Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλημέρα! Τα ηλικιωμένα ζευγάρια πηγαίνουν για μπάνιο νωρίς το πρωϊ, μακριά από το οργανωμένο κομμάτι της παραλίας με τις ξαπλώστρες και τα μπιτς μπαρ... Μπαίνουν στη θάλασσα με μικρά, προσεκτικά βήματα, πιασμένοι από το χέρι.

Μετά κολυμπούν για ώρα... Άλλοτε δίπλα δίπλα, άλλοτε χωριστά... Πιάνουν κουβέντα με άλλους ηλικιωμένους, πηγαδάκια στήνονται μέσα στο νερό.

Συζητούν για την πολιτική και την οικονομία, για την καλλιτεχνική και την αθλητική επικαιρότητα, για τα παιδιά και κυρίως, για τα εγγόνια τους... Όταν βγαίνουν από το νερό, η γυναίκα θα αλείψει το πρόσωπο, τα μπράτσα και τα πόδια της με αντηλιακό.

Ο άνδρας θα ξεφυλλίσει κάποιο περιοδικό και θα φάει φρούτα από το τάπερ που έχουν μαζί τους.

Μετά θα λαγοκοιμηθεί για λίγο... Τα ηλικιωμένα ζευγάρια δεν μιλούν πολύ... Δεν είναι κακό, κάθε άλλο... Στη σφαίρα της τόσο βαθιάς βιωμένης οικειότητας –όταν μια συμβίωση μετράει 30, 40, 50 χρόνια ή και περισσότερα και είναι αρμονική, όταν έχουν λειανθεί οι γωνίες της νιότης– η σιωπή είναι κατάκτηση και χαρά.

Δεν χρειάζεται, άλλωστε, να μιλήσουν.

Ο ένας μπορεί να ακούει τον άλλον έστω κι αν δεν έχει πει λέξη.

Τον βλέπει ακόμα κι όταν έχει το βλέμμα του στραμμένο αλλού... Οι λιγοστές κουβέντες τους μάλλον μονόλογοι είναι, όχι διάλογοι.

Ακόμα και οι ερωτήσεις τους, απαντήσεις δεν ζητούν, τις περικλείουν. – Καθάρισα φασολάκια χθες βράδυ, θα τα βράσω μόλις γυρίσουμε. – Τα παιδιά δεν τηλεφώνησαν ακόμα. – Λες να μας φέρουν τη μικρή το Σαββατοκύριακο; – Πάλι ξέχασα να πάρω το χάπι για την πίεση... – Έβαλες φρέσκο νερό στη γάτα; – Έρχεται καύσωνας την επόμενη εβδομάδα... Όσο μεγαλώνω έρχεται ολοένα και πιο συχνά στο μυαλό μου κάτι που έγραψε ο αμερικανός συγγραφέας Φίλιπ Ροθ στο βιβλίο του «Καθένας», μια σπαρακτική μαρτυρία για τη φθορά και την απώλεια: «Τα γηρατειά δεν είναι μάχη, είναι σφαγή!»... Όχι, δεν είναι... Τουλάχιστον δεν είναι για όλους... Για τους ανθρώπους που έχουν αξιωθεί το «μαζί» κι έχουν κοπιάσει πολύ γι’ αυτό, τα γηρατειά είναι δώρο! Γι’ αυτό και κάθε φορά που βλέπω ηλικιωμένα ζευγάρια, ειδικά στη θάλασσα, τα χαίρομαι. Απολαμβάνω τις σιωπές και τα γέλια τους... Και τα ζηλεύω!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους