Original Post

Πλήρες Κείμενο:

1974. ΣΗΜΕΡΑ δεν έχει ούτε ΑΠΟΡΙΕΣ ούτε ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ Θα σας πω ένα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κάποτε υπήρχε ένα μεγάλο νησί, σαν την Κύπρο, που ήταν και αυτό αποκομμένο από τον Εθνικό του κορμό και ήταν κατακτημένο από μια υπερδύναμη.

Μια μέρα, οι κάτοικοι του νησιού αποφάσισαν να πολεμήσουν για την ελευθερία τους και να ενωθούν με την μητέρα τους πατρίδα.

Επέλεξαν δύο αρχηγούς, οργανώθηκαν πολιτικά και στρατιωτικά και ξεκίνησαν τον αγώνα τους.

Στα μισά του αγώνα, ο ένας από τους δύο Αρχηγούς, πρόδωσε την προσπάθεια τους, μετά από κάποια ανταλλάγματα που πήρε από την Υπερδύναμη που κρατούσε το νησί.

Οι πρώην σύντροφοι και συναγωνιστές του αποστάτη Αρχηγού, δεν του το συγχώρεσαν ποτέ και ορκίστηκαν να τον εξοντώσουν για την προδοσία του.

Κάτι που είναι συνηθισμένο στην πολιτική σκηνή, όταν διεξάγονται αγώνες.

Για παράδειγμα, ένας Φασίστας, όταν προδώσει τον αγώνα που κάνει το κόμμα του, την επομένη τον βρίσκουμε σε κανένα χαντάκι ξεκοιλιασμένο και κανένας δεν ξέρει τι έγινε.

Ή ένας Κομμουνιστής, όταν προδώσει τον αγώνα που διεξάγει το κόμμα του, την επομένη τον βρίσκουμε κρεμασμένο και μάλιστα «αφήνει» και σημείωμα πως ο «ίδιος»… πως αυτοκτόνησε.

Τελικά ο αγώνας που ξεκίνησαν οι κάτοικοι του νησιού, δεν καρποφόρησε και δεν πέτυχε κανένα από τους στόχους του.

Ο αποστάτης Αρχηγός έγινε Μεγάλος Ηγέτης, όμως οι πρώην σύντροφοι και συναγωνιστές του, δεν ξέχασαν την προδοσία του και συνέχισαν τις προσπάθειες τους να τον βγάλουν από την μέση. Ο Μεγάλος Ηγέτης πλέον, για να γλυτώσει από το μένος των αντιπάλων του, μάζεψε διάφορες ομάδες γύρω του για προστασία, μοιράζοντας τους όπλα και λάφυρα της εξουσίας.

Πέρασαν τα χρόνια, ώσπου ένα πρωί, ο Μεγάλος Αποστάτης ηγέτης, πέθανε ήσυχα στο κρεβάτι του.

Ξέχασα να σας πω ότι εν τω μεταξύ το μεγάλο νησί είχε καταστραφεί αφού οι κάτοικοι του χωρίστηκαν σε δύο μεγάλα στρατόπεδα και πολεμούσαν μεταξύ τους κατηγορώντας ο ένας τον άλλο, ποιος πρόδωσε ποιον.

Μια άλλη μεγάλη χώρα είχε εισβάλει και τους πήρε και το μισό νησί.

Άστα να πάνε! Πέρασαν άλλα πενήντα χρόνια από τον θάνατο του Αποστάτη ηγέτη, φτάσαμε στην Τρίτη γενιά των κατοίκων του νησιού, δηλαδή στην τέταρτη γενιά των ανθρώπων που ξεκίνησαν τον πρώτο Αγώνα και οι σημερινοί απόγονοι τους, ακόμα τσακώνονται μεταξύ τους… ποιος πρόδωσε ποιον.

Ούτε ποιος είναι ο Φασίστας και ποιος ο Δημοκράτης ξεκαθάρισε ακόμα και ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ότι θέλει. Σημ: Στην φωτογραφία οι δύο Ηγέτες του Αγώνα της Κύπρου, οι οποίοι καμία σχέση δεν έχουν με τους ηγέτες του νησιού της ιστορίας μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους