσκαιρος. Θα πεθάνει στη γη και θα κερδίσει την Αιώνια Ζωή στους Ουρανούς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους