Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ξεδίπλωναν χάρτες οι άχρηστοι. Μέχρι εδώ θα φτάσουν, έλεγαν. Εκεί θα σταματήσουν.

Και γυάλιζαν τις μπότες τους.

Οι ηλίθιοι με τα γυαλιστερά παράσημα, που μόνο από τους χάρτες ήξεραν κατά πού πέφτει η Κερύνεια και η Αμμόχωστος.

Η μια εδώ, η άλλη εκεί.

Και το νησί καιγόταν.

Δεν είχαν γιους εκεί.

Ούτε χωράφια εδώ να ποτίσουν.

Μόνο κάτι σημαίες θυμόντουσαν, εδώ εμείς, εκεί αυτοί.

Και οι δικοί μας πατριώτες, οι γελοίοι της Ιστορίας, οι χρήσιμοι ηλίθιοι, τυλιγμένοι με ύμνους και μύθους, φόρτωναν τα παιδιά στα φορτηγά και πρόσταζαν.

Εσείς εδώ, εσείς εκεί.

Για να τα ξεφορτώσουν σε λίγες μέρες το ένα πάνω στ’ άλλο και να τα θάψουν χωρίς παπά και διάκο, αυτά εδώ, τα άλλα εκεί.

Και μιλούσαν για πατρίδα και τιμή.

Την τιμή που αιμορραγούσε στις πέτρες του Πενταδακτύλου και ανάμεσα στα σκέλια των βιασμένων κοριτσιών.Οι τρισάθλιοι, οι πανηλίθιοι.

Αυτοί που ακόμα μιλούν για λάθη.

Οχι για εγκλήματα, όχι για προδοσία. Λάθη.

Και ονειρεύονται πολέμους και νίκες περηφανείς κι ελευθερία.

Και καίνε κόκκινες σημαίες στην απ’ εδώ πλευρά των οδοφραγμάτων, ποτέ απ’ εκεί.

Τα παλλικάρια των συνθημάτων.

Και τα οδοφράγματα μένουν.

Και τα παιδιά μαθαίνουν να χαράζουν γραμμές στα τετράδιά τους.

Δεν ξεχνώ.

Εδώ το μπλε, εκεί το κόκκινο.

Εμείς εδώ, αυτοί εκεί...😥 The useless ones would unfurl their maps.

They’d say, "They’ll reach this point here; they’ll stop there." And they’d polish their boots.

Those fools with their gleaming medals, men who knew where Kyrenia and Famagusta lay only from looking at maps.

One here, the other there.

And the island was burning.

They had no sons there.

Nor fields here to water.

They remembered only flags, us here, them there.

And our own patriots, those ridiculous figures of history, those useful idiots, wrapped in hymns and myths, would herd the boys onto trucks and issue orders: "You go here, you go there." Only to unload them a few days later, piled one atop the other, and bury them without priest or deacon, these here, those there.

And they spoke of homeland and honor.

The honor that bled upon the rocks of Pentadaktylos and between the legs of raped girls.

The wretched, the utter fools.

Those who still speak of mistakes.

Not crimes, not treason. Mistakes.

And they dream of wars, of proud victories, and of freedom.

And they burn red flags on this side of the checkpoints, never on the other.

The heroes of slogans.

And the checkpoints remain.

And children learn to draw lines in their notebooks. I don't forget. Blue here, red there. We are here, they are there...😥

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους