Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Κάποιοι καταδρομείς είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε το ΡΙΚ, το δικό μας ραδιοσταθμό, και τον Μπαϊράκ των Τουρκοκυπρίων, που μετέδιδε και στα ελληνικά.

Σύμφωνα με το ΡΙΚ, νικάγαμε παντού, είχαμε τάχα γεμίσει τις θάλασσες τούρκικα πτώματα, που επέπλεαν.

Πιάναμε και Αθήνα.

Το ίδιο τροπάριο: παντού εμείς ήρωες και παντού νικητές, σαν να ήρθαν ενισχύσεις από την Ελλάδα ή μάλλον από την Αρχαία Ελλάδα, γιατί όλο ακούγαμε για σαλαμινομάχους, μαραθωνομάχους, Παλαιολόγους, Κολοκοτρώνηδες και τέτοιες ένοπλες δυνάμεις… Και όλοι μαζί, παλιοί και νέοι Έλληνες, κατατροπώναμε τους βαρβάρους Ασιάτες, τους Μογγόλους, τους προαιώνιους εχθρούς.

Όμως εμείς δεν βλέπαμε άλλες φίλιες δυνάμεις, ούτε αρχαίες ούτε νέες.

Παρόλα αυτά το πιστεύαμε το ραδιόφωνό μας τουλάχιστον τις πρώτες μέρες.

Μαζευόμασταν γύρω από τα τρανζιστοράκια να ακούσουμε αν επιτέλους κήρυξε η Ελλάδα τον πόλεμο στην Τουρκία, αν επιτέθηκαν οι Έλληνες στον Έβρο, αν πήραν την Αδριανούπολη και πάνε για την Πόλη, αν απογειώθηκαν τα ολοκαίνουρια Φάντομ από την Κρήτη, για να τους λιανίσουν… Ευτυχώς ακούγαμε και καμιά αλήθεια από τον ραδιοσταθμό των Τουρκοκυπρίων, τον Μπαϊράκ.

Τουλάχιστον αυτός έλεγε ό,τι βλέπαμε και εμείς με τα μάτια μας.

Αρχίσαμε να εμπιστευόμαστε και να ακούμε τον Μπαϊράκ και όχι το ΡΙΚ.

Φαντάσου, ο ελληνικός στρατός να ενημερώνεται από τον ραδιοσταθμό του εχθρού του… Εντέλει, αν αυτός ο πόλεμος δεν είχε αίματα και δάκρυα, θα ήταν μια θαυμάσια αποκριάτικη παράσταση» Βασίλης Γκουρογιάννης, Κόκκινο στην πράσινη γραμμή, Μεταίχμιο, Αθήνα 2008

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους