Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άρθρο μου στο Documento. Η ΕΛΑΣ δηλώνει ότι δεν θα καταργήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Θα διατηρήσει το θεσμικό πλαίσιο που δημιούργησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Αν κάθε φορά που η Νέα Δημοκρατία επιβάλλει μια νεοφιλελεύθερη ανατροπή, η απάντηση είναι ότι «έτσι διαμορφώθηκε η πραγματικότητα», τότε γιατί να περιμένει κανείς πολιτική αλλαγή; Αύριο θα ισχύσει το ίδιο για τους αντεργατικούς νόμους Χατζηδάκη; Θα ειπωθεί ότι δεν μπορούν να καταργηθούν επειδή οι εργασιακές σχέσεις έχουν ήδη προσαρμοστεί; Το ίδιο για τις ιδιωτικοποιήσεις, για το ΕΣΥ, για κάθε κοινωνική κατάκτηση που αποδομείται; Αν αυτή είναι η λογική, τότε δεν αλλάζει η πολιτική.

Αλλάζει μόνο ο διαχειριστής.

Και υπάρχει ακόμη ένα πολιτικό ερώτημα που αφορά όσους προσδοκούν μια πραγματική προοδευτική διέξοδο.

Πόσες φορές θα κληθούν να καταπιούν την κάμηλο στο όνομα του επιχειρήματος «να φύγει ο Μητσοτάκης»; Πόσες υποχωρήσεις, πόσες υπαναχωρήσεις, πόσες εγκαταλείψεις θεμελιωδών θέσεων πρέπει να αποδεχθούν; Κάποιος πρέπει να πει το αυτονόητο: το σύνθημα «να φύγει ο Μητσοτάκης» δεν αρκεί από μόνο του για να συγκροτήσει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Οι πολίτες δεν αναζητούν απλώς διαφορετικά πρόσωπα στην εξουσία.

Αναζητούν διαφορετική πολιτική.

Γιατί το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο να φύγει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Είναι να ηττηθεί ο «Μητσοτακισμός»: η αντίληψη που θεωρεί φυσιολογική την εμπορευματοποίηση της Παιδείας, τη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών και την αποδοχή κάθε νεοφιλελεύθερου τετελεσμένου ως «μη αναστρέψιμης πραγματικότητας». Αν αυτό δεν αμφισβητηθεί στην πράξη, τότε η πολιτική αλλαγή θα είναι μόνο αλλαγή προσώπων.

Και αυτό δεν είναι η αλλαγή που έχει ανάγκη η κοινωνία. Ολόκληρο το άρθρο στο λινκ στο πρώτο σχόλιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους