Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από μικρός διάβαζα κάθε δυο χρόνια Ιλιάδα, Οδύσσεια και Θουκυδίδη. Ολόκληρα - τον ιστορικό καταρχήν στο πρωτότυπο, με (πολλές) βοήθειες.

Ήταν κάτι σαν προσωπικός κανόνας, από τον οποίο πιστεύω ότι κέρδισα πολλά! Για να μείνουμε στις μεταφράσεις, είχα των Καζαντζάκη - Κακριδή (που διάβαζα) του Πολυλά και του Σιδέρη (δεν με τράβηξαν). Είναι κρίμα για τον Πολυλά και τους Κ-Κ που δούλεψαν σε μια ακραία, φτιαχτή (ανύπαρκτη στην πραγματικότητα) γλώσσα, η οποία μοιραία εγκαταλείφθηκε και η οποία είναι απολύτως ακατανόητη για τους νεότερους νεοέλληνες. ΥΓ. Δεν έχω τον Μαρωνίτη, μόνο αποσπάσματα. Δε σνόμπαρα, κάθε άλλο, απλά δεν πρόκανα - όπως θα έλεγε ο Πολυλάς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους