Η «πολιτιστική κληρονομιά» δεν αφορά όπως φαίνεται την παράταξη που θέλει να αυτοαποκαλείται «πατριωτική» καθώς την παραδίδει σε εργολάβους χωρίς να προβλέπει καν μια στοιχειώδη διαφάνεια στη...

Πλήρες Κείμενο:

Η «πολιτιστική κληρονομιά» δεν αφορά όπως φαίνεται την παράταξη που θέλει να αυτοαποκαλείται «πατριωτική» καθώς την παραδίδει σε εργολάβους χωρίς να προβλέπει καν μια στοιχειώδη διαφάνεια στη λειτουργία της ΑΕ η οποία θα χαράσσει πολιτιστική πολιτική και θα αναλαμβάνει έως και το νομοθετικό έργο του ΥΠΠΟ! Με το νομοσχέδιο αυτό, παραγκωνίζεται έως εξαφάνισης το υπουργείο Πολιτισμού, όπως άφησαν να διαφανεί οι ειδικοί στη συνέντευξη Τύπου του Συντονισμού Σωματείων του Υπουργείου, αφού οι πράξεις που ήταν στην ευθύνη του εξειδικευμένου προσωπικού του, περνούν στην ΑΕ κι από εκεί σε ιδιώτες, με μόνο στόχο την κερδοφορία.

Με αυτόν τον τρόπο, θα χάσει φυσικά και το ελληνικό δημόσιο τα τεράστια έσοδά του αλλά και οι πολίτες την πρόσβαση σε χώρους και μνημεία, αφού οι τιμές θα εκτοξευθούν στα ύψη.

Το νομοσχέδιο που έχει τον τίτλο «Σύσταση νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου, με την επωνυμία «Οργανισμός Ανάπτυξης και Διαχείρισης Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς ΑΕ» (Hellenic Heritage Organisation SA), Αναδιοργάνωση του Οργανισμού Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (Ο.Δ.Α.Π.) – Στρατηγική για την προστασία και ανάδειξη της ενάλιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας – ίδρυση Φορέα Διαχείρισης Επισκέψιμων Χώρων Ενάλιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς – Εφαρμογή του εθνικού σχεδίου δράσης με σκοπό την ανάπτυξη του Οπτικοακουστικού Δημιουργικού Τομέα (Ο.Δ.Τ.) – Ρυθμίσεις για την προστασία των αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής κληρονομιάς – Διαχείριση και διανομή αδιάθετων ποσών πνευματικών δικαιωμάτων – Θέματα Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας και άλλων εποπτευόμενων φορέων του Υπουργείου Πολιτισμού» ξεκίνησε να αποκρυπτογραφεί η Δέσποινα Κουτσούμπα, πρόεδρος του Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων ΥΠΠΟ, λέγοντας πως υπάρχει τεράστια βιασύνη από την κυβέρνηση να περάσει αυτό το νομοσχέδιο.

Εστιάζοντας στο Α και Β μέρος του σχεδίου νόμου εξήγησε πως «Στο Α μέρος ορίζεται η σύσταση ανώνυμης εταιρείας.

Το μέρος Β φέρνει τη συρρίκνωση και αναδιοργάνωση του ΟΔΑΠ, που θα λειτουργεί σαν άλλοθι για αυτή την ΑΕ. Γιατί τα έσοδα των εκατομμυρίων ευρώ από τους τουρίστες είναι έσοδα του δημοσίου και προκειμένου να κρύψουν ότι θα πάνε στην ΑΕ, ο ΟΔΑΠ παραμένει ως οργανισμός, στο όνομα του οποίου λειτουργεί η ΑΕ. Αν κανείς δει σοβαρά όμως το νομοσχέδιο βλέπει ότι η ΑΕ κάνει κουμάντο στα πάντα.

Είναι αυτή που διαχειρίζεται την ακίνητη περιουσία του ΥΠΠΟ και του ΟΔΑΠ, τα χρήματα από τα έσοδα, από τα οποία το 40% πηγαίνει στον κρατικό πρϋπολογισμό.

Κι αν αναρωτιέστε αν το άλλο 60% θα μπορεί ο ΟΔΑΠ να το διαχειρίζεται για τους πραγματικούς σκοπούς του που είναι η αναδιανομή των χρημάτων στυς αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία; Όχι, δεν θα μπορεί.

Γιατί η ΑΕ αποφασίζει μόνη για τα λειτουργικά και διαχειριστικά της έσοδα, τα οποία μετά ο ΟΔΑΠ υποχρεούται να της καταβάλλει! Η ΑΕ θα πάρει με την ίδρυση της από τον ΟΔΑΠ 3 εκ. ευρώ ως «έκτακτη επιχορήγηση». Κι άλλα 3 εκ. είναι το μετοχικό κεφάλαιο, που επίσης θα καταβληθεί από το δημόσιο.

Συν την τακτική επιχορήγηση από τον ΟΔΑΠ, τον κρατικό προϋπολογισμό, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τα ΕΣΠΑ, όλο αυτό το δημόσιο χρήμα θα πηγαίνει στην ΑΕ. Στο μεταξύ, άραγε οι μετοχές θα μπορούν αργότερα να πουληθούν και να έχουμε μετόχους ιδιώτες σε αρχαιολογικούς χώρους; Η Διοίκηση θα διορίζεται από τα υπ. Πολιτισμού και Οικονομικών, χωρίς κανένα ιδιαίτερο προσόν. Η ΑΕ έχει ρητό σκοπό το εμπορικό κέρδος, και ο διευθύνων σύμβουλος θα έχει υπερεξουσίες σε όλους τους πολιτιστικούς χώρους και τα μνημεία της χώρας.

Είναι δηλαδή κάτι μεταξύ της ΔΕΗ και του Υπερταμείου.

Υποθηκεύεται η περιουσία του ελληνικού λαού για 50 χρόνια με δυνατότητα παράτασης για άλλα τόσα. Το Υπερταμείο πήρε τη δημόσια περιουσία με τη λογική να την πουλήσει για να φέρει έσοδα.

Αντίστοιχα στόχος της ΑΕ, δεν είναι ο εκπαιδευτικός, κοινωνικός και πολιτιστικός χαρακτήρας των μνημείων, αλλά το εμπορικό κέρδος.

Όλα αυτά που ζήσαμε από τη μετονομασία του ΤΑΠΑ σε ΟΔΑΠ το 2020 με την εμπορευματοποίηση που χτύπησε κόκκινο με την αύξηση των εισιτηρίων, θα γίνουν ακόμη χειρότερα.

Έχουμε αύξηση εσόδων με μείωση επισκεψιμότητας! Μας ενδιαφέρει να πηγαίνουν οι πολίτες της χώρας στα μουσεία ή όχι; Είδαμε γάμους και βαφτίσεις στους αρχαιολογικούς χώρους, είδαμε τις τουαλέτες της Ακρόπολης να ενοικιάζονται.

Είδαμε να ενοικιάζονται τα αναψυκτήρια και τα πωλητήρια σε ιδιώτες σε διαγωνισμούς με το πολύ δύο υποψηφίους.

Δίνουν τώρα τα πωλητήρια σε ιδιώτες έναντι ενοικίου και τους επιτρέπουν να βάζουν μέσα και δικό τους εμπόρευμα, και τα έσοδα να είναι δικά τους και όχι του ΟΔΑΠ.

Δηλαδή ένα πωλητήριο που το φτιάξαμε με τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης, όπως αυτό της Ακρόπολης, σε ένα σημείο που δεν θα έπαιρνε ιδιώτης άδεια για πωλητήριο και χτίστηκε ως λειτουργικό στοιχείο του αρχαιολογικού χώρου από το ΥΠΠΟ.

Πως γίνεται σε έναν τέτοιο χώρο να έρχεται ένας ιδιώτης και να βάλει ό,τι προϊόντα θέλει μέσα; Ακριβή αντίγραφα αρχαίων παράγονταν και πωλούνταν από το 1910! Οι εκδόσεις, οι οδηγοί, τα πωλητέα παράγονταν από τον ίδιο τον ΟΔΑΠ και είχαν ποιότητα, πιστότητα και ήταν επιστημονικά ελεγμένα.

Από το 1961, τα προϊόντα τα σχεδίαζε το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων.

Όλα αυτά παριστάνει το ΥΠΠΟ ότι δεν τα έχει ξαναδεί ποτέ! και μας λέει ότι θα τα κάνει η ΑΕ. Η ΑΕ θα κάνει δικά της μη επιστημονικά ελεγμένα.

Όλα με απευθείας αναθέσεις χωρίς καμία επιστημονική σφραγίδα και χωρίς ελεγμένη ποιότητα.

Με την αφήγηση για τα μνημεία να χαράσσεται από μια ΑΕ. Μέχρι και το λογότυπο που είχε ο κάθε αρχαιολογικός χώρος καταργείται για να υπάρχει μόνο το λογότυπο της ΑΕ. Το προσωπικό στα εκδοτήρια και στην Κνωσσό και Ακρόπολη και παντού πέρασαν στις εταιρείες.

Αντί να έχουμε μόνιμους φύλακες έχουμε ανακύκλωση προσωπικού που κάθε μήνα αλλάζει.

Αυτό είναι σημαντικό για τα εργασιακά δικαιώματα των υπαλλήλων, αλλά και για την ασφάλεια των αρχαιολογικών χώρων και μουσείων που είναι χώροι ευαίσθητοι και δεν επιτρέπεται να αλλάζουν προσωπικό κάθε μήνα». Η Νίκη Δημητρίου, πρόεδρος του Πανελλήνιου Σωματείου Εκτάκτου Προσωπικού ΥΠΠΟ, είπε πως: «Η στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης επιχειρεί να αποσυνδέσει τις δημόσιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού από την οικονομική αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και να τη μεταφέρει σε έναν φορέα που λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, και λογική αγοράς.

Την ίδια ώρα που ο προϋπολογισμός για τις ανάγκες των αρχαιολογικών χώρων και των εργαζομένων είναι υποτυπώδης, η κυβέρνηση επιλέγει να χρηματοδοτήσει την Ανώνυμη Εταιρεία του ΟΔΑΠ, η οποία θα λειτουργεί με εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων, διαφορετικά εργασιακά καθεστώτα κατακερματισμένες εργασιακές σχέσεις και περιορισμένα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, πλήρως προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις της «ευελιξίας» και της επιχειρηματικής λειτουργίας και να μην προχωρήσει στις αναγκαίες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, ώστε να καλυφθούν οι πάγιες και διαρκείς ανάγκες της.

Υποχωρεί ο εκπαιδευτικός και μορφωτικός χαρακτήρας των μνημείων και δίνεται προτεραιότητα στην προσέλκυση εσόδων και στην κερδοφορία της Α.Ε.» Σημείωσε επίσης πως «Κρίσιμες αποφάσεις για τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς απομακρύνονται από την Αρχαιολογική Υπηρεσία το επιστημονικό και έμπειρο εργατοτεχνικό προσωπικό και υπάγονται σε έναν μηχανισμό που λειτουργεί με κυβερνητικές επιλογές και ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια με τον απόλυτο κυβερνητικό έλεγχο στις υπηρεσίες το μεγάλου κεφαλαίου: τα μέλη του ΔΣ της Α.Ε ορίζονται από τη Γενική Συνέλευση, ύστερα από εισήγηση των Υπουργών Πολιτισμού και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ενώ ο Πρόεδρος και ο Διευθύνων Σύμβουλος διορίζονται απευθείας από τον Υπουργό Πολιτισμού.

Με το Μέρος Γ΄ του νομοσχεδίου “ιδρύεται νέο ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Φορέας Διαχείρισης Επισκέψιμων Χώρων Ενάλιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς». Η κυβέρνηση δημιουργεί έναν ακόμη ειδικό φορέα, έξω από τον ενιαίο κορμό της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, για να προωθήσει την «αξιοποίηση» των ενάλιων αρχαιολογικών πάρκων με όρους αγοράς.

Η δημιουργία ξεχωριστού φορέα διαχείρισης στην πράξη σημαίνει ότι θα υπερισχύσουν η τουριστική αξιοποίηση και η οικονομική εκμετάλλευση έναντι της επιστημονικής προστασίας». Η αντισυνταγματικότητα του νόμου Στη συζήτηση παρενέβη αρχαιοφύλακας η οποία τόνισε πως: «Η προστασία του πολιτιστικού αποθέματος είναι υποχρέωση του κράτους.

Άρα ο νόμος πρέπει να το διασφαλίζει αυτό.

Εδώ ο στόχος του νομοσχεδίου είναι εντελώς εμπορικός και αφήνει κενά όσον αφορά τον θεσμικό έλεγχο.

Ακόμα και το σύστημα εσωτερικού ελέγχου τη ΑΕ θα υπάγεται στο νόμο περί εταιρικής διακυβέρνησης . Άρα θα εποπτεύεται και θα παρακολουθούνται από επιτροπή ελέγχου που θα αποτελείται από μέλη που θα παύονται και θα διορίζονται από τους μετόχους της εταιρείας.

Στρώνουν τον δρόμο για να μην υπάρχει ανάχωμα θεσμικού ελέγχου. Η ΑΕ θα προσελκύσει CEO και στελέχη από την αγορά.

Θα έρθει δηλαδή από ένας από ένα έργο αναβάθμισης που κατά τύχη συμμετέχει σε εταιρεία παραγωγής αντιγράφων και θα μπορεί να συμμετέχει και στο ΔΣ της εταιρείας; Και πως θα εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον ;» Η πρώην ΓΓ του υπουργείου πολιτισμού κ. Βλαζάκη τέλος συμπλήρωσε πως: «Νομίζω ότι η αντισυνταγματικότητα είναι το θέμα καθώς ο αρχαιολογικός νόμος εκπορεύεται από Σύνταγμα . Η παράβαση του άρθρου 7 είναι αντισυνταγματική ενέργεια.

Τι λέει το 7; όλα τα αρχαία μνημεία μέχρι το 1453 αλλά και όλα τα νεότερα που ανήκουν στο ΥΠΠΟ είναι πράγματα εκτός συναλλαγής και ανεπίδεκτα χρησικτησίας.

Άρα δεν μπορούμε να λέμε ότι η ΑΕ δεν έχει τον χαρακτήρα συναλλαγής.

Η ανάθεση συναλλαγών αλλάζει τον χαρακτήρα είναι σε αντίθεση με τον εκτός συναλλαγής χαρακτήρα. Έχουμε να κάνουμε με εμπορικές πράξεις αντισυνταγματικού χαρακτήρα». Διαβάστε όλο το άρθρο στα σχόλια

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους