Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Stelios Fot : Νέος Πρωθυπουργός στο νησί: Όταν είναι όλοι χαρούμενοι, κάτι δεν πάει καλά.

Έχει καλοκαιρία στο Λονδίνο και επικρατεί μία πολιτική ευφορία στο κεντρικό Λονδίνο. Ο Burnham, μπήκε πριν λίγο στο Παλάτι ως Βουλευτής, και βγήκε ως Πρωθυπουργός της χώρας.

Είναι ο 7ος ΠΘ σε 10 χρόνια, και στην πρώτη του ομιλία έξω από το 10 της Downing St είπε ότι ο πρώτος στόχος του είναι να ξεμπερδεύει με την αστεγία.

Χτύπησε περίεργα αυτό σε όσους το ακούσαμε ζωντανά, αφού αυτό είχε δηλώσει πριν λίγα χρόνια ο Jeremy Corbyn όταν είχε ερωτηθεί τι θα κάνει με το που εκλεγεί ΠΘ. Bεβαίως ο Andy Burnham δεν προέρχεται από την αριστερή τάση του κόμματος, αλλά από την λεγόμενη soft left, και έχει μεγάλη εμπειρία υπηρετώντας τόσο τις κυβερνήσεις Blair/Brown.

Το μήνυμα που στέλνει όμως είναι πως το μείγμα πολιτικής που θα ακολουθήσει θα στοχεύει να ενώσει το κόμμα, απομακρυνόμενος έτσι από την διχαστική διακυβέρνηση Starmer ο οποίος κυνήγησε την αριστερή άποψη μέσα στο κόμμα και την ΚΟ. Πάνω από όλα όμως ο νέος Πρωθυπουργός, αντλεί τις υποσχέσεις του από το όραμα της σοσιαλδημοκρατίας της δεκαετίας του 90/2000.

Τι λέει περίπου; Βραχυπρόθεσμα να στείλει το μήνυμα της αλλαγής πολιτικής.

Θα δούμε άμεσα σειρά μέτρων, περιορισμένων (δεν είναι ριζοσπάστης), τα οποία που θα δείχνουν ότι έχει πρόθεση να βελτιώσει το βιωτικό επίπεδο (μειώσεις στα μέσα μεταφοράς, μειώσεις στην ενέργεια κλπ). Μακροπρόθεσμα, έρχεται η μεγάλη εικόνα, το οποίο για τον ίδιο δεν είναι άλλο από την ανασυγκρότηση της παραγωγής. Ο Burnham έχει εντοπίσει τις πληγές που άφησε πίσω της η αποβιομηχανοποίηση του βορρά και θέλει να κάνει κάτι για αυτό.

Ο νέος ΠΘ βλέπει δηλαδή ως βασικό πρόβλημα, το γεγονός ότι από την δεκαετία του 90 και έπειτα, έκλεισαν τα μεγάλα εργοστάσια στον εργατικό βορρά, και η οικονομία στράφηκε στις υπηρεσίες, την τεχνολογία και το χρηματοπιστωτικό σύστημα, και για αυτό υπόσχεται να αντιστρέψει τις τάσεις αποβιομηχανοποίησης των Θατσερικών πολιτικών και να φέρει στο προσκήνιο ένα νέο μοντέλο παραγωγής.

Υπάρχουν δυσκολίες για αυτό (τις εξηγώ λίγο παρακάτω). Το τρίτο είναι ότι θέλει να ξαναδεί την σχέση κέντρου και περιφέρειας και να ξαναχτίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών με την πολιτική (γνωρίζει ότι από αντλεί δύναμη ο ακροδεξιός λαϊκισμός). Ο Burnham θέλει να αναδιατάξει το πολιτικό κέντρο και να μεταφέρει μία μερίδα από την κυβερνητική εξουσία στο Μάντσεστερ και τον βορρά - όχι μόνο για συμβολικούς λόγους - οι πληροφορίες που έχω είναι ότι θέλει να δώσει και προϋπολογισμό στο καινούριο Πρωθυπουργικό γραφείο (σαν μικρό υπουργείο) και άρα να μπορεί να έχει αναπτυξιακή αποστολή.

Αυτό, εφόσον προχωρήσει, αλλάζει το κέντρο βάρους της κυβέρνησης, θα επαναφέρει εργατικά στρώματα στους εργατικούς, αλλά θα δημιουργήσει και εντάσεις στο city του Λονδίνου καθώς και τον εύπορο Αγγλικό νότο. ΓΕΝΙΚΑ ΠΑΝΤΩΣ, για να συνοψίσουμε, η βασική φιλοσοφία του νέου ΠΘ φαίνεται να είναι ότι το κράτος πρέπει να ανακτήσει την ικανότητα του να σχεδιάζει, να επενδύει και να κατευθύνει την οικονομία, χωρίς όμως να εγκαταλείπει τη συνεργασία με την αγορά.

Είναι μια προσέγγιση που θυμίζει περισσότερο τη σοσιαλδημοκρατία της δεκαετίας του 2000.

Υπάρχει και κάτι άλλο – Ακούγεται σε πολιτικούς κύκλους ότι μια από τις ιδέες που εξετάζει, είναι να κάνει κάποια κίνηση γύρω από την Βουλή των Λόρδων και την ενδεχόμενη κατάργησή της και ίσως αντικατάστασή της από μια βουλή των εθνών (Αγγλία, Ουαλία, Σκωτία κλπ) που λειτουργεί υποστηρικτικά στην Βουλή των Κοινοτήτων. Δυσκολίες; Oι εξής 3. Πρώτον η σκληρή δεξιά πτέρυγα του κόμματος η οποία στέκεται πολύ καχύποπτα απέναντι σε οτιδήποτε αμφισβητεί συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα.

Το δεύτερο εμπόδιο είναι το πως θα ξαναζωντανέψει την περιφέρεια με την τόνωση της βαριάς βιομηχανίας, χωρίς να απειληθούν οι πολιτικές για το κλίμα.

Και τρίτο εμπόδιο, είναι ο προϋπολογισμός.

Πως δηλαδή θα τηρήσει τις δεσμεύσεις για το ΝΑΤΟϊκό 5% σε άμυνα και ασφάλεια, και ταυτόχρονα θα ενισχύσει, όπως λέει, το κοινωνικό κράτος.

Και τα δύο δεν γίνεται.

Γενικό συμπέρασμα: Όταν είναι όλοι χαρούμενοι, κάτι δεν πάει καλά. Ο Burnham, θέλει ένα κράτος πιο αποκεντρωμένο με έμφαση στην τοπικότητα (place είπε), ένα κράτος παρεμβατικό σε στρατηγικούς τομείς (ύδρευση, υποδομές και κοινής ωφέλειας), και με περισσότερες εξουσίες στους δήμους για κατασκευή council houses.

Εκτίμηση μου είναι ότι θα δούμε κάποιες θετικές πρωτοβουλίες σε ζητήματα κοινωνικών μεταρρυθμίσεων, όμως η πολιτική ευφορία που επικρατεί δεν θα κρατήσει πολύ.

Θα κληθεί πολύ σύντομα να λάβει δύσκολες αποφάσεις και στο κομμάτι του προϋπολογισμού, και στην εξωτερική πολιτική που γρήγορα θα τον φέρει απέναντι είτε στα λόμπι, είτε στα κοινωνικά κινήματα.

Η συμφιλιωτική γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι σημαντική αφετηρία σε μία χώρα που είναι διχασμένη, όμως δεν είναι από μόνο του απάντηση σε όλα τα προβλήματα. Η, προ ολίγου συζήτηση στον Κ. Καλέτσιο και τη Ναυτεμπορική, στο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους