Ομήρου «Νέκυια» και η Γκλαμουράτη Ηρωποίηση Ο διάλογος ανάμεσα στον Οδυσσέα και τον Αχιλλέα στη Νέκυια (Οδύσσεια, Ραψωδία λ) αποτελεί το απόλυτο σημείο μηδέν της ηρωικής αλήθειας.Αν ένας σημερινός...

Πλήρες Κείμενο:

Ομήρου «Νέκυια» και η Γκλαμουράτη Ηρωποίηση Ο διάλογος ανάμεσα στον Οδυσσέα και τον Αχιλλέα στη Νέκυια (Οδύσσεια, Ραψωδία λ) αποτελεί το απόλυτο σημείο μηδέν της ηρωικής αλήθειας.Αν ένας σημερινός παραγωγός του Hollywood ή ένας πολιτικός προσπαθούσε να διαχειριστεί αυτό το διάλογο,θα βρισκόταν μπροστά στον μεγαλύτερό του εφιάλτη.Ο Όμηρος παίρνει το κορυφαίο «Brand Name» της αρχαιότητας,τον πολεμιστή Αχιλλέα,και τον βάζει να γκρεμίσει ο ίδιος,με μια μόνο πρόταση, ολόκληρο το οικοδόμημα της πολεμικής δόξας.

Όταν ο Οδυσσέας προσπαθεί να τον παρηγορήσει με την συνταγή της υστεροφημίας(«Όλοι σε τιμούσαν σαν θεό κι εδώ βασιλεύεις στους νεκρούς»),ο Αχιλλέας του κόβει τον βήχα «Μη μου γλυκαίνεις τον θάνατο.Θα προτιμούσα να ζούσα ως φτωχός εργάτης παρά να βασιλεύω πάνω σε όλους τους νεκρούς». Η Βιομηχανία του Ψεύδους και το Τίμημα σε Ανθρώπινες Ζωές Αυτός ο διάλογος «ξενερώνει»τη σύγχρονη βιομηχανία θεάματος,(αλλά και τους θεατές που έχουν μεγαλώσει με αυτό το είδος τα παραμύθια)επειδή αρνείται να υπηρετήσει το γκλαμουράτο αφήγημα του «ωραίου θανάτου». Στη θέση της ομηρικής αλήθειας,ο σύγχρονος κινηματογράφος,και η πολιτική προπαγάνδα που συχνά τον κατευθύνει,έστησε μια επικίνδυνη ερμηνεία.

Πόσες φορές η έβδομη τέχνη δεν χρησιμοποιήθηκε για πολιτικές,γεωπολιτικές και οικονομικές επιδιώξεις; Η γκλαμουράτη ηρωποίηση της μάχης,η επική μουσική,το slow motion και η εικόνα του αμόλυντου νικητή μετατράπηκαν σε ισχυρά όπλα στρατολόγησης. Η Ταύτιση με το Ψεύδος Αμέτρητοι άνθρωποι,ιδιαίτερα νέοι,ταυτίστηκαν με τους κινηματογραφικούς ήρωες.Πίστεψαν ότι ο πόλεμος είναι μια σκηνή δόξας,μια ευκαιρία να αποδείξουν την αξία τους και να κερδίσουν το «αθάνατο δαφνοστέφανο». Το Ψευδές Υπερπέραν Τροφοδοτημένοι από υποσχέσεις για μετά θάνατον τιμές,μνημεία και αιώνια αναγνώριση,αμέτρητοι στρατιώτες οδηγήθηκαν στη σφαγή.Έχασαν τη μόνη πραγματική τους ουσία,τη ζωή τους,για να τραφεί η ματαιοδοξία ηγετών και οικονομικών συμφερόντων. (θρησκείες χριστιανοί μουσουλμάνοι εβραίοι κάνουν ακριβώς το ίδιο) Το «Τυράκι» του Έρωτα και του Happy End Δίπλα στην υπόσχεση της πολεμικής δόξας,το σύγχρονο αφήγημα προσθέτει πάντα το απόλυτο συναισθηματικό δέλεαρ,τον έρωτα της ζωής του ήρωα ως την τελική αμοιβή.Ακόμη κι αν ο ήρωας επιβιώσει από τις πιο φρικτές δοκιμασίες,το έργο φροντίζει να σφραγίσει τη λύτρωσή του με την κατάκτηση του ιδανικού συντρόφου.Αυτό το «happy end» καθησυχάζει τον θεατή,πείθοντάς τον ότι οι πληγές,τα τραύματα και η φρίκη του πολέμου μπορούν να «σβηστούν» μαγικά μέσα σε μια ρομαντική αγκαλιά.

Η σύγχρονη γκλαμουράτη αφήγηση πουλάει παραμύθια υπόσχεται δαφνοστέφανα στους νεκρούς και ρομαντικά happy end στους επιζώντες,για να εξωραΐζει την ωμότητα της πραγματικότητας.Ο Όμηρος,αντίθετα,μέσα από το στόμα του Αχιλλέα,φωνάζει την πιο αντιπροπαγανδιστική αλήθεια που ειπώθηκε ποτέ.

Καμία δόξα, κανένας έρωτας βραβείο και κανένας έπαινος δεν αναπληρώνει την απώλεια της ίδιας της ζωής. ο Οδυσσέας φεύγει ξανά Η επιστροφή είναι δικαίωση,αλλά η ζωή συνεχίζεται και η μοίρα απαιτεί κι άλλα βήματα. Η Πηνελόπη καταλαβαινει ποιον παντρεύτηκε.Ξέρει ότι ο Οδυσσέας δεν μπορεί να περιoριστεί στους τέσσερις τοίχους ενός παλατιού. Ο Οδυσσέας ξαναπαίρνει το κουπί γιατί η ίδια η ανθρώπινη φύση είναι φτιαγμένη για να ταξιδεύει,να δοκιμάζεται και να εξελίσσεται.ΠΑΘΕΙ ΜΑΘΟΣ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους